Το μέλλον του Συντηρητικού Κόμματος

Κρίνοντας από τους τόνους της μελάνης που αφιερώνεται σε αυτό, θα μπορούσε να υποθέσει κανείς πως το μέλλον του Εργατικού Κόμματος είναι το πιο σημαντικό πολιτικό ερώτημα στη Βρετανία σήμερα. Ισως αυτό να είναι κατανοητό αν κάποιος είναι μέλος των Εργατικών. Αλλά η πιο σημαντική και ενδιαφέρουσα ιστορία στη σημερινή βρετανική πολιτική είναι το μέλλον του Συντηρητικού Κόμματος.

Ο βασικός λόγος είναι απλός. Οι Τόρις κέρδισαν τις εκλογές. Οι Εργατικοί τις έχασαν. Οι νικητές έχουν δύναμη. Θέτουν τους όρους. Καλούνται να κάνουν επιλογές. Είναι λοιπόν πιο ενδιαφέροντες. Επιπλέον, η νίκη που κατήγαγαν οι Τόρις την περασμένη εβδομάδα επιστεγάζει μια ιστορική ανάκαμψη. Κανένα βιβλίο για τους Τόρις δεν παραλείπει να επισημάνει τη μεγάλη ικανότητα του κόμματος να προσαρμόζεται στην αλλαγή. Δεδομένου του ότι οι Τόρις ήταν νοκ άουτ το 1997 και το 2001, και είχαν κυβερνήσει με κυβερνητική πλειοψηφία μόνο για δύο χρόνια αυτή τη δεκαετία, το αποτέλεσμα της περασμένης εβδομάδας είναι η πλέον εμφατική επιβεβαίωση αυτής της θρυλικής ικανότητας προσαρμογής μετά τον θρίαμβο του Μπέντζαμιν Ντισραέλι το 1874.

Είναι αλήθεια πως ο Μπόρις Τζόνσον έχει θέσει εαυτόν επικεφαλής μιας από τις δεξιότερες κυβερνήσεις στη σύγχρονη ιστορία του Συντηρητικού Κόμματος. Είναι επίσης αλήθεια ότι το Brexit – ιδιαίτερα ένα no deal Brexit σε έναν χρόνο από σήμερα – μπορεί να δυσκολέψει τη φιλοδοξία της κυβέρνησης να ξοδέψει όπως υπόσχεται. Παρ’ όλα αυτά, αν ισχύει ένα πράγμα για τον Τζόνσον, είναι πως θα κάνει το οτιδήποτε προκειμένου να διατηρήσει την εξουσία. Θα κάνει πολλά πράγματα που οι αντίπαλοί του θα μισήσουν, και δικαίως, τα επόμενα χρόνια. Είναι όμως απολύτως ικανός να κάνει και πράγματα που θα τους εκπλήξουν.