Αναμνήσεις και ψυχονευρώσεις

Μία από τις ταινίες-θρύλους της εφηβείας μου ήταν και η βρετανική «Απόρρητος φάκελος Ιπκρες» («The Ipcress File», σκηνοθέτης ο Σίντνεϊ Φιούρι, 1965). Ηταν ο εγκεφαλικός, ο διανοουμενίστικος ας πούμε, αντίποδας των επίσης κατασκοπικών ταινιών με τον Τζέιμς Μποντ, που εκείνες όμως ξεχείλιζαν από καταιγιστική δράση, ωραία κορίτσια, γκάτζετ και άλλα εντυπωσιακά παρόμοια. Πρωταγωνιστής του «Ιπκρες», ως πράκτορας Χάρι Πάλμερ, ήταν ο Μάικλ Κέιν, ο οποίος είχε τότε σχετικά πρόσφατα ξεκινήσει τη μακρά και τόσο επιτυχημένη καριέρα του, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, 55(!) χρόνια αργότερα.
Ποτέ, ομολογώ, δεν είχα αναρωτηθεί τι ακριβώς σημαίνει «Ιπκρες» ή πόθεν, τέλος πάντων, ο τίτλος του σχετικού βιβλίου και κατ’ επέκταση της ταινίας. Πρόσφατα λοιπόν, και κάπως από σπόντα, πληροφορήθηκα πως πρόκειται για αρκτικόλεξο: Induction of Psycho-Neuroses by Conditioned Reflex under Stress. Σε κατά προσέγγιση ελληνική απόδοση, Πρόκληση Ψυχονευρώσεων μέσω Εξαρτημένων Ανακλαστικών υπό Συνθήκες Πίεσης. Ενα είδος πλύσης εγκεφάλου, ας πούμε. Για όποιον ενδιαφέρεται, «η συνέχεια επί της οθόνης».













