Η ισότητα {LF}της κατανάλωσης

Οι συζητήσεις για την οικονομική ανάπτυξη συχνά επικεντρώνονται στον τρόπο αύξησης της ισότητας των εισοδημάτων. Πιο πρόσφατα όμως οι προσεκτικοί παρατηρητές έχουν αρχίσει να θεωρούν την ισότητα της κατανάλωσης – την ίση χρήση αγαθών και υπηρεσιών – ως πιο ισχυρό δείκτη ισότητας στην ανθρώπινη ευημερία. Εξάλλου, ένας τέτοιος δείκτης καταγράφει με μεγαλύτερη ακρίβεια την ανισότητα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι όταν καταναλώνουν. Η κατανάλωση μπορεί να επηρεαστεί από τον δανεισμό και την αποταμίευση, καθώς και από τα προγράμματα κοινωνικής ασφάλισης.

Αλλά η ισορροπία της κατανάλωσης είναι ένα δίκοπο μαχαίρι. Αν και η αυξημένη κατανάλωση από τους πολίτες των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών θα βελτιώσει τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, πιθανότατα θα έχει αρνητικές συνέπειες για το ήδη επιβαρυμένο περιβάλλον στον πλανήτη. Επιπλέον, η μείωση των υψηλών επιπέδων ατομικής κατανάλωσης στις πλουσιότερες χώρες μπορεί να οδηγήσει σε βραχυπρόθεσμα οικονομικά προβλήματα έως ότου υπάρξουν νέες μακροπρόθεσμες βιώσιμες πρακτικές παραγωγής και κατανάλωσης.

Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να επικεντρωθούν στην ανάπτυξη καινοτόμων νέων προϊόντων και διαδικασιών που βελτιώνουν πραγματικά το περιβάλλον. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει επίσης να επαναπροσδιορίσουν τη στρατηγική τους για να ενθαρρύνουν τη λιγότερη κατανάλωση και όχι τη μεγαλύτερη. Θα μπορούσαν να εξαρτώνται λιγότερο από τις οικονομίες κλίμακας και να γίνουν κερδοφόρες με χαμηλότερους όγκους παραγωγής. Επιπλέον, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να ελαχιστοποιήσουν τους χρόνους παράδοσης και να μειώσουν δραματικά τους χρόνους απόκρισης για να ανταποκριθούν στη ζήτηση.

Οι εταιρείες πρέπει να προσφέρουν περισσότερες υπηρεσίες που παρέχουν αυτά ακριβώς που ζητούν οι καταναλωτές από ένα προϊόν. Επιπλέον, ο σχεδιασμός των προϊόντων τους θα πρέπει να περιλαμβάνει από την αρχή τις στρατηγικές, τις δράσεις και το κόστος στο τέλος του κύκλου ζωής των προϊόντων αυτών.

Τέλος, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να επιδιώξουν να αυξήσουν την πρόσβαση στα αγαθά και στις υπηρεσίες τους στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες. Θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να επαναδιαμορφώσουν αισθητά τις τιμές τους ή ακόμα και να προσφέρουν δωρεάν κάποια προϊόντα. Οι κυβερνήσεις και ο ιδιωτικός τομέας μπορούν να βοηθήσουν στη δημιουργία ενός πιο συνεκτικού, βιώσιμου και περιεκτικού μέλλοντος.

Η Σαρίτα Ναγιάρ είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του World Economic Forum