Παρακμιακή «Ζλατανιάδα»

Τα αποτελέσματα στον αγωνιστικό χώρο είναι μόνο ένα από τα πολλά στοιχεία που αποκαλύπτουν την παρακμή ενός συλλόγου. Κι αυτό όχι απαραίτητα γιατί μπορεί να είναι συγκυριακά – πάρτε, για παράδειγμα, τη φετινή Μάντσεστερ Σίτι.

Η περίπτωση της Μίλαν δεν έχει ωστόσο καμία σχέση με αυτή των Citizens. Τα αρνητικά αποτελέσματα της ιταλικής ομάδας είναι άμεσα συνδεδεμένα με μια πολιτική στα όρια του ερασιτεχνισμού που ακολουθεί η ηγεσία του κάποτε πανίσχυρου συλλόγου.

Ενα από τα τελευταία δείγματα αυτής της ναΐφ συμπεριφοράς είναι η απόφαση της Μίλαν να συνεργαστεί με τον Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς.

Η επικείμενη συμφωνία – αναμένεται να ολοκληρωθεί την Πέμπτη – κρύβει μια λεπτομέρεια που προκαλεί τον κοινό νου κάθε ποδοσφαιριστή που αγωνίζεται στη Serie A. Για έξι μήνες ο 38χρονος πια Σουηδός θα πληρωθεί με 3,5 εκατ. ευρώ. Ο πιο ακριβός παίκτης της Μίλαν, ο τερματοφύλακας Ντοναρούμα, αμείβεται με έξι εκατ. ευρώ, δηλαδή λιγότερα από τον Ζλάταν σε ετήσια βάση. Ο πιο ακριβοπληρωμένος παίκτης της Ρόμα, Τζέκο, κερδίζει 5 εκατ. ευρώ και ο αντίστοιχος της Νάπολι, Κουλιμπαλί, 6 εκατ. ευρώ.

Αυτό που έχει απομείνει από τον παλιό Ζλάταν είναι το ταλέντο του στην πρόκληση. Βλέποντας πως οι ανοησίες που εκτοξεύει βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στον διεθνή Τύπο – κάποιοι βάζουν και τρία θαυμαστικά ως επιβράβευση – συνεχίζει να εξαπολύει μπαρούφες για τις οποίες θα χρυσοπληρωθεί από τη Μίλαν. Γιατί κανείς δεν πιστεύει – πλην της ηγεσίας των Ροσονέρι – πως ο Σουηδός μπορεί να βοηθήσει την ιταλική ομάδα να βγει από το αγωνιστικό τέλμα.

Το ιταλικό ποδόσφαιρο για τους επιθετικούς δεν είναι παίξε-γέλασε. Το αντιλήφθηκε ο Κριστιάνο Ρονάλντο που είναι τρία χρόνια νεότερος και σαφώς πιο γυμνασμένος και ταλαντούχος, χωρίς μάλιστα να έχει μεσολαβήσει ένα διάλειμμα δύο ετών στο παρακμιακό αμερικανικό πρωτάθλημα.

Τότε γιατί η Μίλαν θέλει να συνεργαστεί με τον γερο-Ζλάταν; Η απάντηση ίσως να βρίσκεται στο όνομα «Μίνο Ραϊόλα». Τον διάσημο ολλανδοϊταλό μάνατζερ που ελέγχει τον Ντοναρούμα.