Λάθος τροποποίηση, κύριε υπουργέ της Δικαιοσύνης

Ο υπουργός της Δικαιοσύνης με τον Ν. 4637/2019, που ψηφίστηκε πριν από λίγες μέρες, αποδέχθηκε τη δυνατότητα να αξιολογείται λόγου χάρη μια παράνομη μαγνητοταινία μόνο στα κακουργήματα τα οποία υπάγονται στην αρμοδιότητα του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος ή του Εισαγγελέα Εγκλημάτων Διαφθοράς.

Λόγου χάρη σε μια φοροδιαφυγή ή σε μια αντίστοιχη υπόθεση δωροδοκίας πολιτικών προσώπων.

Είναι εσφαλμένη η ανωτέρω ρύθμιση επί της ουσίας; Κατά τη γνώμη μου, όχι. Τότε, γιατί ο τίτλος του άρθρου μου μιλάει για λανθασμένη τροποποίηση;

Γιατί συνιστά μια απαράδεκτη «αξιακή αντίφαση» να αξιολογείται ένα παράνομο αποδεικτικό μέσο μόνο στα οικονομικά εγκλήματα. Οχι όμως σε μια ανθρωποκτονία ή σε έναν βιασμό ή στα εγκλήματα μιας τρομοκρατικής οργάνωσης!

Τι θέλω να πω;

Σε μια πρόσφατη υπόθεση στο Λονδίνο ένας μεγαλέμπορος ναρκωτικών ομολογούσε σε μια μαγνητοταινία – χωρίς να γνωρίζει ότι ηχογραφείται – πως συνέβαλε στην εισαγωγή μιας τεράστιας ποσότητας ηρωίνης στην αγγλική πρωτεύουσα.

Και το εκρηκτικό ερώτημα το οποίο τίθεται είναι το εξής: Η έννομη τάξη θα πρέπει να προστατεύσει την ιδιωτική σφαίρα του μεγαλεμπόρου; Ή θα πρέπει να τον «κυνηγήσει» λαμβάνοντας υπόψη την παράνομη μαγνητοταινία (για να προστατεύσει τη δημόσια υγεία, η οποία πλήττεται από τη διάδοση των ναρκωτικών);

Η απάντηση έχει δοθεί και από το Ανώτατο Δικαστήριο της Αμερικής και από άλλες ευρωπαϊκές νομοθεσίες. Δηλαδή σε κάποιες περιπτώσεις είναι απαραίτητο οι δικαστές να αξιολογούν και παράνομα αποδεικτικά μέσα, ώστε να προστατεύεται η κοινωνία από τα ναρκωτικά ή από τον δολοφόνο μιας ειδεχθούς ανθρωποκτονίας.

Επομένως, η ρύθμιση που προώθησε ο υπουργός της Δικαιοσύνης εμπεριέχει ένα είδος «αξιακού παραλογισμού»! Και τούτο, γιατί δεν είναι δυνατό να αξιολογείται ένα απαγορευμένο αποδεικτικό μέσο μόνο στα οικονομικά εγκλήματα ή στα εγκλήματα διαφθοράς αλλά όχι σε έναν βιασμό!

Κατά συνέπεια, η νομοθεσία μας πρέπει να αλλάξει, ώστε τουλάχιστον τα πιο σοβαρά κακουργήματα να αποδεικνύονται ενίοτε και με τη χρήση παράνομων αποδεικτικών μέσων! Κάτι που ισχύει σε όλον τον δυτικό κόσμο!

Τα απαγορευμένα αποδεικτικά μέσα δεν θα λαμβάνονται υπόψη μόνο όταν παραβιάζεται το οικιακό άσυλο ή στις άλλες περιπτώσεις στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 19 του Συντάγματος.

Διαφορετικά θα έχουμε μια αλλοίωση των αξιών της κοινωνίας μας για τους λόγους που σκιαγράφησα παραπάνω.

Τέλος, είναι αναμφίβολο ότι έχει εκκολαφθεί ένα χαοτικό περιβάλλον στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Γιατί; Γιατί πέραν του βιαστικού, συγκρουσιακού και απαράδεκτου τρόπου με τον οποίο ψηφίστηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, τώρα συμβαίνει και κάτι άλλο.

Δηλαδή ψηφίζονται συνεχώς και πολλές άλλες ρυθμίσεις με αντιφατικό περιεχόμενο και σε λίγο κανείς δεν θα έχει εποπτεία τι τελικά ισχύει!

Και αυτό, κύριε υπουργέ της Δικαιοσύνης, πρέπει να σταματήσει! Αλλιώς δεν θα είμαστε σοβαρή χώρα!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης