Ενοχοι ή βλάκες; Ή και τα δύο;

Δεν ξέρω αν η κατά την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού κοινή ιδιοκτησία της Ξάνθης και του ΠΑΟΚ είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού – ομολογώ ότι έχουν δει πολλά τα μάτια μου. Αυτό που ξέρω είναι ότι η χθεσινή απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να περάσει από τη Βουλή τροπολογία (με τον χαρακτήρα του επειγόντως) για να αποτρέψει την προβλεπόμενη τιμωρία των δύο ΠΑΕ είναι σίγουρα η πιο ντροπιαστική προσπάθεια συγκάλυψης ενός υπαρκτού σκανδάλου – μια κυβερνητική αυθαιρεσία που ξεπερνά οτιδήποτε έχουμε δει μέχρι τώρα. Πιστεύω πως αρκετοί από τους βουλευτές πρέπει να αισθάνονται ντροπή: το μήνυμα που στέλνουν στην ελληνική κοινωνία είναι ότι η ελληνική Βουλή υπάρχει για να συγκαλύπτει παρανομίες. Δεν έχουμε μια μαύρη σελίδα στην ιστορία της τωρινής κυβέρνησης: έχουμε μια ντροπιαστική απόφαση στην ιστορία του ελληνικού κοινοβουλευτισμού.

Χειρότερο

Η ιστορία της Ξάνθης και του ΠΑΟΚ, που βρέθηκαν να ανήκουν στον ίδιο επιχειρηματία σύμφωνα με το πόρισμα της ΕΕΑ, δεν έχει τίποτα το πρωτότυπο: είναι μια αληθινή αθλητική παρανομία που προέκυψε γιατί κάποιοι πίστεψαν ότι μπορούν να κοροϊδεύουν τους πάντες. Η πολυιδιοκτησία ως αδίκημα είναι χειρότερο από τη χειραγώγηση των αγώνων και για αυτό ο νομοθέτης πρόβλεπε να τιμωρείται και χειρότερα. «Στήνοντας» ένα παιχνίδι κερδίζεις ή χάνεις εσκεμμένα τρεις βαθμούς. Το να έχεις σε ένα πρωτάθλημα μια δεύτερη ομάδα σου επιτρέπει να χειραγωγήσεις και να ελέγξεις όλο το πρωτάθλημα: μπορείς πανεύκολα π.χ. να βάζεις τη δεύτερη ομάδα σου να χάνει ματς από αντιπάλους, ώστε να πάρεις εσύ τους βαθμούς άκοπα όταν παίζεις μαζί τους. Ο νομοθέτης, που πρόβλεψε τον υποβιβασμό των εμπλεκομένων, δεν το έκανε γιατί θέλησε να είναι αυστηρός ή να εξοντώσει ομάδες: το έκανε γιατί όποιος χρησιμοποιεί τέτοιες τακτικές δείχνει ότι δεν σέβεται το στοιχειώδες fair play κι όποιος αυτό το κάνει δεν μπορεί να συμμετέχει σε ένα πρωτάθλημα. Δεν έχει νόημα να τον τιμωρήσεις με -5 ή -10 βαθμούς: όποιος ακολουθεί τέτοιες τακτικές θα τους βρει.

Αρκούδης

Η τροπολογία της κυβέρνησης δείχνει ότι δεν υπήρχε κανένα περιθώριο αθώωσης των συγκεκριμένων ΠΑΕ στην αθλητική δικαιοσύνη. Το πόρισμα της ΕΕΑ, το σκεπτικό του οποίου περιμένουμε, δεν χωρά αμφισβήτηση: οι αθλητικοί δικαστές δεν μπορούν να αξιολογήσουν διαφορετικά τα στοιχεία και η ΕΕΑ έκρινε ότι αυτά είναι αδιάσειστα. Το μέλος της επιτροπής και εισηγητής της απόφασης κ. Αρκούδης μιλώντας χθες σε αθλητικό ραδιόφωνο έδωσε στην ιστορία την πραγματική της διάσταση: «Για το θέμα της μεταβίβασης των μετοχών της Ξάνθης οι ψήφοι ήταν 4-1, για τα λάθη που υπήρχαν στο μετοχολόγιο της Ξάνθης ήταν 5-0, ενώ για πολυιδιοκτησία ΠΑΟΚ και Ξάνθης 4-1. Η μόνη διαφοροποίηση ως προς το πρώτο και το τρίτο θέμα, υπήρξε από κάποιο συνάδελφο που είπε ότι βλέπει πολυιδιοκτησία, αλλά δεν θέλει να τιμωρηθούν οι ομάδες (sic). Υπάρχει ένας νόμος που προβλέπει την ποινή του υποβιβασμού. (…) Οι συνάδελφοί μου ήταν όλοι πεπεισμένοι ότι τελέστηκαν τα παραπτώματα από τον ΠΑΟΚ και την Ξάνθη» είπε και τόνισε πως ο νόμος στον οποίο βασίστηκαν βρίσκεται σε ισχύ τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Σύσταση

Ξεκαθάρισε επίσης ότι καμία μεθόδευση δεν υπήρχε ως προς τη σύσταση της επιτροπής καταρρίπτοντας πανηγυρικά και το δήθεν επιχείρημα του ΠΑΟΚ ότι τα μέλη της ΕΕΑ είναι διορισμένα και κατευθυνόμενα. «Ακούστηκαν ότι διορίστηκαν νέα μέλη. Ο προηγούμενος πρόεδρος παραιτήθηκε τον Μάιο και από τον Μάιο και έπειτα ο κ. Βασιλειάδης (σ.σ. πρώην υφυπουργός Αθλητισμού) δεν διόρισε πρόεδρο. Μόλις ανέλαβε ο κ. Αυγενάκης, αναγκάστηκε να διορίσει αμέσως για να βγουν τα πιστοποιητικά συμμετοχής των ΠΑΕ και των ΚΑΕ στα πρωταθλήματα. Ο κ. Τζουλάκης, ένας καλός δικαστής, είναι εκεί από το καλοκαίρι. Δεν μπήκε χθες. Ολοι οι άλλοι, πλην του καθηγητή που διορίστηκε τελευταία γιατί υπήρχε κενή θέση, υπήρχαν από την εποχή Κοντονή και Βασιλειάδη». Ο Αρκούδης έχει δίκιο. Η ΕΕΑ λειτούργησε ως ανεξάρτητη αρχή κάνοντας κάτι που στην Ελλάδα φαίνεται ότι είναι αδιανόητο: εφάρμοσε τον νόμο. Ελπίζω οι άνθρωποι που είχαν το κουράγιο να το κάνουν, να μην βρουν τον μπελά τους από όσους μας κυβερνούν θεωρώντας τον νόμο κάτι που κατά περίσταση μπορεί να αλλάζει και να προσαρμόζεται στα γούστα του καθενός. Αυτούς τους ευθυνόφοβους ματζίρηδες και νταραβερτζήδες της πολιτικής τους έχω ικανούς για όλα.

Ποινές

Τι έπρεπε να γίνει σε ένα κανονικό κράτος και όχι στην Μπανανία των ματζίρηδων; Πρώτον να μείνει ελεύθερη η αθλητική δικαιοσύνη να επιβάλει τις προβλεπόμενες ποινές. Δεύτερον οι δικαστές να αποφασίσουν γρήγορα γιατί υπάρχει ένα πρωτάθλημα που δεν μπορεί να λειτουργεί με εκκρεμότητες και αστερίσκους. Τρίτον να ψάξει η τακτική δικαιοσύνη να βρει πώς στήθηκε αυτή η ιστορία, από ποιους και πώς. Διότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μια σειρά από παρανομίες που έκαναν επιχειρηματίες. Κάποιος αγόρασε την Ξάνθη ενώ αυτό απαγορεύεται, κάποιος χειραγώγησε ένα πρωτάθλημα ενώ αυτό δεν επιτρέπεται, κάποιος έκρυψε την αγορά (ή ξέχασε (!) να τη δηλώσει) και κάποιος απειλεί από χθες ότι θα κόψει την Ελλάδα στα δύο αποκαλώντας υπουργούς «υπαλλήλους», «δούλους», «εκπρόσωπους επιχειρηματικών συμφερόντων» κ.λπ. Αυτά είναι όλα διαπιστωμένα: να ασχοληθεί ένας εισαγγελέας χρειάζεται με όσους το ποδόσφαιρο το διέσυραν. Αντί να συμβεί το αυτονόητο η κυβέρνηση από την ώρα της διαπίστωσης της παρανομίας τρέχει για να καλύψει όσους πιάστηκαν με τη γίδα στην πλάτη! Και μάλιστα κάνει και το απίθανο: διαγράφει τον ευρωβουλευτή Θοδωρή Ζαγοράκη που δήλωσε ότι διαφωνεί με το πόρισμα της ΕΕΑ χωρίς να γνωρίζει το σκεπτικό του και την ίδια στιγμή αλλάζει τον νόμο δικαιώνοντας τον Ζαγοράκη για την απαίτησή του. Και παράλληλα ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει ούτε καν το κουράγιο να διώξει τον υφυπουργό Αθλητισμού, όπως ο ΠΑΟΚ του ζητάει: απορώ γιατί. Αφού η σπουδή της κυβέρνησής του είναι να σώσει με νόμο όσους τον Αυγενάκη τον αποκαλούν εντολοδόχο!

Δίλημμα

Μιλάμε πραγματικά για αστειότητες. Το πλαίσιο που εμφάνισε η κ. Μενδώνη και με το οποίο η κυβέρνηση παρεμβαίνει υπέρ ενός επιχειρηματία σκανδαλωδώς δεν τον υποχρεώνει να απεμπλακεί από κάποια από τις ΠΑΕ που σύμφωνα με την ΕΕΑ κατέχει! Στέκεται στην αλλαγή της ποινής και όχι στο πώς θα έχουμε αύριο ένα πρωτάθλημα χωρίς ομάδες που ανήκουν στον ίδιο ιδιοκτήτη. Η κυβέρνηση αδιαφορεί πλήρως για τη διαφάνεια και την αξιοπιστία του πρωταθλήματος και νοιάζεται μόνο για να μην υποβιβαστούν ιστορικές ομάδες, λες και δεν έχουν ιστορία ομάδες όπως ο Ηρακλής π.χ. που βρέθηκαν στα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα. Η όλη μεθόδευση επαναφέρει στην επικαιρότητα το παλιό εκείνο δίλημμα για το αν ένας πολιτικός που εξυπηρετεί επιχειρηματικά συμφέροντα είναι ένοχος ή βλάκας. Χωρίς να αποκλείεται να είναι και τα δύο.