Το χειρότερο κληροδότημα του Τραμπ

Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Ντόναλντ Τραμπ στη δίκη που διεξάγεται στη Γερουσία με το ερώτημα της καθαίρεσής του συνοψίζονται ως εξής: προσπάθησε να φτάσει δόλια σε μια δεύτερη θητεία, η απάτη αποκαλύφθηκε και επιχείρησε να τη συγκαλύψει. Το πρόβλημα είναι πως κατά 99% θα τη γλιτώσει.

Η Γερουσία δημιουργήθηκε με την ιδέα ότι θα ήταν ένα σώμα ανεξάρτητων, υψηλόφρονων ανθρώπων που θα λειτουργούσαν πάντα με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον. Σήμερα ωστόσο κυριαρχείται από μια λυσσασμένα κομματική ρεπουμπλικανική πλειοψηφία, αποφασισμένη να αθωώσει τον Τραμπ πάση θυσία. Είναι τόση η ρεπουμπλικανική ψευδοκολακεία, την οποία τροφοδοτεί ο φόβος του Τραμπ, που μοιάζει περισσότερο με τη ρωσική Δούμα ή την ιρανική Ματζλίς.

Το Ανώτατο Δικαστήριο του Τζον Ρόμπερτς, του ανώτατου δικαστή που προεδρεύει στη δίκη του Τραμπ στη Γερουσία, προσφέρει ακόμα περισσότερες αποδείξεις μιας θεμελιώδους κατάλυσης του θρυλικού συστήματος ελέγχων και ισορροπιών των ΗΠΑ. Ο Τραμπ έχει καταφέρει να διορίσει δύο συντηρητικούς δικαστές στο Σώμα – τον Νιλ Γκόρσατς και τον Μπρετ Κάβανο – και μπορεί να ακολουθήσουν και περισσότεροι. Παράλληλα, γεμίζει ανερυθρίαστα με δικούς του τα ομοσπονδιακά δικαστήρια. Και δεν αποκλείεται να του παραδώσει ξανά το σώμα των εκλεκτόρων, ακόμα ένα απομεινάρι του 18ου αιώνα, την προεδρία τον ερχόμενο Νοέμβριο, αρνούμενο τη λαϊκή ψήφο (όπως συνέβη το 2016 και το 2010) και καθιστώντας, για πολλούς, τις εκλογές άνευ νοήματος.

Από όλα τα φρικτά πράγματα που έχει κάνει ο Τραμπ, το χειρότερο κληροδότημά του ίσως να είναι η καταστροφή της εμπιστοσύνης στις λειτουργίες της δημοκρατίας, του αμερικανικού Συντάγματος και του κράτους δικαίου. Η αλλόκοτη, ελαφρώς σουρεαλιστική δίκη που διεξάγεται ερήμην του συμβολίζει αυτή τη φοβερή προοπτική.