Διεθνές Ταμείο Αμυνας: αυτό πρέπει να γίνει γιατην επέτειο του 1821

Οι δράσεις για τα 200 χρόνια της Επανάστασης πληθαίνουν διαρκώς, όπως και οι φορείς που τις αναλαμβάνουν. Δράσεις που τις έχει ανάγκη η κουρασμένη Ελλάδα, στην προσπάθεια να βρει ξανά τον εαυτό της. Που και τον μεγάλο αγώνα της εθνικής αναγέννησης θα τιμήσουν και το ηθικό αυτού του τόπου θα συμβάλουν να αναστηλωθεί, ιδίως, για τη νέα γενιά. Ολα αυτά είναι ασφαλώς σημαντικά. Ομως, είναι τέτοια η στιγμή, που υπάρχουν, δυστυχώς, άλλα σημαντικότερα. Και που συνδέονται ευθέως και με το πνεύμα και με την πράξη της Επανάστασης. Γιατί η χώρα απειλείται σήμερα ξανά, άμεσα και ευθέως, από τους ίδιους εκείνους έναντι των οποίων τότε οι Ελληνες του 1821 επαναστάτησαν. Και επειδή, κακά τα ψέματα, όπως όλα είναι τόσο δύσκολα λόγω της δεκαετούς πτώχευσης, εξίσου δύσκολη είναι και η κατάσταση στην Αμυνα. Που αν και δεν έχει πληγεί από την πτώχευση ώστε να γονατίσει, έχει υποστεί και αυτή πολλά, επικίνδυνα δεινά.

Η Ελλάδα πάντα συγκινεί. Πρώτα απ’ όλους τους ίδιους τους Ελληνες που ζουν μέσα στα σύνορά της. Συγκινεί εξίσου, ίσως συχνά και περισσότερο, τους Ελληνες που ζουν στις τέσσερις άκρες της γης που είναι πολλοί. Και ουκ ολίγοι ισχυροί. Συγκινεί όμως και πολλούς ξένους. Παρά τα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια ή, ενδεχομένως, σε κάποιες περιπτώσεις και εξαιτίας αυτών, δεν είναι λίγοι οι ξένοι φίλοι της Ελλάδας σε ολόκληρο τον κόσμο που βλέπουν με συμπάθεια το τι περνάει και που σε καμιά περίπτωση δεν θα ήθελαν να τη δουν να κινδυνεύει από την Τουρκία. Ανάμεσα σε όλους αυτούς τους ανθρώπους υπάρχουν πολλοί που έχουν τη δυνατότητα και ίσως και το ενδιαφέρον να βοηθήσουν την Ελλάδα, ειδικά τώρα, ειδικά με την αφορμή της μεγάλης αυτής επετείου. Είναι άλλωστε μία επέτειος που δεν αφορά αποκλειστικά μόνον την ίδια: ο Φιλελληνισμός που σάρωσε σαν καταιγίδα την Ευρώπη στα χρόνια της επανάστασης, έχει αφήσει πίσω του πάρα πολλά, έστω κι αν σήμερα μοιάζουν μακρινά. Ηταν κάτι μοναδικό. Που δεν είχε ούτε προηγούμενο, αλλά ούτε και επόμενο στην ιστορία. Και που μπορεί να αφυπνιστεί ειδικά στον σημερινό κόσμο που το μήνυμα περνάει παντού αν το στείλεις σωστά.

Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να απευθυνθεί σήμερα σε όλους αυτούς τους ανθρώπους μέσα και έξω από τα σύνορά της, Ελληνες και ξένους. Να τους πει την ιστορία της. Να τους μιλήσει ξανά για το χθες αλλά και για το σήμερα. Για τους κινδύνους που την απειλούν και για τις πιεστικές ανάγκες που αυτοί γεννούν. Να το κάνει με τρόπο που θα φτάσει παντού. Και που αν μη τι άλλο θα δείξει στον κόσμο το πραγματικό πρόβλημα μιας χώρας που πέρασε τόσο πολλά για να ελευθερωθεί και που και πάλι, δύο αιώνες αργότερα, απειλείται από εκείνους ενάντια στους οποίους πολέμησε για την ελευθερία της. Είναι αυτό κάτι συνηθισμένο; Ασφαλώς όχι. Ομως, ούτε η Ελλάδα είναι συνηθισμένη. Και οι περισσότεροι που την αγαπούν, την αγαπούν και γι’ αυτό.

Με αφορμή αυτήν την επέτειο η Ελλάδα μπορεί να επιστρέψει τώρα στον Κόσμο και να του ζητήσει ξανά να σταθεί δίπλα της. Οχι στους οργανισμούς και στις κυβερνήσεις, αυτό είναι άλλο κεφάλαιο. Στους ανθρώπους που γι’ αυτούς αντιπροσωπεύει πολλά. Αν καταφέρει να τους μιλήσει ξανά, και είναι αμέτρητοι, μπορεί να πετύχει κάτι που σήμερα ουδείς το φαντάζεται. Αρκεί να αφυπνίσει Ελληνες και Φιλέλληνες για την ελευθερία. Με εκείνους διαχειριστές και εγγυητές. Εχει γίνει. Μπορεί να γίνει ξανά. Και οι πόροι θα είναι το λιγότερο που μπορεί να αποφέρει.