Νέα δεκαετία, νέες προκλήσεις {LF}για μία νέα Αυτοδιοίκηση

Για τη χρονιά που τελειώνει σε λίγες ημέρες, είχαμε δικαιολογίες, χωρίς φυσικά να τις θεωρώ επαρκείς ή σοβαρές… Εκλογές για δήμους, περιφέρειες, ευρωεκλογές και λίγο αργότερα εθνικές εκλογές. Στα οργανωμένα κράτη αυτό πιθανώς να μη σημαίνει κάτι. Στην Ελλάδα διαχρονικά σταματούν τα πάντα.

Το 2020 όμως οι δικαιολογίες τελειώνουν. Και εκεί που τελειώνουν αυτές, αρχίζει μία μεγάλη ευκαιρία. Θεωρητικά βγήκαμε από τα Μνημόνια, θεωρητικά τα χειρότερα πέρασαν. Πρακτικά, τώρα έχουμε μία μοναδική ευκαιρία να τα καταφέρουμε. Και οι προκλήσεις μπροστά μας είναι πολλές. Οταν μάλιστα συνδυάζονται και με κοινή στόχευση, ικανότητα και όραμα, τότε έχεις όλα τα προαπαιτούμενα για να το πετύχεις.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση το 2020 περιμένει πολλά. Νέο θεσμικό πλαίσιο, αποκέντρωση, περισσότερη ΑΥΤΟδιοίκηση. Ομως επειδή στην αρχή μιας νέας χρονιάς είθισται να σκεφτόμαστε πιο διασταλτικά, να οραματιζόμαστε, δεν θέλω να σταθώ στα καθημερινά του μικρόκοσμού μας (ελλείψεις προσωπικού, μηχανημάτων και υποδομών κ.λπ.), αν και αυτά είναι ίσως και τα πιο φλέγοντα.

Θέλω να αναφερθώ στα μεγαλύτερα και ίσως σημαντικότερα για τη μακροβιότητα του θεσμού και της χώρας, με πρώτο τον προσωπικό διακαή μου πόθο. Τη δημιουργία ενός γρήγορου, έξυπνου, αποκεντρωμένου κράτους που θα σου επιτρέπει από το κινητό σου να κάνεις σχεδόν τα πάντα, που δεν θα σε στέλνει στις ουρές να περιμένεις πιστοποιητικά τα οποία θα έπρεπε να σου δίνει εκείνο, που θα προνοεί και θα νοιάζεται για σένα.

Το αφήσαμε πολύ καιρό το τέρας του χαρτοβασιλείου, το αφήσαμε χρόνια, θέριεψε και τώρα δεν μαζεύεται. Βρίσκεται παντού, σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας, σε κάθε απλή μας διαδικασία. Υπηρεσίες δεν μιλάνε μεταξύ τους, πληροφοριακά συστήματα του Δημοσίου δεν αντλούν πληροφορίες το ένα από το άλλο. Καμία διαλειτουργικότητα.

Και όμως συνεχίζω να αισιοδοξώ. Στα πρώτα σημάδια αυτής της αισιοδοξίας εντάσσω το γεγονός ότι η Αυτοδιοίκηση απέκτησε πρόσφατα μία πρώτη σημαντική πρόσβαση σε στοιχεία που είχε ανάγκη, τα τετραγωνικά του Ε9. Τόσο απλό στη σκέψη, τόσο δύσκολο στην πράξη.

Πλέον πρέπει με υπομονή να δουλέψουμε μαζί με το υπ. Εσωτερικών και το υπ. Ψηφιακής Διακυβέρνησης, διαδικασία με διαδικασία, διαλειτουργικότητα με διαλειτουργικότητα. Να πάρουμε κάθε μία από τις αιτίες που στέλνουν δημότες και επιχειρήσεις σε γκισέ υπηρεσιών και οργανισμών, να βγάλουμε περιττές κινήσεις και να τις ψηφιοποιήσουμε.

Αντίστοιχη δουλειά πρέπει να γίνει και στο πεδίο του περιβάλλοντος και της διαχείρισης των απορριμμάτων, που αποτελούν μάλλον τη σημαντικότερη πρόκληση σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η τεχνολογία μπορεί να δώσει γρήγορες και εύκολες λύσεις στους δήμους μας. Με αισθητήρες, τηλεελέγχους και ζωνοποιήσεις να περιορίσουμε τις απώλειες των δικτύων ύδρευσης. Με αντίστοιχους μετρητές ενέργειας να ελέγξουμε τις καταναλώσεις μας, παράλληλα με την κλασική και αυτονόητη πλέον μετάβαση σε συστήματα φωτισμού χαμηλής κατανάλωσης. Να εκμεταλλευτούμε τις ενεργειακές κοινότητες προς όφελος των κοινωνιών μας παράγοντας καθαρή ενέργεια, εκμεταλλευόμενοι τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής: ήλιος, αέρας, νερό, γεωθερμικά πεδία, ζωικά και αγροτικά υπολείμματα, απορρίμματα. Να πάρουμε γενναίες αποφάσεις για τα απορρίμματα ΧΘΕΣ, αποφάσεις που δεν πάρθηκαν όταν έπρεπε και μας πήγαν χρόνια πίσω. Να εφαρμόσουμε σύγχρονες τεχνολογίες περιβάλλοντος, αλλά και μία ακόμη πιο σύγχρονη προσέγγιση για την εξάλειψη του πλαστικού μιας χρήσης από τη ζωή μας.

Να αναπτύσσουμε τέλος, γρήγορα και με σχεδιασμό, υποδομές ενέργειας και ευρυζωνικών δικτύων που θα έπρεπε να είχαν τελειώσει χρόνια πριν. Οι πόλεις μας έχουν μετατραπεί σε «στίβους μάχης», αφού συνεχίζουμε να σκάβουμε για πάσης φύσεως δίκτυα (αέριο, οπτικές ίνες για FTTH, νέα δίκτυα ύδρευσης κ.λπ.). Ναι, τα δίκτυα αυτά πρέπει να γίνουν άμεσα και γρήγορα για να μπορέσουμε μετά, οριστικά, να φτιάξουμε τους δρόμους μας.

Ο κόσμος των δικτύων Ultra Fast Broadband, είναι ένας μαγικός κόσμος που θα χτυπήσει την πόρτα μας μέσω οπτικών ινών αλλά και δικτύων κινητής τηλεφωνίας 5ης γενιάς. Και μη βιαστείτε να πείτε «τι τα θέλουμε αυτά» πριν σκεφτείτε ότι κανείς δεν σκεφτόταν ασύρματες κλήσεις πριν γίνουν τα δίκτυα πρώτης γενιάς, μεταφορά εικόνας και ήχου πριν πάμε στις πρώτες ευρυζωνικές συνδέσεις, εφαρμογές όπως το Netflix και άλλες πλατφόρμες πολυμεσικής διασκέδασης πριν αποκτήσουμε τις σημερινές ταχύτητες σε σταθερές και κινητές συσκευές.

Πριν από λίγες ημέρες στα Τρίκαλα παρουσιάσαμε τρεις πρώτες εφαρμογές που θα μπορέσουν να αναπτυχθούν πάνω από τα δίκτυα 5ης γενιάς, όταν αυτά λειτουργήσουν προς το 2021. Η αυτοματοποιημένη οδήγηση, η δυνατότητα χρήσης των δικτύων αυτών για επεμβάσεις υψηλής ακρίβειας στον τομέα της χειρουργικής αλλά και η χρήση τους στην εκπαίδευση για ακόμη ζωντανότερες, βιωματικές εμπειρίες, με ενθουσίασαν. Κυρίως η τελευταία. Η παρουσίαση του καθηγητή Γιώργου Βεκίνη, ο οποίος μας μίλησε για τον εποικισμό του Αρη μέσω… του ολογράμματός του από το γραφείο του στην Αγ. Παρασκευή, ήταν μία απίστευτη στιγμή. Λες και ήταν εκεί, δίπλα σου, μπροστά σου! Τεχνολογία στην εκπαίδευση και ένταξη του STEM (science technology engineering and mathematics) για σύγχρονα σχολεία, που ανεξάρτητα από τις τελικές επιλογές των παιδιών σε σχέση με «θετικές ή θεωρητικές» σπουδές, θα τα βοηθήσουν να αποκτήσουν πιο σφαιρική άποψη του κόσμου.

Τέλος τεχνολογία στην Αυτοδιοίκηση για καλύτερη δημοκρατία. Αν σε όλα τα παραπάνω ελλοχεύει ένας κίνδυνος, αυτός είναι της απομάκρυνσης του πολίτη από την πόλη και τον δήμο του, η μη ενασχόλησή του με τα κοινά. Και εδώ, με εφαρμογές διαβούλευσης και ενημέρωσης, με μικρές ψηφοφορίες και δημοσκοπήσεις, μπορούμε να φέρουμε τους δημότες μας κοντά μας, να τους ακούσουμε, να τους εξηγήσουμε και να συναποφασίσουμε για το κοινό μας μέλλον.

Προκλήσεις και προσκλήσεις για μία νέα χρονιά, για μία νέα δεκαετία στην οποία (το 2021) θα γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από την εθνική μας επανάσταση.

Ισως και μια σημαντική ευκαιρία για μία νέα. Τη δική μας!

Ο Δημήτρης Παπαστεργίου είναι δήμαρχος Τρικκαίων, πρόεδρος της ΚΕΔΕ