Δάνεια

Αλλη μια φούσκα έσκασε: τα περίφημα «θαλασσοδάνεια» των μέσων ενημέρωσης. Ποιος δεν θυμάται πόσες πολιτικές καριέρες στήθηκαν και πόσες συκοφαντίες διακινήθηκαν για χάρη τους.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έφτιαξε ολόκληρη εξεταστική επιτροπή (υποτίθεται) για να τα ερευνήσει.

Προχθές το γραφείου του Οικονομικού Εισαγγελέα (εκείνου που έχει τοποθετηθεί επί ΣΥΡΙΖΑ…) έστειλε στη Βουλή διά του υπουργείου Δικαιοσύνης την εξής ενημέρωση.

Ελέγχθηκαν 25 περιπτώσεις – σχεδόν όλος ο Τύπος…

– Μια περίπτωση (ο ΔΟΛ) έφτασε στο ακροατήριο όπου οι κατηγορούμενοι απηλλάγησαν.

– Δεκατρείς περιπτώσεις τέθηκαν στο αρχείο.

– Μια περίπτωση τέθηκε εν μέρει στο αρχείο.

– Εξι υποθέσεις βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης – μεταξύ των οποίων το Alter που έχει κλείσει από το 2011…

– Και μόνο τέσσερις περιπτώσεις εστάλησαν στον εισαγγελέα για τα περαιτέρω χωρίς να υπάρξουν περαιτέρω – το Star, «Το Ποντίκι», το Kontra και ο «Κήρυκας Χανίων»…

Λυπάμαι αλλά ο απολογισμός του εγκλήματος είναι περισσότερο από πενιχρός. Σε σημείο που αναρωτιέσαι αν υπήρξε έγκλημα ή αν η φούσκα δεν ήταν παρά ένα προπαγανδιστικό κατασκεύασμα.

Εκείνων που ήθελαν να ελέγξουν τον Τύπο και φώναζαν για «τα χρήματα του ελληνικού λαού» παρόλο που ο ελληνικός λαός δεν είχε καμία σχέση με την υπόθεση.

Στην περίπτωση αυτή ο δανεισμός των μέσων ενημέρωσης χρησιμοποιήθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση με δυο τρόπους.

Είτε για να πολεμήσει όσους ήθελε να πολεμήσει, να ελέγξει ή να κλείσει – από τον ΔΟΛ και το Mega έως τον «Κήρυκα Χανίων».

Να επαναλάβω πως για τα δάνεια του ΔΟΛ υπήρξε δικαστική απαλλαγή όλων και η υπόθεση του Mega μπήκε στο αρχείο. Για τον «Κήρυκα» δεν χρειάζονται εξηγήσεις. Το όνομα Μητσοτάκης αρκεί.

Είτε για να διευκολύνει όσους ήθελε να διευκολύνει. Χαρακτηριστική η περίπτωση τηλεοπτικού σταθμού με τριπλάσιο (!) δανεισμό από το Mega αλλά και με μεγάλη αγάπη για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ουδόλως ενοχλήθηκε.

Υποθέτω πως κι άλλοι αποδέχτηκαν να υποκύψουν.

Πού θέλω να καταλήξω; Σε κάτι πολύ απλό. Ακόμη κι αν δεχτώ πως ό,τι έγινε έγινε, ακόμη κι αν δεχτώ πως τα μέσα ενημέρωσης της προηγούμενης εποχής μπορεί να πλήρωσαν έναν υπερβολικό αλλά όχι παράνομο δανεισμό, το ζητούμενο είναι άλλο.

Να μη στηθεί ξανά τέτοια επιχείρηση ελέγχου του Τύπου από κανέναν.

Διότι πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουν ότι ο Τύπος ως σύνολο δεν είναι αντίπαλος κανενός, ό,τι κι αν πρεσβεύει το κάθε μέσο χωριστά, όπως κι αν κάνει τη δουλειά του.

Ο Τύπος αντιθέτως είναι το καύσιμο της δημοκρατίας. Η οποία δεν δουλεύει χωρίς καύσιμα.