Βόρεια Μακεδονία με υπηρεσιακή κυβέρνηση

Σε ρότα εκλογών είναι και επισήμως η Βόρεια Μακεδονία, με την παραίτηση του Ζόραν Ζάεφ, καθώς έληξε η συνταγματική προθεσμία που θέλει την απελθούσα κυβέρνηση να παραδίδει σε υπηρεσιακή 100 ημέρες πριν από τη διεξαγωγή της εκλογικής διαδικασίας, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 12 Απριλίου. Ο Ζάεφ, υπενθυμίζω, εξήγγειλε πρόωρες εκλογές μετά το βέτο Μακρόν στην έναρξη των ενταξιακών διαδικασιών της Βόρειας Μακεδονίας στην ΕΕ, μια απόφαση που καταδικάστηκε από πάρα πολλούς ευρωπαίους αξιωματούχους και από αλλά κράτη-μέλη. Και όχι λόγω της καλής τους καρδιάς βεβαίως αλλά επειδή φοβούνται πως θα σημειωθεί, ξανά, σημαντική άνοδος των εθνικιστικών και ρωσόφιλων δυνάμεων στη γειτονική μας χώρα. Κι η αλήθεια είναι ότι η Μόσχα το βέτο του Μακρόν μόνο που δεν το πανηγύρισε…

Μια επιφυλακτική Κομισιόν

Σας έγραφα χθες για τις συζητήσεις που θα γίνουν για το 5G στην επικείμενη επίσκεψη Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον αλλά αναμένονται παράλληλα και ευρωπαϊκές εξελίξεις… Υπενθυμίζω ότι η Κομισιόν έχει καταρτίσει μια έκθεση προς κράτη-μέλη, για τους πιθανούς κινδύνους ασφαλείας που μπορεί να προκύψουν από την ένταξη στα νέα δίκτυα από «κράτη ή παράγοντες που στηρίζονται από κράτη» και τα καλεί να συνεργαστούν με την ευρωπαϊκή υπηρεσία κυβερνοασφάλειας, την ENISA, για να λάβουν μέτρα. Δεν λένε, δηλαδή, σε καμιά χώρα να μπλοκάρει από την αγορά της τη Huawei αλλά, εμμέσως πλην σαφώς, κάνουν λόγο για περιορισμούς και δικλίδες ασφαλείας. Τις οποίες οι Κινέζοι δεν θέλουν καθόλου. Οι αρμόδιοι υπουργοί της ΕΕ, σε κοινή απόφαση πριν από το τέλος του έτους, απλώς συμφωνούν πως θα διασφαλίσουν την τήρηση κανόνων – όχι ότι λέει και τίποτα συγκεκριμένο αυτό. Ποιος ήταν ο πρώτος που πανηγύρισε δημόσια τη θέση της Κομισιόν; Ο φίλος μας ο Μάικ Πομπέο, ο αμερικανός ΥΠΕΞ, που δεν έχει κρύψει τη δυσαρέσκεια των ΗΠΑ και για τις ελληνοκινεζικές σχέσεις.

Συμμαχίες για τα δίκτυα

Μου έλεγε, λοιπόν, ο βρυξελλιώτης κατάσκοπος ότι όλοι αναμένουν πως στο αμέσως προσεχές διάστημα θα γίνει εμφανές πως διαμορφώνονται νέες συμμαχίες εντός ΕΕ για το θέμα αυτό. Η Γερμανία είναι ανοιχτή στη Huawei παρά την αντίθετη γνώμη των υπηρεσιών ασφαλείας της, κι η Μέρκελ πρότεινε την ίδρυση ενός ευρωπαϊκού οργανισμού κανόνων και ελέγχου των υπηρεσιών 5G. Η Γαλλία, ενώ τυπικά δεν κλείνει την πόρτα σε κανέναν, είναι πολύ επιφυλακτική στους Κινέζους. Ενδιαφέρον έχει η στάση του νέου κυβερνητικού συνασπισμού της Αυστρίας που ανακοίνωσε χθες πως ζητά τον αποκλεισμό από την αγορά 5G όλων των εταιρειών από χώρες εκτός ΕΕ, για όλα τα κράτη-μέλη. Η Ιταλία, που είναι ενταγμένη, όπως κι εμείς, στο κινεζικό πρόγραμμα επενδύσεων «Μια ζώνη ένας δρόμος», έχει επίσης μεγάλο πρόβλημα με τους Αμερικανούς, παρά τις διαβεβαιώσεις της ότι είναι έτοιμη να εφαρμόσει σκληρό κρατικό παρεμβατισμό στην αγορά 5G. Εμείς, από την άλλη, δηλώνουμε πως θα τηρήσουμε τις κοινές αποφάσεις της ΕΕ παραμένοντας ανοιχτοί στους Κινέζους, ενώ οι Κινέζοι εμφανίζονται βέβαιοι πως οι επενδυτικοί δεσμοί με τη χώρα μας είναι τέτοιοι που δεν θα τεθεί ζήτημα περιορισμών. Πράγμα που ενισχύει την αίσθηση ότι στο ταξίδι Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον η, δημοσίως εκπεφρασμένη, δυσαρέσκεια, θα τεθεί πια πιο πιεστικά στο τραπέζι, όπως σας έγραφα και χθες…

Σε άλλη γραμμή για τον EastMed

Μπορεί ο πρώην κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ να είναι υπέρ του EastMed – είδαμε μάλιστα τον πρώην αρμόδιο υπουργό Γιώργο Σταθάκη να παρίσταται ως καλεσμένος στην τελετή της υπογραφής της συμφωνίας χθες – όμως υπάρχουν στην Κουμουνδούρου φωνές που έχουν άλλη άποψη. Και δεν εννοώ τόσο της παλιότερης αριστερής φρουράς, που ξαφνικά ξαναθυμήθηκαν ότι τους σηκώνεται η τρίχα με το Ισραήλ. Αναφέρομαι στους εκπροσώπους της διεύρυνσης του νέου ΣΥΡΙΖΑ, όπως τον ιστορικό Αντώνη Λιάκο, που είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος κι ο οποίος εκτιμά πως πρόκειται για απόφαση που «θα αποδειχθεί μοιραία». Σε ανάρτησή του στο Facebook, έγραψε πως «με τη συμφωνία των πολιτικών δυνάμεων στην υλοποίησή του, ακούγεται ως αιρετική και περιθωριακή φωνή κάθε αντίθετη άποψη, που λέει ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί η Τουρκία από τα όποια κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου, ότι είναι έωλη και τυχοδιωκτική η συμμαχία Ελλάδας – Κύπρου (που έχει ιδιαίτερες ευθύνες) – Ισραήλ και Αιγύπτου, και ότι μπλέκουμε σε διαμάχες που η Ελλάδα δεν μπορεί να ελέγξει.  Επιτρέψτε μου, αλλά τη θεωρώ πολιτική αυτοχειριασμού. Ελλάδα και Τουρκία, και από τη γεωγραφία και από την ιστορία είναι καταδικασμένες να ζουν μαζί, να διαπραγματεύονται, να λύνουν τις διαφορές τους και να συνεργάζονται. Οχι να βγάζει η μία τα μάτια της άλλης. Οποτε το έκαναν το πλήρωσαν ακριβά εκατέρωθεν». Διερωτώμαι βέβαια, πέρα από τον Λιάκο, αν τα στελέχη που εκφράζουν τώρα άλλη γραμμή είχαν θέσει τέτοια ζητήματα για τη στρατηγική αυτή επιλογή της χώρας επί προηγούμενης κυβέρνησης…