Πρόεδρος κεντροαριστερής συναίνεσης

Ενα διήμερο στο βουνό, σε ορεινό υψόμετρο, εν είδει χριστουγεννιάτικου διαλείμματος. Εκεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πάρει την απόφαση για το πρόσωπο που θα αποτελέσει την κυβερνητική πρόταση για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας – ή τουλάχιστον έτσι είπε το μεσημέρι της Παρασκευής στη Φώφη Γεννηματά, όταν η κουβέντα τους ξέφυγε από την ψήφο των αποδήμων. «Στο βουνό παίρνω όλες τις σημαντικές αποφάσεις» είπε. «Εγώ τις παίρνω στην θάλασσα» απάντησε εκείνη. Αυτό ήταν, αυτό γνωρίζουμε για τη συνομιλία τους. Και οι δύο πλευρές διατείνονται πως δεν συζητήθηκαν ονόματα. Στην πραγματικότητα όμως, δεν χρειαζόταν τίποτε περισσότερο για να γίνει σαφές πως αν το Μέγαρο Μαξίμου θέλει έναν Πρόεδρο ευρείας αποδοχής, που θα στηρίξει το Κίνημα Αλλαγής, τότε αυτός δεν μπορεί να είναι ο Προκόπης Παυλόπουλος.

Στο τετ α τετ με τον Πρωθυπουργό, η Γεννηματά δεν είπε κάτι διαφορετικό από αυτό που έλεγε πριν από τις εκλογές, τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά. Ο επόμενος Πρόεδρος, για λόγους ισορροπίας του πολιτικού συστήματος, δεν πρέπει να ταυτίζεται με την κυβέρνηση. Και, παράλληλα, η πάγια θέση του Κινήματος Αλλαγής αλλά και της ίδιας επί του ζητήματος είναι ότι το πρόσωπο που θα επιλεγεί πρέπει να προέρχεται από τη λεγόμενη Προοδευτική Παράταξη, από τον ευρύτερο κεντροαριστερό χώρο. Ούτε λοιπόν ο Προκόπης Παυλόπουλος ούτε μια λύση τύπου Κώστα Καραμανλή θα εξασφάλιζε τη θετική στάση του Κινήματος Αλλαγής – πόσω δε μάλλον για τον πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος ακόμα και σήμερα αποτελεί κόκκινο πανί για το ΠαΣοΚ και για τους περισσότερους κεντροαριστερούς βουλευτές.

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ. Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, φέρεται να ποντάρει στην επιλογή του προσώπου για να πετύχει τη μέγιστη δυνατή συναίνεση. Οι πληροφορίες θέλουν τον Μητσοτάκη να ακούει προσεκτικά τη Γεννηματά, δείχνοντας να συμμερίζεται την άποψη ότι η εκλογή Προέδρου πρέπει να αποτελεί μια συναινετική διαδικασία που δεν βασίζεται αποκλειστικά στην κυβερνητική πλειοψηφία. Αν αυτή η στάση κρατήσει έως το τέλος, έως το διήμερο στο βουνό, οπότε ο Μητσοτάκης θα πάρει την τελική του απόφαση, τότε η λύση Παυλόπουλου όλο και περισσότερο απομακρύνεται από το κάδρο των επιλογών του. Ακόμα όμως και η επιλογή ενός προσώπου από την Κεντροαριστερά πρέπει να είναι προσεκτική, ώστε να μην ξύνει εσωκομματικές πληγές που μπορεί να γίνουν εμφανείς σε μια ψηφοφορία.

ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ. Στην εξίσωση βέβαια υπάρχει πάντα ο παράγοντας ΣΥΡΙΖΑ. Αν η επιλογή Μητσοτάκη προέρχεται από την Κεντροαριστερά, τότε δύσκολα ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορέσει να πει «όχι», ειδικά με τη στροφή που επιχειρεί να κάνει το κόμμα του. Στην πραγματικότητα, στην Κουμουνδούρου θα προτιμούσαν ΝΔ και Κίνημα Αλλαγής να μη βρουν μια λύση κοινής αποδοχής που θα απομόνωνε την αξιωματική αντιπολίτευση. Γι’ αυτό και μετά τις συναντήσεις της Παρασκευής έσπευσαν να επιτεθούν στον κεντροαριστερό φορέα για τη στάση του. Αντιθέτως, στον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν πρόβλημα με την επανεκλογή Παυλόπουλου, του Προέδρου που το ίδιο το κόμμα πρότεινε το 2015 και εξελέγη με τις ψήφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας (ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ) και της ΝΔ. Οχι όμως με την προσωπική ψήφο του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος απείχε, θεωρώντας πως ο Παυλόπουλος «δεν αντιστάθηκε στις “σειρήνες” του πελατειακού κράτους, χειρίστηκε με ανεπάρκεια μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις της σύγχρονης ιστορίας μας τον Δεκέμβριο του 2008 και δεν εκφράζει τη θέση της Ελλάδας στην ενωμένη Ευρώπη».

Είχε πάρει και το 2015 ο Μητσοτάκης την απόφασή του στο βουνό; Γιατί αν ναι, τότε ο σημερινός Πρόεδρος όντως δεν έχει πολλές ελπίδες.