Σε στρατηγικό αδιέξοδο

Σε στρατηγικό αδιέξοδο

Δεν είναι προς κακοφανισμό  Ή επικρίσεις, αλίμονο. Αλλά έχω την αίσθηση ότι το στρατηγικό αδιέξοδο του ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί τον πρόεδρο Αλέξη σε κινήσεις οι οποίες, όπως και να τις δεις, όπως και να τις αναλύσεις, δεν είναι αυτό που λέμε, λαμπρές. Φωτεινές. Ευφυείς. Ή έστω επαρκείς, πολιτικά. Να, για παράδειγμα, χθες ο πρόεδρος μετείχε στην πορεία του Πολυτεχνείου. Στα τεσσεράμισι χρόνια που ήταν πρωθυπουργός, δεν το αποτόλμησε – φοβόταν ίσως ότι δεν θα ήταν έτοιμος να δεχθεί την… αγάπη του λαού του, για όσα υπέροχα αποφάσισε πριν απ’ αυτόν, γι’ αυτόν.

Χθες μετείχε στην πορεία. Περιστοιχιζόμενος από ένα πλήθος αστυνομικών με πολιτικά, διασκορπισμένων μέσα στο μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ και από γεροντοπαλίκαρα, όπως και νεολαίους του κόμματος. Τους δεύτερους δεν έχει τύχει να τους γνωρίζω. Από τους πρώτους, τα γεροντοπαλίκαρα, έχω να πω πως υπήρξε σοβαρή εκπροσώπηση: ήταν εκεί ο Πάνος Σκουρλέτης (γραμματέας, ακόμη, του κόμματος), ο Νίκος Βούτσης, η Ρένα Δούρου, ο Νίκος Τόσκας, ο Νίκος Παππάς, ο Δημήτρης Βίτσας, η Μαριλίζα η φίλη μου, η αγωνίστρια Αννα Βαγενά, και οι συμπατριώτες μου Ολγα Γεροβασίλη και Γιάννης Μπαλάφας. Καμιά χιλιάδα άνθρωποι ήταν το μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ, και ό,τι διαβάσετε ή ακούσετε αλλού είναι παραμύθια από αυτά τα υπέροχα της ΠΦΑ (Πρώτης Φοράς Αριστεράς)…

Τον περισσότερο κόσμο, περί τα 5.000 άτομα, τον είχε το μπλοκ του ΚΚΕ, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, και οι άλλοι γύρω οι σκόρπιοι έφταναν δεν έφταναν τις 20.000…

Η απουσία και η παρακμή

Ποιον δεν είδαν οι δικοί μου που είχα στείλει να ρίξουν μια ματιά στο μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ; Τον «πολλά βαρύ και όχι» λαϊκό αγωνιστή Παύλο Πολάκη. Ηταν και δεν πλησίασε τον αρχηγό; Δεν ήταν; Είναι μια απορία που την έχω. Διότι αν δεν μετείχε το πρωτοπαλίκαρο στην πορεία, και δεν του έχει συμβεί και κάτι απρόοπτο, μια γρίπη ας πούμε που να τον κρατήσει τον αγωνιστή στο σπίτι (αν είναι ποτέ δυνατόν, δηλαδή…), τότε έχουμε ένα τόσο δα θεματάκι, δεν ξέρω αν με εννοείτε, τι εννοώ… Αλλά και ο πρόεδρος Αλέξης, μη φανταστείς, τα απολύτως απαραίτητα. Προσήλθε στην προσυγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στην πλατεία Κλαυθμώνος με αθλητικό παπουτσάκι και δερμάτινο αγωνιστικό μπουφάν (το αμπέχονο το είχε στείλει η Μπέττυ καθαριστήριο) και πορεύτηκε μέχρι το Σύνταγμα (από Κλαυθμώνος μέχρι Σύνταγμα ούτε 300 μέτρα δηλαδή), και μετά γρήγορα γρήγορα, αποχώρησε πριν γίνει φανερή η αποχώρησή του σε όλους. Στο μεσοδιάστημα πάντως χαιρέτησε πολίτες, έβγαλε φωτογραφίες μαζί τους, μοίρασε χαμόγελα, αλλά…

…Αλλά αυτά δεν φέρνουν κόσμο. Διώχνουν κόσμο. Και όπως αντελήφθη και από την τριήμερη περιοδεία του στη Δυτική Μακεδονία, δεν αρέσει και τόσο πια. Συγκεντρώσεις των 50 και 100 ατόμων δεν είναι για τα «κυβικά» του, και οι selfies με κοριτσάκια σε μπαράκια δεν προοιωνίζονται τη μαζικότητα του κόμματος ούτε αποτελούν απόδειξη ότι το σχέδιο για τη συγκρότηση μιας μεγάλης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης πάει περίπατο. Υγιεινό…

Εκτός τόπου και χρόνου

Το εξοργιστικό είναι ότι ο πρόεδρος Αλέξης το πιστεύει ότι έχει ξαναπιάσει το νήμα από την αρχή και βρήκε επιτέλους τρόπο να αντιπολι0τευτεί την κυβέρνηση. Διαβάστε τι έγραψε χθες το πρωί στο Facebook προκειμένου να (μας) αναγγείλει ότι θα έπαιρνε μέρος στην απογευματινή πορεία:

«Φέτος έχουμε πολλούς λόγους να είμαστε εκεί. Οχι μόνο γιατί οι παλιοί υμνητές της χούντας δεν βρίσκονται πια μόνο στο περιθώριο αλλά και σε κυβερνητικούς θώκους να ομνύουν στην κανονικότητα.

Ούτε μόνο γιατί η άγρια καταστολή αναβαθμίζεται σε κυβερνητική στρατηγική αναγκαστικότητας.

Θα είμαστε εκεί κυρίως για να στείλουμε μήνυμα αντίστασης στο κύμα της συντήρησης και της οπισθοδρόμησης αλλά και σε όσους έχουν προεξοφλήσει ότι ήρθε το τέλος της ιστορίας».

Εκτός τόπου και χρόνου, πραγματικά, είναι ο άνθρωπος. Εντελώς, αλλά δεν θα κλάψω κιόλας…

Εχασε το… κέρασμα

Επίσης, δεν είναι καλό πράγμα να πιστεύει ότι τέσσερις μήνες από την ημέρα που εγκατέλειψε την εξουσία παλινορθώνοντας τη Δεξιά (να μην το ξεχνάμε αυτό – παλινόρθωσε τη Δεξιά, δέκα ολόκληρα χρόνια μετά την απομάκρυνσή της από τη διακυβέρνηση της χώρας) ο λαός ξέχασε τα σούρτα-φέρτα με τους Αμερικανούς και τις φιλοαμερικανικές στάσεις που ακολούθησε σε ένα πλήθος θεμάτων εξωτερικής πολιτικής.

Κατά συνέπεια όταν συμμετέχεις σε μια διαδήλωση που έχει το τέλος της στην αμερικανική πρεσβεία και το βασικό της σύνθημα είναι «Φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι», ποιον ακριβώς νομίζεις ότι κοροϊδεύεις; Δεν θέλω να σε στενοχωρήσω, αλλά μόνο τον εαυτό σου. Κανέναν άλλο. Οι υπόλοιποι, μηδενός εξαιρουμένου, θυμούνται…

Και κάτι ακόμη: σκέφτεσαι και το άλλο αναγνώστη μου; Να μην την έκανε από το Σύνταγμα με ελαφρά πηδηματάκια ο αρχηγός, αλλά να πορευόταν ως την αμερικανική πρεσβεία; Και να έφτανε εκεί που λες ο πρόεδρος Αλέξης και ξαφνικά να άνοιγε η πόρτα της πρεσβείας και να ξεπρόβαλλε ο φίλος Τζέφρι Πάιατ και του έλεγε: «Βρε Αλέξη; Εσύ; Εσύ αντιαμερικανός; Τι είναι αυτά τα πράγματα. Πέφτω από τα σύννεφα. Παρότι με απογοητεύεις, έλα μέσα να πιεις ένα ποτό, να ξαποστάσεις»…

Αλλά δεν έγινε. Ισως του χρόνου…

Τυχερός

Από την άλλη, μάλλον τολμηρή πρέπει να θεωρείται η απόφαση του προέδρου Κυριάκου να μεταβεί στο Λονδίνο, προς συνάντηση μεταξύ άλλων και της κόρης του, το τριήμερο του Πολυτεχνείου. Και να «πεταχτεί» ευκαιρίας δοθείσης και στην αρένα του τένις για να παρακολουθήσει τον αγώνα που έδινε ο μικρός Στέφανος Τσιτσιπάς με τον Ελβετό Φέντερερ. Θα μου πεις η αστυνομία και η ασφάλεια είναι στα έμπειρα χέρια του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ο οποίος το ξέρει πολύ καλά το έργο, άρα μπορεί, εν πολλοίς, να κοιμάται ήσυχος.

Αλλά θα συμφωνήσω με όποιον πιστεύει ότι φάνηκε αρκετά τυχερός ο πρόεδρος Κυριάκος που δεν συνέβη κάτι το εξαιρετικό είτε στο Πολυτεχνείο είτε και εκτός αυτού, τις προηγούμενες δυο-τρεις μέρες. Και θα προσθέσω ευκαιρίας δοθείσης, γιατί τέτοιος είμαι εγώ, τις αρπάζω τις ευκαιρίες, και μία παροιμία που λένε στην εύανδρο Ηπειρο οι συμπατριώτες μου: «Πολλές φορές πάει το σταμνί στη βρύση, μία δεν επιστρέφει». Θέλω να ελπίζω ότι έγινα κατανοητός…

Προσοχή στις λακκούβες

Μακροσκελή επιστολή έλαβα από την ΕΡΤ (δημοσιεύεται στις επιστολές, σελ. 62) αναφορικά με τις αποκαλύψεις, καταγγελίες του έκτακτου από κάθε άποψη συνεργάτη μου σχετικά με τα συμβαίνοντα εντός  του ευαγούς ιδρύματος της Αγίας Παρασκευής. Εν πολλοίς είναι ένα ανάτυπο των όσων ανέφερε στη δική του επιστολή ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στ. Πέτσας επί του ιδίου θέματος, και τη δημοσιεύσαμε στο φύλλο της Παρασκευής.

Σε ό,τι με αφορά δεν έχω να σχολιάσω κάτι. Μου αρκεί το γεγονός ότι επί της ουσίας ουδέν διαψεύδεται, και το μόνο που έχω να κάνω είναι να συστήσω στη νέα διοίκηση της ΕΡΤ προσοχή στις λακκούβες που εμφιλοχωρούν στο ίδρυμα…