Ολα είναι δρόμος… και Βουλή

Η δήλωση του Δημήτρη Κουτσούμπα έγινε σε συλλαλητήριο για το Ασφαλιστικό και δεν πέρασε απαρατήρητη για όσους γνωρίζουν: «Καμία ανοχή να μη δείξει ο λαός μας στα σχέδια κυβέρνησης, ΕΕ, κεφαλαίου. Η ασφάλιση, η πρόνοια, η υγεία, η παιδεία δεν είναι ατομική υπόθεση του καθενός και της καθεμιάς. Είναι κοινωνικά δικαιώματα. Γι’ αυτό από τώρα χρειάζεται να δυναμώσουν ακόμα παραπέρα οι αγωνιστικές διεργασίες παντού. Συναγερμός να σημάνει σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε σχολείο, σε κάθε σχολή, σε κάθε πόλη και χωριό της πατρίδας μας».

Ολη την εβδομάδα που μας πέρασε το ΚΚΕ παρενέβη εντός και εκτός Βουλής για όλα τα τρέχοντα (ελληνοτουρκικά, Φορολογικό, ψήφος ομογενών, συζήτηση για τον προϋπολογισμό κ.τ.λ.) και σε όλες τις περιπτώσεις διά στόματος του ίδιου του γενικού γραμματέα της ΚΕ του. Θα μπορούσαμε να πούμε πως η όλη δραστηριότητά του συνοψίζει και τα άμεσα τακτικά του βήματα. Σε μια πολιτική συγκυρία που ο ίδιος ο Περισσός εκτιμά πως θα ενταθεί η πίεση από τον νέο διαμορφούμενο «διπολισμό». Σε αυτή την κατεύθυνση έκανε αίσθηση το άρθρο του Κουτσούμπα στον «Ριζοσπάστη», που είχε ως πυρήνα την όλη θεώρηση του ΚΚΕ και για τα σενάρια διπλών εκλογών που ξαναβρέθηκαν στο πολιτικό τραπέζι.

«Στην πραγματικότητα, ο “εκβιασμός” της κυβέρνησης της ΝΔ αποτελεί την καλύτερη “πάσα” στον ΣΥΡΙΖΑ στην προσπάθειά του να υψώσει εκ νέου κάλπικες διαχωριστικές γραμμές μέσα στην ελληνική κοινωνία» έγραψε μεταξύ άλλων ο Κουτσούμπας κρατώντας σε εγρήγορση το κομματικό δυναμικό και αποσαφηνίζοντας πως η επιχειρούμενη προσπάθεια να παγιωθεί ένα νέο δίπολο Αριστεράς – Δεξιάς είναι αποπροσανατολιστική για τον λαό. Βεβαίως το «Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος» σε καμία περίπτωση δεν έχει αντιστοίχιση με το σήμερα. Το ΚΚΕ σήμερα, θεσμικό και ανυπάκουο, παλεύει για μια νέα Κοινωνική Συμμαχία. Κι αυτό είναι μια εντελώς νέα επεξεργασία που όμως έχει δουλευτεί πολύ από τις κομματικές δυνάμεις. Ακόμη και στην ψήφο των αποδήμων, που το ΚΚΕ συναίνεσε αλλά με τους δικούς του όρους, ο Κουτσούμπας ενέταξε το όλο σκεπτικό στην τακτική και στρατηγική του ΚΚΕ που μπορεί να είναι «ρυθμιστικό» αλλά και υπερβατικό στις διεκδικήσεις του.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η μάχη που θα δώσει ο Περισσός για το Ασφαλιστικό. Μια μάχη που θα περνάει από τη Βουλή, απ’ το εργατικό κίνημα αλλά και από την αμιγώς πολιτική μάχη. Η τελευταία θα διεξάγεται από τις δυνάμεις του Περισσού και υπό το πρίσμα της μάχης της ηγεμονίας στον δρόμο και στο μαζικό κίνημα. Και χωρίς ίχνος πρόθεσης από το ΚΚΕ για συμμαχίες με άλλες δυνάμεις αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Εξάλλου, ο Περισσός δεν παραλείπει να υπενθυμίζει με οξύτητα τις ευθύνες της Κουμουνδούρου για την «αντιλαϊκή πολιτική», να αναφέρει τα πεπραγμένα της διακυβέρνησης Τσίπρα, την οριστική ματαίωση κάθε έννοιας Τρίτου Δρόμου ή ήπιας διαχείρισης.

Το επόμενο διάστημα η κυβέρνηση θα βρει μπροστά της το ΚΚΕ και τις δυνάμεις που ελέγχει στα συνδικάτα. Δεν είναι τυχαίο πως παράλληλα με την πολιτική μάχη το ΚΚΕ και ο βραχίονάς του στο συνδικαλιστικό κίνημα έχουν στο στόχαστρο τις ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Το μήνυμα είναι σαφές: ο όποιος αγώνας θα διεξαχθεί υπό την καθοδήγηση και διεύθυνση των «ταξικών σωματείων» και σε κάθετη αντίθεση με τη ΓΣΕΕ – παρότι οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ δεν έχουν αποσχιστεί οργανωτικά από την τριτοβάθμια ιστορική οργάνωση. Εχει επίσης ενδιαφέρον πως στη μάχη για το Ασφαλιστικό αλλά και στα άλλα μέτωπα ο Περισσός φαίνεται πως ρίχνει μια σειρά στελεχών της νεότερης γενιάς. Ο σαραντάρης Γιάννης Πρωτούλης με μεγάλη πείρα από το εργατικό κίνημα, οικοδόμος ο ίδιος και σήμερα μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, είναι ο ένας. Ο νέος ευρωβουλευτής Λευτέρης Νικολάου – Αλαβάνος επίσης. Η Λουίζα Ράζου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, είναι ένα ακόμη πρόσωπο. Ο βουλευτής Γιάννης Γκιόκας θα συμβάλει επίσης λόγω της πείρας του πια από το ελληνικό Κοινοβούλιο.