Μέρες θερισμού

Στο ποδόσφαιρο ο προπονητής είναι ουσιαστικά ένας έμπορος ελπίδας. Οταν τελειώσει η πραμάτειά του, όταν πια δεν έχει τι άλλο να πουλήσει, η αποστολή του θεωρείται λήξασα και πρέπει να αποχωρήσει.

Ο πάγκος του Νίκου Κωστένογλου άδειασε πριν από δύο μήνες, μετά την ισοπαλία με τον ΠΑΟΚ. Ο,τι ελπίδα είχε να πουλήσει την παζάρεψε με τους παίκτες μέχρι το τελευταίο κομμάτι της.

Τώρα έρχονται οι μέρες γκρίνιας και μιας ιδιότυπης πάλης για την εξουσία. Η απόφαση του Κωστένογλου να μη δώσει ρεπό στους παίκτες μέχρι τον επόμενο αγώνα με τον ΟΦΗ που είναι προγραμματισμένος για το Σάββατο μοιάζει σαν να φωνάζει πως υπεύθυνοι για το χάλι της ΑΕΚ είναι οι αθλητές και όχι ο προπονητής. Ευθύνη βεβαίως δεν φέρει ούτε η διοίκηση η οποία πιθανόν να υπαγόρευσε τη συγκεκριμένη εντολή αν θυμηθούμε την αντενέργεια του διοικητικού ηγέτη της μετά το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.

Αντιδράσεις που μοιάζουν πια με το θορυβώδες τρεμόσβησμα της φλόγας του καντηλιού όταν νιώθει το H2O.

Η ΑΕΚ έσπειρε ανέμους το καλοκαίρι με την επιλογή Καρντόσο και τώρα προσπαθεί να αποφύγει το θέρισμα των θυελλών.

Η συμπαθητική φιγούρα του Κωστένογλου, ο εγωισμός της ηγεσίας του συλλόγου να μην παραδεχτεί τα λάθη της και η ανεπάρκεια εναλλακτικών λύσεων είναι τα στοιχεία που συνέτειναν στη συνέχιση της παραμονής του μακεδόνα προπονητή στον πάγκο της ΑΕΚ.

Δεξί χέρι του Κωστένογλου δεν είναι ο στρατηγός της νίκης της Γερμανίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, ο Χάνσι Φλικ. Ούτε φυσικά η ΑΕΚ διαθέτει ταμείο ώστε να πληρώσει έναν Μουρίνιο.

Μεσούσης της περιόδου οι επιλογές είναι μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού. Κάποιος παλιός παίκτης της ΑΕΚ με ερείσματα στον κόσμο της που σήμερα είναι άνεργος προπονητής ή ο Νταμίρ Κάναντι.

Τα φτερά του Δικέφαλου πιάστηκαν το καλοκαίρι σε ηλεκτροφόρα σύρματα όταν επέλεξε τον Καρντόσο. Και τώρα πληρώνει το τίμημα.