Φλεγμονή, {LF}το νέο σύνορο της ιατρικής

Είναι πλέον ξεκάθαρο πως οι φλεγμονές αποτελούν μέρος του προβλήματος σε πολλές, αν όχι σε όλες, ασθένειες του σώματος. Η επιστήμη τον τελευταίο καιρό στοχεύει σε αυτές ως αίτια ασθενειών, γεγονός που έχει οδηγήσει σε νέες θεραπείες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και άλλα αυτοάνοσα νοσήματα και πιο πρόσφατα στη δημιουργία ανοσοθεραπειών για ορισμένες μορφές καρκίνου. Διαπιστώνεται επίσης πως η χαμηλής έντασης φλεγμονή, η οποία εντοπίζεται μόνο από εξετάσεις αίματος, θεωρείται εν μέρει ο λόγος για τον οποίο κοινές εμπειρίες όπως η φτώχεια, το άγχος, η παχυσαρκία ή η γήρανση επιβαρύνουν τη δημόσια υγεία.

Ο εγκέφαλος γίνεται γοργά ένα από νέα σύνορα για τις φλεγμονές. Γιατροί όπως εγώ, που πήγαμε στις ιατρικές σχολές τον 20ό αιώνα, μάθαμε ότι υπάρχει ένα αδιαπέραστο σύνορο μεταξύ εγκεφάλου και ανοσοποιητικού συστήματος. Τον 21ο αιώνα όμως έγινε προφανές ότι είναι βαθιά αλληλένδετα και επικοινωνούν μεταξύ τους όλη την ώρα. Η επιστήμη είναι ανοιχτή πλέον στην πιθανότητα η φλεγμονή να εμπλέκεται σε μεγάλο βαθμό σε διαταραχές του εγκεφάλου και του μυαλού, το ίδιο με τις σωματικές διαταραχές.

Η πρόοδος στη θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας δείχνουν τον δρόμο. Πολλά από τα καινούργια φάρμακα γι’ αυτή την ασθένεια αποδεικνύεται ότι προστατεύουν τους ασθενείς από ζημιά στον εγκέφαλο που προκαλείται από το δικό τους ανοσοποιητικό σύστημα. Ενα τέτοιο φάρμακο ήδη δοκιμάζεται ως πιθανή θεραπεία για τη σχιζοφρένεια. Το επόμενο ερώτημα αφορά ένα μεγάλο θέμα της δημόσιας υγείας. Μπορεί αυτή η προσέγγιση να βοηθήσει και στη θεραπεία της κατάθλιψης; Ολα τα πειράματα δείχνουν πως μια σωματική φλεγμονή μπορεί να προκαλέσει μεγάλες αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο δουλεύει ο εγκέφαλος. Αρα έχουμε ελπίδες να βρουμε και άλλα φάρμακα.

Ο Εντουανρτ Μπάλμορ είναι καθηγητής Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ