Εγκλήματα

Δύο ήταν τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησε χθες ο Νίκος Μιχαλολιάκος για να αποσείσει την κατηγορία της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης. Το ένα ήταν ότι ο ίδιος και άλλοι συνάδελφοί του εξελέγησαν από τον ελληνικό λαό. Το άλλο ήταν ότι δεν μπορεί να στηθεί εγκληματική οργάνωση από έναν πρώην πασόκο που πουλούσε τυρόπιτες, έναν βοσκό και έναν παλαιοκομματικό Μαυρογιαλούρο.

Ως προς τον πρώτο ισχυρισμό, ουδεμία έκπληξη. Εδώ εξελέγη ολόκληρος Χίτλερ, γιατί να μη συμβεί το ίδιο με τους μιμητές του; Αυτό είναι το πρόβλημα με τη δημοκρατία: δίνει χώρο και στους αρνητές της. Ο δεύτερος ισχυρισμός, πάλι, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κωμικός αν η Χρυσή Αυγή δεν βαρυνόταν με δολοφονίες, τραμπουκισμούς, επιθέσεις και άλλες προκλήσεις.

Ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής έφτασε να χαρακτηρίσει και «λεκτικές υπερβολές» τα τάγματα εφόδου. Αλλά σε όλα αυτά έχει απαντήσει προκαταβολικά, πειστικά και διεξοδικά ένας από τους εγκυρότερους συνταγματολόγους και γοητευτικότερους ρήτορες που διαθέτει η χώρα.

Οι ναζιστικές οργανώσεις όπως η Χρυσή Αυγή, είπε ο Νίκος Αλιβιζάτος στην πεντάωρη κατάθεσή του στις 3 Μαΐου του 2017, αποτελούνται από τρεις ομόκεντρους κύκλους. Ο μικρότερος είναι η ηγεσία. Και σύμφωνα με το άρθρο 187 περί εγκληματικής οργάνωσης, για να καταδικαστεί η ηγεσία δεν χρειάζεται να αποδειχθεί ούτε η εμπλοκή της σε συγκεκριμένες πράξεις, ούτε η ύπαρξη συγκεκριμένης εντολής. Την αποφράδα ημέρα που εξελέγησαν οι πρώτοι χρυσαυγίτες βουλευτές, αυτός που έδωσε την εντολή «εγέρθητι» στους δημοσιογράφους στη συνέντευξη Τύπου του Μιχαλολιάκου δεν ήταν ο ίδιος ο αρχηγός, αλλά ο «λοχίας», ο Γιώργος Γερμενής. Στη συνέχεια μάλιστα θα έδινε και συμβουλές στον Θέμο Αναστασιάδη για το πώς να λέει το παράγγελμα σωστά.

Ο δεύτερος κύκλος αποτελείται από τους επικεφαλής, τα στελέχη και τα μέλη των πυρήνων και των ταγμάτων εφόδου. Ο Αλιβιζάτος θύμισε την εισβολή οργανωμένων ομάδων στην αγορά της Ραφήνας, την επίθεση στους αιγύπτιους ψαράδες. Και φυσικά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Ετσι ήταν και τα τάγματα εφόδου του Χίτλερ και του Μουσολίνι: «Μια δομή, ένα δίκτυο και από εκεί και πέρα μια οργάνωση. Πυρήνας, δομή, πειθαρχία». Οι γιορτές τους ήταν ίδιες με τις ναζιστικές γιορτές της Νυρεμβέργης.

Στον τρίτο κύκλο, τέλος, ανήκουν οι οπαδοί και οι ψηφοφόροι του ναζιστικού ή νεοναζιστικού κόμματος. Αυτοί δεν έχουν άμεση εμπλοκή με τις εγκληματικές ενέργειες. Αλλοι τις γνωρίζουν, άλλοι τις υποψιάζονται και άλλοι τις αγνοούν. Οπως αποδείχθηκε, αυτό δεν αποτελεί αναγκαστικά έναν παράγοντα που επηρεάζει αποφασιστικά την ψήφο.

Χρειάστηκε μια συντονισμένη εκστρατεία από νομικούς, διανοούμενους, δημοσιογράφους και πολιτικούς για να απομονωθεί τελικά η Χρυσή Αυγή και να πάψει να στιγματίζει το Κοινοβούλιο. Θα ακολουθήσουν οι τιμωρίες για τα εγκλήματα: της οργάνωσης, όχι των μεμονωμένων αυτουργών. Κι ακόμη δεν θα έχει έρθει το τέλος, πρέπει να ξεριζωθεί και η φασιστική της ιδεολογία.