Γιατί η νέα υπερβολή των χρηματοπιστωτικών αγορών είναι παράλογη

Τον περασμένο Μάιο και τον Αύγουστο, η κλιμάκωση στην εμπορική και τεχνολογική σύγκρουση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας κλόνισε τις χρηματιστηριακές αγορές και ώθησε τις αποδόσεις των ομολόγων στα ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Από τότε όμως οι αμερικανικές και άλλες μετοχές τείνουν ξανά προς την κατεύθυνση νέων υψηλών επιπέδων. Οι αγορές έχουν ποντάρει στην ελπίδα ότι η πρόσφατη παγκόσμια επιβράδυνση θα δώσει τη θέση της το 2020 σε επιτάχυνση της ανάπτυξης και υψηλότερο πληθωρισμό.

Ωστόσο, υπάρχουν πολλά που δείχνουν ότι δεν είναι όλα καλά στην παγκόσμια οικονομία.

Πρώτον, τα πρόσφατα στοιχεία από την Κίνα, τη Γερμανία και την Ιαπωνία δείχνουν ότι η επιβράδυνση συνεχίζεται.

Δεύτερον, ενώ οι ΗΠΑ και η Κίνα ενδέχεται να συμφωνήσουν σε εκεχειρία, η συνεχιζόμενη αποσύνδεση των δύο μεγαλύτερων οικονομιών σχεδόν σίγουρα θα συνεχιστεί ξανά μετά τις εκλογές στις ΗΠΑ τον προσεχή Νοέμβριο.

Τρίτον, ενώ η Κίνα έχει δείξει συγκράτηση στην αντιμετώπιση της λαϊκής εξέγερσης στο Χονγκ Κονγκ, η κατάσταση στην πόλη χειροτερεύει και ενδέχεται να υπάρξει ισχυρή καταστολή το 2020.

Τέταρτον, παρότι ένα «σκληρό Brexit» είναι εκτός συζήτησης, η ευρωζώνη αντιμετωπίζει προβλήματα που δεν σχετίζονται με την επικείμενη αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου.

Πέμπτον, με τις μεγάλες κυρώσεις από τις ΗΠΑ, το ιρανικό καθεστώς θα συνεχίσει να υποκινεί την αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή.

Εκτον, οι κεντρικές τράπεζες φθάνουν στα όρια του τι μπορούν να κάνουν για να βοηθήσουν την οικονομία και η δημοσιονομική πολιτική παραμένει περιορισμένη από την πολιτική και τα υψηλά χρέη.

Εβδομον, η λαϊκή αντίδραση κατά της παγκοσμιοποίησης, του εμπορίου, της μετανάστευσης και της τεχνολογίας επιδεινώνεται σε πολλά μέρη.

Ογδοον, οι ΗΠΑ υπό τον Τραμπ μπορεί να αποτελέσουν τη μεγαλύτερη πηγή αβεβαιότητας.

Η αποσύνδεση μεταξύ των χρηματοπιστωτικών αγορών και της πραγματικής οικονομίας γίνεται όλο και πιο έντονη. Οι βασικοί κίνδυνοι όμως για την παγκόσμια οικονομία παραμένουν. Στην πραγματικότητα οι κίνδυνοι, από μεσοπρόθεσμη άποψη, επιδεινώνονται.

Ο Νουριέλ Ρουμπινί είναι καθηγητής στη Stern School of Business και διευθύνων σύμβουλος στη Roubini Macro Associates