Ενα έγκλημα που ψάχνει τιμωρία

Ενα πεντακάθαρο γκολ του Χιλάλ Σουντανί που ακυρώθηκε «ετσιθελικά» με την πιστοποίηση του VAR (και του μετρ του είδους Ευαγγέλου), σε μια απόφαση πρόκληση από εκείνες που σε κάνουν να μην πιστεύεις στα μάτια σου. Δύο κραυγαλέες περιπτώσεις πέναλτι με διαφορά δευτερολέπτων σε Μπα και Ελ Αραμπί που ο διαιτητής Φωτιάς δεν κατάφερε (!) να τις εντοπίσει ούτε μέσω της βίντεο τεχνολογίας. Και τρία δοκάρια (Τσιμίκας 61′, Ελ Αραμπί 68′, Λοβέρα 72′). Η αριθμητική μπροστά στον παραμορφωτικό καθρέφτη του Βόλου. Εκεί που η ομώνυμη ομάδα «σταμάτησε» τον Ολυμπιακό (0-0) σε ένα απόγευμα που θα μνημονεύεται για χρόνια στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Στο απόγευμα που η τρέχουσα κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο.

Και για να το ξεκαθαρίσουμε προκαταβολικά; Ειλικρινά όσο και αν το ψάξουμε δεν υπάρχει άλλη λέξη από την «αλλοίωση» για να περιγράψει τα γεγονότα που επί της ουσίας «σκρίναραν» για την αλλαγή σκηνικού στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα. Εκεί που θα στρογγυλοκαθίσει απόψε (εάν και εφόσον) ο ΠΑΟΚ επικρατώντας στην Τούμπα του Ατρομήτου. Εκεί από όπου – λογικά – γκρεμίζονται οι Ερυθρόλευκοι, γιατί μεταξύ μας και… πολύ άντεξαν στην καταδίωξη ενός ολόκληρου συστήματος. Από τα τέλη Αυγούστου κρατά αυτή η ιστορία. Κάποια στιγμή θα έφερνε αποτέλεσμα. Συνέβη στον Βόλο των έξι δανεικών από τον Δικέφαλο του Βορρά… Και του δημάρχου Αχιλλέα Μπέου, που κάθισε στον πάγκο της ομάδας του σαν «μεταφραστής» του προπονητή. Μέχρι τέλος πάντων να αποβληθεί.

Αν έτσι νομίζετε

Κατά τα άλλα; Να είναι ήσυχοι όλοι τους, πως οι Κυριακές μας επέστρεψαν. Οι «τοποτηρητές» της UEFA/FIFA Χούμπελ και Φούσεκ που μάλιστα θέλουν να συναντηθούν με τους ιδιοκτήτες των «μεγάλων» ΠΑΕ (να πουν τι άραγε;). Το κράτος, καθώς τα 13,5 εκατ. ευρώ που μας στοίχισε το VAR, μέσω του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, πιάνουν τόπο. Ειδικά ο υφυπουργός Αθλητισμού, Λευτέρης Αυγενάκης που έχει και τον σχετικό φάκελο του ποδοσφαίρου στα χέρια του. Η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού που έπειτα από 16 αγωνιστικές πραγματικά είναι πολύ πιθανό να μην είναι σε θέση να απαντήσει για το πού (και σε ποιους) πραγματικά ανήκουν οι μετοχές 3-4 ομάδων του πρωταθλήματος. Ολα είναι καλώς καμωμένα. «Αγγελικά» πλασμένα. Και «έτσι είναι αν έτσι νομίζετε» κατά τον Λουίτζι Πιραντέλο.

«Το ποτήρι ξεχείλισε»

Η ψυχραιμία, και καμιά φορά (και) το χιούμορ είναι αρετές. Ειδικά σε τέτοιες δύσκολες στιγμές. Στην πραγματικότητα όμως τα πράγματα στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι τόσο σοβαρά που αν οι υπεύθυνοι δεν πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, βουτάμε όλοι μαζί σε νερά αχαρτογράφητα. Η χθεσινή προσωπική δήλωση του Βαγγέλη Μαρινάκη, ενός ανθρώπου που έχει επενδύσει δεκάδες εκατ. ευρώ στο ποδόσφαιρο, είναι ενδεικτική καθώς «το ποτήρι της αδικίας, της αλητείας και της βρωμιάς του ελληνικού ποδοσφαίρου ξεχείλισε» όπως σημειώνει ο διοικητικός ηγέτης του Ολυμπιακού. Ενας άνθρωπος που ο νόμος τον υποχρεώνει να πριμοδοτεί ετησίως την ΕΠΟ με 4 εκατ. ευρώ. Ποσό που αντιστοιχεί στο 40% των ετήσιων εσόδων της Ομοσπονδίας. Πού πάνε αυτά τα λεφτά; Μεταξύ άλλων, σε διαιτησίες σαν τη χθεσινή στον Βόλο. Αν δεν αλλάξει κάτι άμεσα, πραγματικά κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι ακολουθεί. Διότι απλά, αυτή η φάρσα δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του.

Το κοντέρ της πρόκλησης

Ναι, φάρσα. Γιατί το χθεσινό μόνο στη συγκεκριμένη κατηγορία μπορεί να συμπεριληφθεί για να προχωρήσει η κουβέντα παρακάτω. Στο γκολ που πετυχαίνει ο Χιλάλ Σουντανί καλύπτεται από ολόκληρη την ευθεία της άμυνας του Βόλου. Ο επόπτης σηκώνει τη σημαία. Λες θα το δουν στο VAR. Τρεις διαφορετικοί είναι. Το βλέπουν. Το ξαναβλέπουν. Και το ακυρώνουν. Πώς να δικαιολογήσεις το αδικαιολόγητο; Το οφθαλμοφανές. Απλά δεν γίνεται. Οπως δεν γίνεται VAR και Φωτιάς μαζί, να βλέπουν και να ξαναβλέπουν τις δύο παραβάσεις πέναλτι στην ίδια φάση, σε βάρος του Μπα (σπρώξιμο του Μουνίθ) και του Ελ Αραμπί (παλαιστικό stop, από τον Φεράρι) στο 45΄+6΄και να μην είσαι σε θέση να διακρίνεις τις παραβάσεις.

Και της… γκίνιας

Και όταν το 0-2 του πρώτου μέρους μένει με το ζόρι στο 0-0 κρατώντας τις γραμμές του Βόλου πίσω από την μπάλα; Οταν στο ίδιο διάστημα προκύπτουν δύο ακόμη τραυματισμοί (Μπρούνο 31΄, Σουντανί 45΄+2΄) που υποχρεώνουν σε δύο αλλαγές πρώτου ημιχρόνου (Λοβέρα, Γκερέρο) και μεγαλώνουν τη λίστα με τους απόντες (Ποντένσε, Βαλμπουενά, Γκιγιέρμε κ.λπ.). Τότε έχεις ήδη μπει σε μια τροχιά από εκείνες που συνήθως δεν βγάζουν πουθενά. Προσπάθησε να ηρεμήσει ο Ολυμπιακός στο δεύτερο ημίχρονο και να παίξει ποδόσφαιρο. Εφτασε να έχει 22 τελικές. Βρήκε στο πρόσωπο του Λοβέρα την έμπνευση, μετέτρεψε την παρτίδα σε μονότερμα. Αλλά και εκεί δεν βρήκε τη δικαίωση. Διότι η μπάλα δεν ήθελε. Τρεις φορές στο δοκάρι του Γκαραβέλη (Τσιμίκας 61′, Ελ Αραμπί 68′, Λοβέρα 72′ με εκπληκτική εκτέλεση φάουλ), ένα κάρο με χαμένες ευκαιρίες (Μασούρας 48′-65′, Ελ Αραμπί 82′, Μπουχαλάκης 88′). Μέχρι και τον Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο που είχε να αγωνιστεί από τον περασμένο Φλεβάρη επιστράτευσε ο Μαρτίνς αναζητώντας τη λύτρωση. Και ο πολύπειρος διεθνής όμως σπατάλησε τη δική του μεγάλη ευκαιρία (93′).

Τι να πεις…

Το ματς δεν αντέχει σε κριτική. Ο Βόλος στάθηκε πίσω από την μπάλα και έκανε ό,τι είναι δυνατόν (ενίοτε και ό,τι δεν είναι) για να κρατήσει το μηδέν. Διακοπές, καθυστερήσεις, φασαρίες από τον πάγκο (η αποβολή του διερμηνέα Αχιλλέα Μπέου που λέγαμε). Οι γηπεδούχοι είχαν μια στιγμή με τον Τόρες (67′) που η ασυνεννοησία της άμυνας του Ολυμπιακού έδωσε δικαίωμα. Και αυτό ήταν όλο… Σε κριτική δεν αντέχει και η κατάσταση. Διότι πια δεν έχει παρακάτω…

ΒΟΛΟΣ: Γκαραβέλης, Ντεντάκης, Φεράρι, Διαμαντής, Τσίκα, Τσοκάνης, Μπαλογιάννης, Μουνίθ, Γέντρισεκ (66′ Τσαούσης), Λύρατζης, Τόρες (90+ Μάντζης).

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Σα, Σουντανί (45+ λ.τρ. Γκερέρο), Σεμέδο, Καμαρά, Μπουχαλάκης, Ελ Αραμπί, Ομάρ, Μπρούνο (31′ λ.τρ. Λοβέρα), Μασούρας (78′ Χριστοδουλόπουλος), Τσιμίκας, Μπα.