SOS για τα ασυνόδευτα παιδιά

^«Το 2015 ήμουν μαθήτρια, 17 ετών, και ονειρευόμουν να εκπροσωπήσω τη χώρα μου σε διεθνείς αγώνες κολύμβησης. Οι συνέπειες του πολέμου στη Συρία μάς άγγιζαν ολοένα και περισσότερο και αφού αναγκαστήκαμε να εγκαταλείψουμε το σπίτι μας, η μεγαλύτερη αδελφή μου, Sara, κι εγώ αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε στην Ευρώπη […] Τον Αύγουστο του 2015, μπήκαμε σε ένα φουσκωτό σκάφος, μαζί με άλλα 18 άτομα. Ολοι γνωρίζαμε ότι πολλοί άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους κάνοντας αυτό το ταξίδι […] Σε αυτή την απατηλά μικρή θαλάσσια απόσταση, ο κινητήρας της βάρκας έπαθε βλάβη. Η Sara κι εγώ ήμασταν έμπειρες κολυμβήτριες, όμως άλλοι επιβαίνοντες δεν ήταν. Πέφταμε εναλλάξ στο νερό για να την ελαφρύνουμε και προσπαθούσαμε να τη στρέψουμε απέναντι στο κύμα ώστε να μην ανατραπεί. Φωνάζαμε για βοήθεια, αλλά δεν εμφανίστηκε κανείς».

Η παραπάνω αφήγηση, γραμμένη από την 21χρονη, σήμερα, κολυμβήτρια Yusra Mardini που πριν από 4 χρόνια έφτασε στην Ελλάδα ως ασυνόδευτη ανήλικη πρόσφυγας, αποτελεί την εισαγωγή της έκθεσης της Υπάτης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες «Ταξίδια Απελπισίας». Μέσω αυτής τα ευρωπαϊκά κράτη καλούνται να αναλάβουν δράση για την προστασία και στήριξη των παιδιών προσφύγων-μεταναστών, και ιδίως όσων φτάνουν ασυνόδευτα. Από τον Ιανουάριο έως τον Σεπτέμβριο του 2019 περίπου 80.800 άνθρωποι έφθασαν στην Ευρώπη μέσω της Μεσογείου, με πάνω από το ένα τέταρτο των αφιχθέντων να είναι παιδιά. Η χώρα μας έχει δεχθεί φέτος την πλειονότητα των αφίξεων, ενώ μέχρι στιγμής περισσότερα από 12.900 παιδιά έχουν φθάσει στην Ελλάδα,  2.100 ασυνόδευτων ή χωρισμένων από την οικογένειά τους παιδιών.