Θέλει δουλειά {LF}και τόλμη

Εξαρτάται από το πώς θέλει να δει κανείς το ποτήρι. Αν θέλει να το δει μισογεμάτο ή μισοάδειο. Στην πρώτη περίπτωση, η εικόνα της Εθνικής στη Ρώμη απέναντι στην Ιταλία θα του φανεί καλή. Ελπιδοφόρα. Με προοπτική πως αυτό το πλάνο μπορεί να αποδώσει σε βάθος χρόνου και από πλευράς ποδοσφαίρου και από πλευράς αποτελεσμάτων.

Αν το δει κάποιος μισοάδειο, θα διακρίνει πως αυτή η εθνική ομάδα χρειάζεται πολλά ακόμα για να κοιτάξει στα μάτια ομάδες όπως η Ιταλία. Και σίγουρα δεν χρειάζεται… πειράματα με παίκτες που δεν είναι βασικοί στις ομάδες τους (βλ. Πασχαλάκη) ή με άλλους που κάνουν ντεμπούτο σε ένα τόσο απαιτητικό ματς (βλ. Χατζηδιάκο) ή με επιλογές όπως αυτή με τον Μπακασέτα σέντερ φορ και τον Κουλούρη αριστερό εξτρέμ, που έκανε ο Φαν ‘τ Σιπ στη Ρώμη. Χάνεις και τους δύο παίκτες, όσο και αν ειδικά ο Μπακασέτας προσπάθησε να μπει στο… πετσί του ρόλου του σέντερ φορ και να λειτουργήσει ως τέτοιος.

Η Ελλάδα γνώρισε ακόμα μία ήττα στον όμιλό της, αυτή τη φορά με 2-0 από την πρωτοπόρο Ιταλία. Εγινε η… καλεσμένη στο πάρτι πρόκρισης των γειτόνων στο EURO 2020. Στην επιστροφή τους σε μεγάλη διοργάνωση. Οι Ιταλοί προκρίθηκαν και μαθηματικά, αφού μετρούν εφτά νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια. Οι Ελληνες αποκλείστηκαν και μαθηματικά. Μπροστά υπάρχουν άλλα τρία παιχνίδια, που μόνο αδιάφορα και ασήμαντα δεν είναι. Το FIFA Ranking είναι… αμείλικτο και η Εθνική χρειάζεται βαθμούς για να ανέβει σε αυτό και να έχει μια καλύτερη κλήρωση για τα προκριματικά του Μουντιάλ, απ’ αυτή που θα βρει μπροστά της αν μείνει στην τραγική 60ή θέση στην οποία βρίσκεται σήμερα.

Την αδικεί που δεν σκόραρε

Αν συγκρίνουμε το ματς του Σαββάτου με το αμέσως προηγούμενο, κόντρα στο Λιχτενστάιν, σαφώς και μπορούμε να δούμε βελτίωση. Να βρούμε τομείς στους οποίους η Εθνική τα πήγε καλύτερα, ιδιαίτερα αν συγκρίνουμε τον βαθμό δυσκολίας του ενός με του άλλου παιχνιδιού. Η Εθνική της Ρώμης δεν έθελξε με την απόδοσή της και η ήττα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί άδικη. Αδικο, όμως, είναι το γεγονός πως δεν κατάφερε τουλάχιστον να σκοράρει.

Στο πρώτο ημίχρονο, που το ματς δεν είχε ρυθμό, με τους Ιταλούς εγκλωβισμένους από τη μαζική άμυνα της Ελλάδας, που τους περίμενε πίσω από το κέντρο και είχε κλείσει καλά όλους τους χώρους, ο Λημνιός ήταν εκείνος που έχασε τη μία και μοναδική ευκαιρία. Στο 12′ όταν βρέθηκε στην περιοχή σε πλάγια θέση, από υπέροχη πάσα του Μπακασέτα, αλλά είδε τον Ντοναρούμα να σταματά εντυπωσιακά το διαγώνιο σουτ.

Θα μπορούσε να γίνει το 0-1 και αργότερα, στο δεύτερο ημίχρονο, όταν αυτή τη φορά ο Λημνιός δημιούργησε για τον Κουλούρη, αλλά ο σέντερ φορ της Τουλούζ έστειλε την μπάλα στην εξωτερική πλευρά των διχτύων, με τον Ντοναρούμα να είναι εξουδετερωμένος. Πριν απ’ αυτό, βέβαια, είχαν και οι Ιταλοί τις στιγμές τους. Δύο σε ένα δίλεπτο. Η πρώτη με τον Ινσίνιε να σουτάρει άστοχα μέσα από την περιοχή στο 53′, η δεύτερη στο 55′ όταν ο Πασχαλάκης έδιωξε εντυπωσιακά την κεφαλιά του Ιμόμπιλε.

Αρκούσε, ωστόσο, στην Ιταλία ένα καλό 15λεπτο για να καθαρίσει ουσιαστικά το παιχνίδια και να φτάσει σε μια… επαγγελματική νίκη, που την οδήγησε στο πάρτι της πρόκρισης που έστησαν παίκτες και κόσμος μετά το τέλος του αγώνα. Στο 63′ ο Μπουχαλάκης έκανε χέρι μέσα στην περιοχή, με τον Ζορζίνιο να εκτελεί εύστοχα το πέναλτι για το 1-0 και στο 78′, ένα σουτ του Μπερναντέρσκι πήρε φάλτσα, κόντραρε κιόλας, μπερδεύοντας τον Πασχαλάκη για να έρθει το τελικό 2-0. Ενα γκολ στο οποίο φέρει ευθύνη ο τερματοφύλακας του ΠΑΟΚ, ο οποίος αποτέλεσε και τη μεγαλύτερη έκπληξη του Φαν ‘τ Σιπ. Μπήκε στην αποστολή από το… παράθυρο, λόγω του τραυματισμού του Μπάρκα και εκεί που ήταν εκτός επιλογών του ολλανδού προπονητή, βρέθηκε ξαφνικά στην ενδεκάδα προκαλώντας πολλές απορίες. Κυρίως στους Βλαχοδήμο και Διούδη, που είδαν το ματς από τον πάγκο.

Ιταλία: Ντοναρούμα, Σπιναζόλα, Ασέρμπι, Μπονούτσι, Νταμπρόσιο, Βεράτι, Ζορζίνιο, Μπαρέλα (87′ Ζανιόλο), Ινσίνιε, Κιέζα (39′ Μπερναρντέσκι), Ιμόμπιλε (79′ Μπελότι).

Ελλάδα: Πασχαλάκης, Σταφυλίδης, Μπακάκης, Χατζηδιάκος, Σιόβας, Κουρμπέλης, Ζέκα, Μπουχαλάκης (75′ Γιαννούλης), Μπακασέτας (79′ Μάνταλος), Λημνιός, Κουλούρης (67’ Δώνης).