Ανάσα ο νόμος Μπέκαμ {LF}για το ελληνικό ποδόσφαιρο

Φιλί της ζωής για τις ελληνικές ομάδες πιθανόν να αποδειχτεί η ελληνική εκδοχή του νόμου Μπέκαμ που θα εφαρμοστεί στη χώρα μας από την 1η Ιανουαρίου 2020.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προώθησε τη μείωση του φορολογικού συντελεστή από το 45% στο 22% για τα ποσά που θα καταβάλλουν οι αθλητικές ανώνυμες εταιρείες σε αθλητές με αμοιβές άνω των 40.000 ευρώ.

Πρόκειται ουσιαστικά για μία παραλλαγή του νόμου Μπέκαμ που τέθηκε σε ισχύ στην Ισπανία από την 1η Ιανουαρίου 2004 και προέβλεπε μείωση της φορολογίας των ξένων με υψηλά εισοδήματα στο 24% από το 43% (καταργήθηκε το 2010). Ο νόμος έμεινε γνωστός ως νόμος Μπέκαμ γιατί ο άγγλος σούπερ σταρ ήταν από τους πρώτους που επωφελήθηκαν λόγω της μεταγραφής του στη Ρεάλ Μαδρίτης.

Πιο ανταγωνιστικές

Για τις μεγάλες ομάδες της χώρας μας η ρύθμιση θα συμβάλλει ώστε να γίνουν ιδιαίτερα ανταγωνιστικές στο μεταγραφικό μέτωπο – τουλάχιστον σε σύγκριση με το σημερινό καθεστώς, αφού τα συμβόλαια των παικτών θα γίνουν αρκετά φθηνότερα. Οι πιο αδύναμες οικονομικά ομάδες θα πάρουν βαθιά ανάσα αφού θα πληρώνουν λιγότερα χρήματα στην Εφορία. Το νέο φορολογικό καθεστώς θα συμβάλει επίσης στη βελτίωση της διαφάνειας, όπως σημείωσε η Σούπερ Λίγκα.

Μια παραλλαγή του νόμου Μπέκαμ θα υιοθετήσουν και οι Ιταλοί από τη νέα χρονιά, στην προσπάθειά τους να γίνουν ανταγωνιστικοί (και) στην ποδοσφαιρική αγορά.

Σύμφωνα με νόμο που ψηφίστηκε το καλοκαίρι, από την 1η Ιανουαρίου 2020 το 50% του εισοδήματος των ξένων που θα μετακομίζουν στην Ιταλία θα απαλλάσσεται από φόρο.

Αυτό σημαίνει πως ένας ποδοσφαιριστής που θα αμείβεται με 10 εκατ. ευρώ ετησίως θα φορολογείται μόνο για τα 5 εκατ. ευρώ. Ουσιαστικά υπάρχει μείωση του φόρου στο 21,5% (με τους έμμεσους φόρους φτάνει το 26%)  από 43% που είναι σήμερα.

Η αρχική πρόταση για τον νόμο προέβλεπε εξαίρεση του 70% του εισοδήματος που θα έφτανε στο 90% για τις υποβαθμισμένες περιοχές του Νότου.

Οι παίκτες και οι προπονητές που θέλουν να εκμεταλλευτούν τα προνόμια που τους προσφέρει ο νέος νόμος θα πρέπει να υπογράψουν συμβόλαια τουλάχιστον διετούς διάρκειας. Επιπλέον για να ωφεληθούν από τον νέο νόμο θα πρέπει να συμφωνήσουν να πληρώνουν 0,5% του φορολογήσιμου εισοδήματός τους στο κράτος, χρήματα τα οποία θα επενδυθούν στις ποδοσφαιρικές ακαδημίες. Προβλέπεται επίσης φόρος 4% που καταλήγει στα ταμεία των περιφερειών και των δήμων.

Ο χαμηλός συντελεστής φορολογίας είναι ένα πολύ σημαντικό δέλεαρ για τους μισθοφόρους της στρογγυλής θεάς.

Το πλεονέκτημα της Τουρκίας

Τα τελευταία χρόνια το τουρκικό ποδόσφαιρο μπορεί και προσελκύει γνωστά ονόματα όπως οι Σολδάδο, Νεγρέδο, Κλισί, Σλιμανί, Αγιού, Μπάμπελ, Ενζοζί, Στάριτζ, Φαλκάο.

Ο αριθμός 15 αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους της επιτυχίας των τουρκικών ομάδων να πείθουν διάσημους ποδοσφαιριστές να εκπροσωπούν τα χρώματά τους.

Πρόκειται για τον συντελεστή φορολογίας των παικτών της τουρκικής Σούπερ Λιγκ που είναι από τους χαμηλότερους στην Ευρώπη και μετέτρεψε το πρωτάθλημα της χώρας σε Ελ Ντοράντο για τους ποδοσφαιριστές.

Ο χαμηλός φορολογικός συντελεστής επιτρέπει στις τουρκικές ομάδες να προσφέρουν περισσότερα χρήματα στους ποδοσφαιριστές και να ανταγωνίζονται ουσιαστικά τις εκπροσώπους των πλούσιων πρωταθλημάτων η φορολογία των οποίων κυμαίνεται κατά μέσο όρο στο 45% (ανώτατος συντελεστής).

Μελέτη της KPMG πριν από δύο χρόνια αποκάλυψε την τεράστια διαφορά στη μισθολογική επιβάρυνση που έχει μία γαλλική ομάδα σε σχέση με μία τουρκική, καθώς στη συντριπτική πλειονότητα των ποδοσφαιριστών τα χρήματα που λαμβάνουν είναι «καθαρά».

Για έναν ποδοσφαιριστή που αμείβεται με ένα εκατ. ευρώ ετησίως το κόστος για μία τουρκική ομάδα είναι 1,19 εκατ. ευρώ. Για τη γερμανική ομάδα φτάνει τα 1,90 εκατ. ευρώ, την ιταλική τα 1,97, την αγγλική τα 2,12, την πορτογαλική τα 2,46 και τη γαλλική τα 2,74 εκατ. ευρώ.

Για μια αμοιβή της τάξης των 3 εκατ. ευρώ η τουρκική ομάδα θα επιβαρυνθεί συνολικά με 3,57 εκατ. ευρώ και αντιστοίχως η γαλλική με 8,22 εκατ. ευρώ, μια διαφορά της τάξης του 230%!