Νέοι δάσκαλοι, νέες σκηνοθεσίες, νέο όραμα

Με μότο τον στίχο του Ανδρέα Εμπειρίκου «Πάρε την λέξι μου. Δώσε μου το χέρι σου» από το ποίημα «Ο πλόκαμος της ενδοχώρας», ο Δημήτρης Λιγνάδης έδωσε χθες την πρώτη του συνέντευξη Τύπου ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου. Αντιλαμβανόμενος τον νέο ρόλο του ως αρμοδιότητά του και όχι ιδιότητά του, σχολίασε πως «δεν είμαι τρελός, ίσως είμαι Δον Κιχώτης, ίσως ρομαντικός, αλλά κάποια στιγμή στα 55 μου πρέπει να προσφέρω κάτι πιο χειροπιαστό. Και θα προσπαθήσω να προσφέρω κάτι πιο χειροπιαστό». Φιλοδοξία του είναι να βελτιώσει τη λειτουργία του Εθνικού. Γι’ αυτό και στη συνάντηση που είχε με την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη πριν αναλάβει τα καθήκοντά του ανέφερε πως δεν παίρνει πάνω την τύχη του θεάτρου απλώς και μόνο για να φτιάξει ρεπερτόριο, αλλά γιατί επιζητεί να του προσδώσει «μια σημαντική και ωφέλιμη εκπαιδευτική, εκπολιτιστική διάσταση». Αυτή «δεν είναι μόνο να φτιάχνει καλύτερους ηθοποιούς και καλύτερο ρεπερτόριο. Είναι να καταφέρνει έναν διεμβολισμό στην αναντίρρητα νοσούσα παιδεία και εκπαίδευση» όπως σχολίασε, υπενθυμίζοντας ότι αυτή η εκπαιδευτική διάσταση προβλέπεται από την ιδρυτική διακήρυξη του Εθνικού.

Οσον αφορά τους άξονες που σηματοδοτούν την καλλιτεχνική του διεύθυνση, αυτοί ορίζονται από τρία δίπολα: εύρος και βάθος, όφελος και ωφέλεια, επιστήμη και τέχνη.  Εύρος χάρη στο άνοιγμα σε όλους τους κατοίκους της ελληνικής επικράτειας που είναι οι αιμοδότες και οι χρηματοδότες μέσω των φόρων του Εθνικού, βάθος χάρη στην εμβάθυνση της αποστολής που θα επιχειρηθεί, όφελος και ωφέλεια από τις συμπαραγωγές και την εξωστρέφεια που ανάγεται σε αυτοσκοπό, όπως και η τέχνη δεν μπορεί να υπάρξει δίχως επιστήμη.

ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ. Παράλληλα, ο Δημήτρης Λιγνάδης προχώρησε σε μια πρώτη ανακοίνωση σκηνοθετών που θα ενώσουν τις δυνάμεις τους με το Εθνικό Θέατρο, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται οι Δημήτρης Καμαρωτός, Δημήτρης Καραντζάς, Γιώργος Κιμούλης, Στάθης Λιβαθινός (θα ανοίξει την σεζόν το φθινόπωρο στο κτίριο Τσίλλερ), Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Αμαλία Μουτούση, Βασίλης Μπισμπίκης, Αντζελα Μπρούσκου, Γιώργος Νανούρης, Κωνσταντίνος Ρήγος, Δημήτρης Τάρλοου, Θάνος Παπακωνσταντίνου και Μάρθα Φριντζήλα.

Η Πειραματική Σκηνή μετασχηματίζεται σε ερευνητική, εκπαιδευτική, δοκιμαστική σκηνή και εξαπλώνεται σε όλες τις σκηνές του Εθνικού. Θα υπάρχει ωστόσο ως στέγη για να στεγάσει συγκεκριμένη ατζέντα με τάσεις, σεμινάρια και έρευνες. Την ερχόμενη σεζόν το θέμα της θα είναι το αρχαιόθεμο και το αρχαίο δράμα. Παράλληλα, το ισόγειο του Rex,  μετά τους δύο άλλους ορόφους που φέρουν τα ονόματα των Κατίνας Παξινού και Μαρίκας Κοτοπούλη, παίρνει αυτό της Ελένης Παπαδάκης, της ηθοποιού που σκοτώθηκε στη διάρκεια των Δεκεμβριανών από κύκλο του ΕΑΜ, «της αδικημένης από την καλλιτεχνική ιστορία μεγίστης ηθοποιού και της τρίτης τεράστιας γυναίκας που έπαιξε τεράστιο ρόλο στην ιστορία του Εθνικού Θεάτρου» σχολίασε ο καλλιτεχνικός διευθυντής, υπενθυμίζοντας πως «η τέχνη μόνο ενώνει».

Ενα τολμηρό βήμα είναι και η λειτουργία του ίδιου κτιρίου του Rex τους καλοκαιρινούς μήνες για τους Αθηναίους που μένουν στην πόλη και τους επισκέπτες ή τουρίστες της με νέες παραγωγές. Στο ίδιο πλαίσιο και οι εγκαταστάσεις της Δραματικής Σχολής στο Σχολείον της Ειρήνης Παπά στην Πειραιώς, που τη θερινή περίοδο θα φιλοξενούν διαλέξεις, σεμινάρια και παραστάσεις. Παράλληλα, ο εξωτερικός της χώρος θα διαμορφωθεί ώστε να μετατραπεί σε υπαίθριο θέατρο 1.200 θέσεων για να ανεβαίνουν παραστάσεις ή να νοικιάζεται σε ξένες παραγωγές. Μια ακόμα φιλοδοξία του Λιγνάδη είναι η διατήρηση, επικαιροποίηση και αξιοποίηση του αρχείου του Εθνικού Θεάτρου μαζί με το νέο εκδοτικό εγχείρημα που βρίσκεται στα σκαριά. Συγκεκριμένα, θα εκδίδει και θα πωλεί σημαντικές μεταφράσεις, βιβλία και συγγράμματα. Ακόμα, η αγάπη για την ιστορία τον κάνει να τοποθετεί το Εθνικό Θέατρο στον πυρήνα των εορτασμών των 2.500 χρόνων από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας με εκπαιδευτική και καλλιτεχνική δράση.

Παίρνοντας τον λόγο η Δηώ Καγγελάρη, νέα διευθύντρια της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, αφού προσδιόρισε τις νέες κατευθύνσεις για τη λειτουργία της, επέμεινε στο νέο προφίλ του διδακτικού προσωπικού. Μεταξύ των δημιουργών – παλιών και νεότερων – που θα διδάξουν είναι, λοιπόν, οι Σίμος Κακάλης, Δημήτρης Μαυρίκιος, Στάθης Λιβαθινός, Μιχαήλ Μαρμαρινός, Ακύλλας Καραζήσης, Θωμάς Μοσχόπουλος, Νίκος Χατζόπουλος, Μαρία Κεχαγιόγλου, Αννα Μάσχα, Φωκάς Ευαγγελινός, Γιάννης Μετζικώφ, Γρηγόρης Ιωαννίδης, Γιάννης Λιγνάδης και η ίδια η Καγγελάρη. Ιδιαίτερη σημασία, δε, θα δοθεί στη διδασκαλία του αρχαίου δράματος.

TA ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ. Κλείνοντας την παρουσίασή του ο Δημήτρης Λιγνάδης στάθηκε με νόημα στα οικονομικά ζητήματα που φαίνονται να απασχολούν το Εθνικό και είναι «καυτά, φλέγοντα και διόλου ευκαταφρόνητα» όπως τόνισε. Σχολίασε πως αυτά έχουν την καταγωγή τους σε πρότερο χρονικό διάστημα και τα κληρονόμησε μαζί με την καλλιτεχνική διεύθυνση. Για τον λόγο αυτόν ανέθεσε σε αρμοδίους να κάνουν έλεγχο ώστε να αποκτήσει σαφή εικόνα της κατάστασης. Αν και τα λόγια του έκρυβαν σαφή ανησυχία για την κατάσταση, ο ίδιος προσπάθησε να φανεί διαλλακτικός σχολιάζοντας πως ο καλλιτεχνικός σχεδιασμός κρύβει πάντα ρίσκα και κινδύνους στην οικονομική διαχείριση και στις δομές του. Εμεινε πάντως στο γεγονός πως τα χρήματα της επιχορήγησης από το υπουργείο Πολιτισμού πηγαίνουν όλα στη μισθοδοσία και κατέληξε με την ανάγκη του εξορθολογισμού συγκεκριμένων μοντέλων διοίκησης.