Απορίες

Θα είναι τελικά γυναίκα; Θα είναι πολιτικό πρόσωπο ή αυτό που λέμε στην τηλεοπτική αργκό «προσωπικότητα»; Θα είναι μια επιλογή που εξασφαλίζει την ευρύτερη δυνατή συναίνεση του πολιτικού συστήματος ή ο Πρωθυπουργός θα εκμεταλλευτεί την πρόσφατη συνταγματική αναθεώρηση που του επιτρέπει να εκλέξει Πρόεδρο και με απλή πλειοψηφία – αφού δεν υπάρχει ο κίνδυνος της διάλυσης της Βουλής; Αυτές και άλλες απορίες για τον επόμενο ή την επόμενη ΠτΔ φαίνεται να απασχολούν τα πηγαδάκια και τους διαδρομιστές όλων των κομμάτων. Αν πιστέψει κανείς τις δημόσιες τοποθετήσεις κυβερνητικών στελεχών και στενών συνεργατών του, ο Μητσοτάκης θα κινηθεί σίγουρα συναινετικά. Και στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις, άλλωστε, το ίδιο υποστηρίζουν οι του περιβάλλοντος Μαξίμου. Η επιλογή ενός προσώπου στο οποίο θα συμφωνούν όσο το δυνατόν περισσότεροι από την αντιπολίτευση μοιάζει μονόδρομος. Οχι μόνο γιατί ο Πρωθυπουργός έχει επιλέξει μέχρι τώρα να παίζει το χαρτί της συναίνεσης – ακόμη και για να εγκλωβίζει τις άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Εκτιμήσεις

Αλλά κι επειδή υπάρχει η μεταπολιτευτική παράδοση που θέλει όποιον εκλέγεται στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα να ανήκει στον χώρο του δεύτερου κόμματος. Παρ’ όλ’ αυτά, στις κομματικές έδρες της αντιπολίτευσης δεν ποντάρουν με σιγουριά στην ανάλυση που λέει πως έτσι θα κινηθεί ο Πρωθυπουργός. Ούτε καν σε εκείνες που έχει απόλυτη ανάγκη προκειμένου να φτάσει το μαγικό κοινοβουλευτικό νούμερο 180 – νούμερο απαραίτητο για να φιλοτεχνήσει το συναινετικό προφίλ του. Αρκετοί εκεί εκτιμούν ότι «ίσως οι εσωκομματικές ισορροπίες της ΝΔ βαρύνουν περισσότερο στην τελική του απόφαση». Εννοούν πως «ενδέχεται να προτείνει έναν καθαρά κεντροδεξιό ή δεξιό υποψήφιο ώστε να εξασφαλίσει τη συνοχή της ΚΟ του». Ο βασικός φόβος στην προκειμένη περίπτωση είναι ο εν λόγω κεντροδεξιός να πείθει και τον ΣΥΡΙΖΑ. Οπως, π.χ., ο νυν ΠτΔ που αρχικά είχαν διαλέξει οι αριστεροί. Η ανησυχία μοιάζει βάσιμη, αφού με αυτόν τον τρόπο θα λυνόταν το πρόβλημα μιας συριζαϊκής άρνησης στην κυβερνητική υποψηφιότητα. Αλλά, από την άλλη, τότε ο Μητσοτάκης του 2020 θα αναιρούσε τον Μητσοτάκη του 2015.