Τι ήταν το Ποτάμι{CR}

Το Ποτάμι ήταν ωραία ιδέα όταν επινοήθηκε. Ευρωπαϊστική δύναμη χωρίς βαρίδια, που μπορούσε να κάνει ό,τι αδυνατούσαν όσοι προσπάθησαν να συνενώσουν την Κεντροαριστερά: να δώσει φωνή και πολιτική υπόσταση στο ευρωπαϊκό Κέντρο σε μια περίοδο κατά την οποία κυριαρχούσαν οι λαϊκιστές του αντιμνημονίου.

Ο ιδρυτής του Σταύρος Θεοδωράκης ήταν ένα φωτεινό πρόσωπο της τηλεόρασης, αντισυμβατικός, άνετος, μοντέρνος. Οι προσωπικότητες που αγκάλιασαν το εγχείρημα μπορούσαν να εγγυηθούν την εξωστρέφεια και τα ρηξικέλευθα πολιτικά προγράμματα. Στο πολιτικό Κέντρο προστέθηκε ένας απολύτως καινούργιος οργανισμός που μπορούσε να προχωρήσει χωρίς στερεότυπα.

Τι πήγε στραβά και το εγχείρημα απέτυχε; Κατά κύριο λόγο, το Ποτάμι δεν μπόρεσε να λειτουργήσει ως κόμμα. Παγιώθηκε ως μηχανισμός παρεμβάσεων γύρω από τον επικεφαλής του, ο οποίος επηρεαζόταν από μια μικρή ομάδα καθηγητών. Ενας ελίτ μηχανισμός που φοβόταν τη σχέση με τη λαϊκότητα των πολιτικών κομμάτων. Και στην πορεία αποστεώθηκε μέσω επιλογών πολιτικής ορθότητας που εξανέμισαν τη δυναμική του εγχειρήματος.

Η αμφίθυμη σχέση του Σταύρου Θεοδωράκη με τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, έστω στο όνομα του Μακεδονικού, εξανέμισε την όποια πολιτική εμβέλεια του εγχειρήματος. Το κόμμα εμφανίστηκε, την πιο κρίσιμη περίοδο, ως πρόθυμο στήριγμα του λαϊκιστή ηγέτη στο όνομα του προοδευτισμού – και της τυχοδιωκτικής α λα καρτ χρήσης της προοδευτικής ατζέντας. Αριστα στην ιδεολογία, μηδέν στην πολιτική.