Ελληνικές ιδιαιτερότητες

Η αδυναμία του ελληνικού κράτους να επιβάλει την απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους δείχνει πολλά για την κοινωνία στην οποία ζούμε. Αν και οι νόμοι που προέκυψαν ως υποχρέωση εναρμόνισης του ελληνικού δικαίου με τα ισχύοντα στην Ευρώπη είναι επαρκείς, το κράτος αδυνατεί να επιβάλει τη βούλησή του και εναρμονίζεται με τις συνήθειες μιας κακομαθημένης κοινωνίας, η οποία επιμένει να κάνει επίδειξη της ιδιοπροσωπίας της αρνούμενη να εφαρμόσει μια νομοθεσία που, αποδεδειγμένα, θεσπίστηκε για την προστασία της δημόσιας υγείας. Οι συνδικαλιστές της εστιατορικής ήδη φωνάζουν ότι το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους συνιστά μια από «τις ιδιαιτερότητες της χώρας».

Η κυβέρνηση, δεσμευμένη ότι θα εφαρμοστούν οι αντικαπνικοί νόμοι, ετοιμάζει μεγάλη καμπάνια με τον Αντετοκούνμπο και φέρνει στη Βουλή ένα νέο πολυνομοσχέδιο που επεκτείνει την απαγόρευση και σε χώρους όπου βρίσκονται παιδιά ή σε μέσα συγκοινωνίας. Γενικώς, το ελληνικό κράτος δεν έχει πρόβλημα να φτιάχνει νόμους ή να διοργανώνει καμπάνιες. Το πρόβλημα είναι η εφαρμογή των νόμων. Ηδη η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων, διά του προέδρου της, ζητεί να μην είναι οι αστυνομικοί υπεύθυνοι για την εφαρμογή της νέας νομοθεσίας επειδή, λέει, αν κυνηγάνε τους παρανόμως καπνίζοντες θα ατονήσει η κύρια αποστολή της Αστυνομίας που είναι η αποδυνάμωση του εγκλήματος. Αν δεν εφαρμόζει τους νόμους η Αστυνομία, ποιος θα τους εφαρμόζει; Η θεία μου;

Προσωπικώς είμαι πολύ απαισιόδοξος. Ποιος θα επιτηρεί, θα ρίχνει πρόστιμα, θα τα βάζει με την έμφυτη επιθυμία ενός σοβαρού τμήματος της ελληνικής κοινωνίας να κάνει ανεξόδως το δικό της; Ποιος επιτηρεί σήμερα, π.χ., την κυκλοφορία στους δρόμους, την παραβίαση από τους οδηγούς των φαναριών, το παρκάρισμα στα πεζοδρόμια; Ποιος ελέγχει αν οι οδηγοί φορούν ζώνη, αν δεν μιλούν στο κινητό, αν δεν είναι μεθυσμένοι; Εδώ ουδείς μπορεί να ελέγξει τη γενικευόμενη, το τελευταίο διάστημα συνήθεια, της φοροδιαφυγής στα ταξί χάρη στα applications που αντικαθιστούν τα ταξίμετρα.

Τις επόμενες ημέρες, μετά την ψήφιση του νόμου, θα αρχίσουν οι μορφές «αντίστασης» – στην αρχή από τα μπαρ, τα νυχτερινά κέντρα και τα ταξί. Το κράτος, αν θέλει να κερδίσει αυτή τη μάχη, οφείλει να συγκρουστεί με οργανωμένα συμφέροντα που θα επιστρατεύουν τον χαβαλέ και την «ελληνική ιδιαιτερότητα». Πάντως, έως σήμερα είμαστε θύματα του χαβαλέ και της «ελληνικής αυτής ιδιαιτερότητας».