Η μοίρα των βιβλιοθηκών

Οταν οι Αραβες κατέλαβαν την Αλεξάνδρεια, το 642 μ.Χ., ο χαλίφης Ομάρ, από τους άμεσους διαδόχους του Μωάμεθ, χρειάστηκε να αποφασίσει για τη μοίρα της εντυπωσιακής όσο και ξακουστής Βιβλιοθήκης της πόλης. Τότε έδωσε την περιώνυμη απάντηση: «Αν τα βιβλία που περιέχει λένε ό,τι και το Κοράνιο, είναι περιττά. Αν λένε κάτι διαφορετικό, είναι επικίνδυνα».

Μια άλλη αφήγηση λέει πως οι Γότθοι, όταν άρχισαν να επεκτείνονται και να εγκαθίστανται οριστικά σε εδάφη της έως τότε Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, βρέθηκαν επίσης αντιμέτωποι με το δίλημμα τι να κάνουν με τις βιβλιοθήκες των κατακτημένων περιοχών. Η επιλογή τους ήταν τελικά να μην τις πειράξουν, με το επιχείρημα ότι οι νέοι των κατακτημένων λαών καλύτερα να διαβάζουν και να μελετούν παρά να εκπαιδεύονται στον πόλεμο και επομένως να αποτελέσουν ενδεχομένως απειλή για την εύθραυστη ακόμη κυριαρχία των σχετικά πρόσφατων κατακτητών τους.

Είναι κι αυτή μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση στο ζήτημα. Και σίγουρα λιγότερο επικίνδυνη από εκείνη του χαλίφη Ομάρ και των ανά τους αιώνες επιγόνων του (όχι απαραιτήτως πιστών του Ισλάμ).