Λάθος σύμμαχοι

Ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση έχει δίκιο: οι Αμερικανοί είναι αδίστακτοι. Σήμερα σε έχουν σύμμαχο, αύριο σε πουλάνε. Σήμερα σε χρησιμοποιούν, αύριο σε αδειάζουν. Το έκαναν με τους Κούρδους, αύριο θα το κάνουν με τους Ελληνες. Γιατί λοιπόν πάμε κι υπογράφουμε μαζί τους συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας; Δεν θα ήταν καλύτερα να έχουμε μια πιο ανεξάρτητη, πιο ισορροπημένη, πιο υπερήφανη εξωτερική πολιτική;
Ο Βλαντίμιρ Τσίζοφ ήταν επιεικής. Εξίσου αδίστακτοι με τους Αμερικανούς είναι κι οι Ευρωπαίοι. Δείτε τι έκαναν με τη Βόρεια Μακεδονία. Επεσαν πάνω στον Ζόραν Ζάεφ και τον πίεσαν να δεχθεί να αλλάξει το όνομα της χώρας του προκειμένου να γίνει δεκτός στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Εκείνος άσκησε όλη του τη γοητεία στους συμπατριώτες του, για να καταφέρει τελικά να τους πείσει να δεχθούν τη συμφωνία που είχε υπογράψει με τον Τσίπρα. Και τι κέρδισε; Μερικές ακόμη υποσχέσεις. Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά τρεις φορές μπλόκαρε αυτή την εβδομάδα η Γαλλία τις προσπάθειες της φινλανδικής προεδρίας να ξεκινήσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με τα Σκόπια και τα Τίρανα.
Ποιος βγαίνει νικητής; Μα ο Βλαντίμιρ Πούτιν φυσικά. Οπως σχολιάζει το Politico, ο ρώσος πρόεδρος δεν χρειάζεται να επιδοθεί άλλο σε προπαγάνδα και παραπληροφόρηση στα δυτικά Βαλκάνια. Κάνει η Ευρώπη τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό του, αναγνωρίζοντας ότι είπε ψέματα στις χώρες που πίστεψαν ότι το μέλλον τους συνδέεται με τις Βρυξέλλες και όχι με τη Μόσχα.
Ο Πούτιν είναι ο μεγάλος θριαμβευτής και στη Συρία. Αρκεί να δει κανείς μια λεπτομέρεια από τη συμφωνία που υπέγραψαν οι Κούρδοι με το καθεστώς του Ασαντ: οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, που αποτελούνται από 100.000 μαχητές και πρωταγωνίστησαν στον πόλεμο κατά του ISIS, διαλύονται, «και όλες οι κουρδικές δυνάμεις και στρατιωτικές ομάδες εντάσσονται στο 5o Σώμα (Λεγεώνα) Στρατού υπό ρωσική διοίκηση».
Από τη Ρωσία εξαρτώνται επίσης η Τουρκία (για να εξασφαλίσει την οριστική εκδίωξη των Κούρδων από τη Bόρεια Συρία και την κατάρρευση του ονείρου τους για ένα κουρδικό κράτος), το Ισραήλ (για να συνεχίσει την υπόγεια εκστρατεία του κατά των μεταφορών ιρανικών όπλων στο συριακό έδαφος) και η Σαουδική Αραβία (για να αποκτήσει το πρώτο της πυρηνικό εργοστάσιο).
Είναι φανερό: διαλέξαμε λάθος συμμάχους. Και πρέπει να ενεργοποιήσουμε επειγόντως τους διαύλους με τον πραγματικό ισχυρό άνδρα του πλανήτη. Ενας μόνο άνθρωπος μπορεί να το κάνει. Εκείνος που τηλεφωνιόταν καθημερινά με τον Πούτιν το 2015 και εξ αυτού ακριβώς γνωρίζει ότι κανείς δεν ζήτησε να τυπωθούν δραχμές στη Μόσχα, άρα ο Ολάντ που ισχυρίζεται κάτι τέτοιο είναι επαγγελματίας ψεύτης.
Τώρα που ο Πρωθυπουργός συγκροτεί επιτροπές για ποικίλα εθνικά θέματα, μήπως να αναθέσει έναν επιτελικό ρόλο και στον Παναγιώτη Λαφαζάνη;














