Προσήλωση και χαμηλοί τόνοι

Εχει δρόμο μπροστά. Και σε αυτές τις περιπτώσεις ισχύει – διαχρονικά – η περίφημη ατάκα του Γιάννη Ιωαννίδη στη συνέντευξη Τύπου του final four του Τελ Αβίβ, το μακρινό ’94. «Τα λίγα λόγια ζάχαρη και τα καθόλου μέλι». Παρά ταύτα; Ο Ολυμπιακός θυμίζει τρένο που δεν σταματά στη φετινή Σούπερ Λίγκα 1. Και όσο κρατά την ταχύτητα ψηλά με τις μηχανές του να ουρλιάζουν στον αέρα; Τόσο πλησιάζει στον πρώτο… σταθμό της σεζόν. Την κατάκτηση της 1ης θέσης στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Εξι ματς έμειναν. Το πρώτο, αύριο βράδυ στο ΟΑΚΑ (19.30) με την ΑΕΚ. Σε μια από εκείνες τις κλασικές μονομαχίες, που όπως ήρθαν τα πράγματα μοιάζει με ένα από τα «κλειδιά» της κατάταξης πριν από τα πλέι οφ.

H νίκη στο Ηράκλειο την Τετάρτη επί του ΟΦΗ (1-0) ήταν η τέταρτη σερί μέσα στο 2020 για την ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς. Η 15η στις 20 αγωνιστικές της σεζόν, που ως τώρα εξελίσσεται σταθερά με την ένδειξη «αήττητη». Μια πορεία που, μεταξύ μας, θα μπορούσε να ήταν και καλύτερη. Αποδοτικότερη των 50 βαθμών (στο μάξιμουμ των 60) αν οι… ράγες της «Εξυγίανσης» δεν ήθελαν (sic) συντήρηση. Ποιος μπορεί άλλωστε να ξεχάσει το Πανθεσσαλικό και εκείνο το 0-0 με τον Βόλο, που αποτελεί μέχρι σήμερα τη μεγαλύτερη αλλοίωση του βαθμολογικού πίνακα.

Οπως και να έχει, οι Πειραιώτες είναι πάντα στην πρώτη θέση. Και έχουν το δικαίωμα να κρατούν την τύχη στα χέρια τους. Με αυτό θα εμφανιστούν αύριο το βράδυ στο… λημέρι της ΑΕΚ. Για τη διεκδίκηση ενός τριπόντου γεμάτο χρυσάφι. Για τη νίκη, που έχουν να συναντηθούν με τον συγκεκριμένο αντίπαλο στο συγκεκριμένο γήπεδο από τον Απρίλιο του 2017. Από εκείνον τον δεύτερο ημιτελικό Κυπέλλου που κρίθηκε από το γκολ του Ρομαό (82′). Ή αν θέλετε τον ημιτελικό που δεν κρίθηκε (το εισιτήριο της πρόκρισης που έμεινε στα χέρια της ΑΕΚ) από την κεφαλιά του Καρντόσο στο 90′ που έστειλε την μπάλα στο δοκάρι του Ανέστη.

Η περσινή υπεροχή

Πέρυσι (17/10/2018) οι Πειραιώτες ήταν εμφανώς ανώτεροι. Ολοι θυμούνται όμως εκείνη τη χαμένη ευκαιρία του Γιάννη Φετφατζίδη στο φινάλε. Την ευκαιρία που επέβαλε εκείνη την 1-1 μοιρασιά. Φέτος; Φέτος τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το γκολ ο Ολυμπιακός μοιάζει να έχει βάλει τα λεφτά του στην τράπεζα. Στον «οικονομικό κολοσσό» με το όνομα Γιουσέφ Ελ Αραμπί. Ο πρώτος σκόρερ της Σούπερ Λίγκας 1 (14 γκολ) που… βάζει γκολ ακόμη και όταν δεν σκοράρει. Το παράδειγμα της Κρήτης ενδεικτικό. Εκλεψε την μπάλα και το πορτοφόλι του Κώστα Γιαννούλη, πάσαρε ένα πάρε-βάλε στον Μαντί Καμαρά. Και κάπως έτσι προέκυψε η τέλεια απόδραση από το Γεντί Κουλέ. Ή μάλλον, η σχεδόν τέλεια. Διότι προέκυψε εκείνη η αποβολή του Σεμέδο μετά τη λήξη του ματς (!) να μας θυμίσει ότι σε αυτό το πρωτάθλημα είναι όλα σχετικά!

Ο Ελ Αραμπί σκόραρε στο ντέρμπι του πρώτου γύρου με την ΑΕΚ (2-0). Το γκολ του όμως ακυρώθηκε σε μια φάση από εκείνες που βρίσκονται χωμένες στο βιβλίο με τα μυστήρια της Σούπερ Λίγκας. Κάπως έτσι; Μένει ακόμη… ανοιχτός ο λογαριασμός του απέναντι στην Ενωση. Ως εδώ έχει σκοράρει με ΑΕΛ (1), Αρη (2) Αστέρα Τρίπολης (3), Βόλο (1), Λαμία (4), Παναιτωλικό (2) και Παναθηναϊκό (1). Εχει ασίστ με τον Ατρόμητο, ασίστ και με τον ΟΦΗ. Η Ενωση είναι μια από τις ομάδες που λείπουν από τη… συλλογή του. Τη συλλογή που με έναν τρόπο μοιάζει και εκείνη ικανή να κρίνει τον ίδιο τον τίτλο.