Τρεις καινούργιες δυσκολίες

Στη σειρά των δοκιμασιών, που περίμεναν φέτος τον Ολυμπιακό στο Τσάμπιονς Λιγκ, σειρά παίρνει απόψε το ματς με τον Ερυθρό Αστέρα στο Καραϊσκάκη – ένα είδος τελικού, αφού όποια από τις δυο ομάδες πάρει το αποτέλεσμα που θέλει συνεχίζει στο Γιουρόπα Λιγκ. Ο πρωταθλητής Σερβίας δεν είναι ομάδα με τις πολυτέλειες της Τότεναμ και τη βαριά φανέλα της Μπάγερν Μονάχου, που ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε στην έδρα του στα ίσια στη φάση των ομίλων. Ομως σε σχέση με τα ματς αυτά απόψε υπάρχουν τρεις έξτρα δυσκολίες: ο Ολυμπιακός είναι υποχρεωμένος να κερδίσει, ο αντίπαλός του, μολονότι συνεχίζει αν απλά δεν ηττηθεί, δεν θα έχει την πίεση του φαβορί, που έπρεπε να διαχειριστούν οι Γερμανοί και οι Αγγλοι, και το σπουδαιότερο θα έχει στον πάγκο του ένα προπονητή που τον Ολυμπιακό τον ξέρει, δεν τον φοβάται και του έχει κάνει και λογιών λογιών ζημιές. Ο Βλάνταν Μιλόγεβιτς δεν είναι Κόβατς και δεν έχει το κασέ του Μουρίνιο και του Ποτσετίνο, αλλά θα εμφανίσει μια ομάδα, που όπως ακριβώς όλες οι ομάδες του όταν αντιμετώπισαν τον Ολυμπιακό, θα είναι διαβασμένη και κυνική.

Ντέρμπι

Από μία άποψη ο Ολυμπιακός μοιάζει να κατεβαίνει απόψε στο Καραϊσκάκη για να αγωνιστεί σε ένα ντέρμπι – ένα από αυτά που δίνει στο ελληνικό πρωτάθλημα. Θα έχει απέναντί του την ομάδα ενός προπονητή που στο ελληνικό πρωτάθλημα έχει δουλέψει πάρα πολύ καλά: Ο Μιλόγεβιτς τη σεζόν 2016-17 έκανε με τον Πανιώνιο σπουδαία πράγματα οδηγώντας τον στα play off της Σουπερλίγκας, πράγμα που του εξασφάλισε ευρωπαϊκό εισιτήριο. Στην ενδεκάδα του Αστέρα υπάρχουν τρεις ποδοσφαιριστές που έχουν περάσει από την Ελλάδα και είναι μάλιστα και οι τρεις σημαντικοί για το παιχνίδι του Μίλο: ο Κάνιας είναι αυτός που συνήθως βάζει σε τάξη τη μεσαία γραμμή, ο αριστεροπόδαρος εξτρέμ Ματέο Γκαρσία είναι ένας παίκτης που ο Ολυμπιακός προσπάθησε να αποκτήσει πέρσι το καλοκαίρι και ο Μάρκο Μάριν είναι αναμφίβολα ο ηγέτης της ομάδας. Οι τρεις αυτοί, σε συνδυασμό και με την παρουσία του προπονητή, δίνουν στον Ερυθρό Αστέρα έναν χαρακτήρα πολύ ελληνικό. Ο Αστέρας είναι ομάδα που θέλει να διαχειριστεί την μπάλα χωρίς να επιτεθεί μαζικά – όπως οι ελληνικές ομάδες: το έκανε και στο πρώτο ματς στο Βελιγράδι. Το οποίο το κέρδισε (και μάλιστα με 3-1) χωρίς μάλιστα να είναι και καλύτερος. Απλά γιατί είχε το μυαλό του στο γήπεδο.

Μυαλό

Στο Βελιγράδι ο Ολυμπιακός είχε αγωνιστεί με κάμποσους από τους μη βασικούς του και περίμενε ότι θα δεχτεί πίεση στην αρχή του παιχνιδιού από μια ομάδα που και στην έδρα της αγαπά τις αντεπιθέσεις. Ο Μαρτίνς δεν είχε φοβηθεί καθόλου το ματς και αν είχε αφήσει εκτός αρχικής ενδεκάδας παίκτες που από αυτή σπάνια λείπουν (τον Ποντένσε, τον Γκιγέρμε, τον Ομάρ, τον Βαλμπουενά, τον Ελ Αραμπί) αυτό συνέβη γιατί είχε τη βεβαιότητα ότι ο Ολυμπιακός θα μπορούσε εύκολα να πάρει αποτέλεσμα σε ένα παιχνίδι χωρίς τακτικά μυστικά. Συνέβη ακριβώς αυτό που πίστευε ο προπονητής του: ο Ολυμπιακός χωρίς να έχει σπουδαία απόδοση προηγήθηκε με τον Σεμέδο πριν ολοκληρωθεί το ημίχρονο και έλεγχε το ματς χωρίς να κινδυνεύει. Και στο 56΄αποβλήθηκε ο βασικός εκείνο το βράδυ Μπενζιά και φάνηκε πως αν ο Ολυμπιακός βγει από το καλούπι του μπορεί να χάσει ακόμα και από ένα αντίπαλο, που για μια ώρα απλά τον περίμενε. Γιατί ειδικά στον εφετινό Ολυμπιακό το πρόβλημα πολύ συχνά είναι το μυαλό των παικτών του και μόνο.

Μαρακανά

Ο Ολυμπιακός φέτος στην Ευρώπη έπρεπε να περάσει λογιών λογιών διαφορετικές δυσκολίες. Αντιμετώπισε την Πλζεν όταν αυτή ήταν περισσότερο έτοιμη από τον ίδιο, καθώς το πρωτάθλημα της Τσεχίας είχε αρχίσει. Επαιξε με τους Τούρκους της Μπασακσεχίρ – μία ομάδα διάσημων μονάδων από αυτές που στο ελληνικό πρωτάθλημα δεν συναντάς. Βρήκε απέναντί του τους ενθουσιώδεις Ρώσους της Κράσνονταρ που μόλις είχαν αποκλείσει την Πόρτο και έδωσε και την ψυχή του για να μην ηττηθεί από την Τότεναμ που ήρθε στην Αθήνα με τον τίτλο του φιναλίστ του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ. Στη συνέχεια έδωσε δυο ματς μεγάλης αγωνιστικής έντασης με την Μπάγερν Μονάχου, χάνοντας στις λεπτομέρειες και αφού αρχικά τρόμαξε την Τότεναμ στο Λονδίνο ηττήθηκε στο δεύτερο ημίχρονο του σπουδαίου εκείνου παιχνιδιού από τα λάθη του. Ηταν κακός μόνο στο Βελιγράδι κι όχι γιατί το καταπληκτικό Μαρακανά, η ιστορική έδρα του Αστέρα, τον λύγισε. Η ήττα του προέκυψε γιατί μετά την αποβολή του Μπενζιά το μυαλό των παικτών του χάλασε. Δεν κατάφεραν να διαχειριστούν το βάρος της αποστολής κι αυτό είναι κάτι που απόψε υποχρεωτικά πρέπει να κάνουν.

Παρτιζάν

Η τελευταία επαφή του Ολυμπιακού με το σερβικό ποδόσφαιρο ήταν δύο χρόνια πριν όταν στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ απέκλεισε την Παρτιζάν. Τότε ο Ολυμπιακός του Χάσι έδειξε στο Βελιγράδι ανθεκτικότητα, σκληρότητα και ψυχραιμία: το αντίθετο από φέτος. Η καυτή ατμόσφαιρα είχε «τσιτώσει» τον Ολυμπιακό που είχε κερδίσει με ένα επιβλητικό 1-3. Εκτός από τους αμυντικούς του τότε τεράστια προσφορά είχε και ο Μανώλης Σιώπης – πράγμα λογικό αφού εκείνο ήταν ένα παιχνίδι για μαχητές και μαραθωνοδρόμους. Νομίζω ότι κάτι αντίστοιχο θα είναι και το αποψινό ματς: χωρίς ψυχραιμία στην άμυνα, χωρίς τρεξίματα στη μεσαία γραμμή και χωρίς το πόδι στο γκάζι δεν μπορείς να αποκλείσεις τον Αστέρα – ειδικά αν νομίζεις ότι είσαι καλύτερός του και ότι δεν χρειάζεται να κάνεις και πολλά για να πάρεις τη νίκη που θες. Θυμίζω ότι τότε, στο δεύτερο ματς με την Παρτιζάν στο Καραϊσκάκη, ο Ολυμπιακός νομίζοντας πως δεν έχει πολλά να φοβηθεί από τους Σέρβους, έφερε μια ισοπαλία με 2-2 υποφέροντας μάλιστα αρκετά. Ο εφησυχασμός παίζει τα χειρότερα παιχνίδια.

Ακρη

Οι φιλικές σχέσεις των οπαδών του Ολυμπιακού με τους Σέρβους, όταν αρχίσει το ματς, θα πρέπει να πάνε στην άκρη: η ομάδα του Μαρτίνς έχει απόψε ανάγκη από υποστήριξη. Στα τελευταία παιχνίδια ο Ολυμπιακός δεν τρέχει όσο είχαμε συνηθίσει να τον βλέπουμε: απόψε χρειάζεται ο Ολυμπιακός που φέτος στο γήπεδό του είναι ορεξάτος, παραγωγικός και αγωνιστικά αξιόπιστος. Οι απουσίες βασικών του παικτών, όπως ο Βαλμπουενά, θα υποχρεώσουν τον Μαρτίνς να κάνει κι απόψε αλλαγές, αλλά δύσκολα θα αιφνιδιάσει τον Μιλόγεβιτς: ο Σέρβος ξέρει τι να περιμένει. Για να πάρει τη νίκη που χρειάζεται ο Ολυμπιακός πρέπει να ανεβάσει ταχύτητα και να εισπράξει ενθουσιασμό και πίστη από την εξέδρα του. Απλό είναι όμως μόνο να το λες. Κανένα παιχνίδι στο οποίο η νίκη είναι υποχρεωτική δεν υπήρξε ποτέ εύκολο.