Ηττα

Ηττα

Βαθιά είναι η απογοήτευσή μου, που ο Αλέξης ο άχαστος πρόσθεσε μία ακόμη ήττα στο ενεργητικό του μέσα σε αυτό το άχαρο το 2019 – που αποδείχθηκε τόσο δίσεκτο γι’ αυτόν, που τύφλα να ‘χει το επόμενο, το 2020 που είναι και πραγματικά δίσεκτο. Το γιατί (είμαι απογοητευμένος) είναι υποθέτω φανερό. Τρεις ήττες, βαριές ήττες, σκληρές και αχώνευτες μέσα σε ενάμιση μήνα σε εκλογές υπέστη ο άνθρωπός μου. Και μία τώρα, προχθές την Παρασκευή που ανακοινώθηκε το Νομπέλ Ειρήνης. Μιλάμε για την απόλυτη καταστροφή. Κι είχαμε επενδύσει τόσα στο Νομπέλ εμείς οι αριστεροί φίλοι του Αλέξη, μα τόσο πολλά, λόγω της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Ενα Νομπέλ, θα έκανε τη ζωή (του) πιο ωραία, πιο χαρούμενη και πιο εμφανίσιμη. Σκεφτείτε το λιγάκι. Κατ’ αρχάς, πολιτικά. Το πρώτο που θα λέγαμε οι «δικοί» του, θα ήταν «τι να μας λέει τώρα κι ο Μητσοτάκης, εδώ παίρνουμε Νομπέλ Ειρήνης για τις Πρέσπες που θέλει να καταργήσει. Τον αφήνουμε στη μοναξιά του να ασχολείται με τις Προανακριτικές και τους Παπαγγελόπουλους».

Κατά δεύτερον, θα τρώγαμε καμιά εβδομάδα με το παρασκήνιο της πρότασης. Ποιος τον πρότεινε, τι εισηγήθηκε, ποιοι τον υποστήριξαν, ποιοι ψήφισαν υπέρ, τι έγινε στη συνεδρίαση της νορβηγικής ακαδημίας.

Και σε κανένα δίμηνο, άλλα μεγαλειώδη νταβαντούρια – Οσλο, συνεντεύξεις, φωτογραφίες, ζωντανές καλύψεις, η Μπέττυ στη μοδίστρα για να «ραφτεί» και να αφήσει άφωνες τις Νορβηγίδες με το στυλ της, αντιπροσωπεία από (κομματικά) γεροντοπαλίκαρα να τον συνοδεύει κατά την απονομή, η ομιλία στην τελετή, οι δηλώσεις κατά την έξοδο, η υποδοχή στην Αθήνα – πανηγύρια ατελείωτα.

Αυτά θα γίνονταν, να χαρούμε λιγάκι κι εμείς οι ηττημένοι της άλλης πλευράς, μέχρι που Παρασκευή μεσημέρι 12 ακριβώς, μας ήρθε από το Οσλο το καταστροφικό το νέο που διέλυσε μεμιάς όλα μας τα όνειρα: ένας κάποιος Αμπι Αχμέντ, ένας τυχαίος Αιθίοψ, πρωθυπουργός έστω, πήρε το βραβείο. Οχι ο Αλέξης.

Συγγνώμη, αν δεν είναι αυτό μια διεθνής συνωμοσία, του παγκόσμιου καπιταλισμού, των δυνάμεων της οπισθοδρόμησης στην Ευρώπη, των Αμερικανών, αλλά και των εβραίων, της Μοσάντ και της CIA, από κοινού με το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, τότε οι λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους, και οι όροι τις έννοιές τους…

Εκστρατεία

Αλλά ο Αλέξης ο αδάμαστος δεν το βάζει κάτω. Δεν μεμψιμοιρεί, δεν σκύβει το κεφάλι, δεν παραπονείται, δεν μιζεριάζει, δεν παραιτείται. Ορθώνει το ανάστημά του (παρότι μέτριο, προς το κοντό, για να λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους), οπλίζεται με κουράγιο από την αφειδώλευτη αγάπη του λαού, και προχωράει μπροστά. Το καινούργιο project που καλείται να φέρει εις πέρας είναι η ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ και η αντιστοίχισή του με την κοινωνία, και στο πλαίσιο αυτό ξεκινάει εκστρατεία, ίδιος στρατηλάτης, ένας Αλέξανδρος (ελπίζω να το πιάσατε το υπονοούμενο, τον συνδέω κατευθείαν με Πρέσπες) του καιρού μας, και σήμερα μεταβαίνει στην Πάτρα. Πρωτεύουσα Αχαΐας, Δυτική Ελλάδα. Πάει για να συναντήσει τον Αποστόλη τον Κατσιφάρα; Οχι. Πάει για να δηλώσει ότι αφετηρία για τη δημιουργία της νέας κεντροαριστερής παράταξης της οποίας θα ηγηθεί είναι η γη των Παπανδρέου, του Γεωργίου, του Ανδρέα, του Γιωργάκη.

Θα μιλήσει κιόλας σε μεικτό ακροατήριο, συριζαίων και πρώην πασόκων και πασοκοθρεμμένων, και θα δηλώσει (το έχω σίγουρο) ως κατευθείαν απόγονος των Παπανδρέου, του Καφαντάρη και του Παπαναστασίου. Το παλικάρι δεν παλεύεται, όπως έχω ξαναπεί…

Θράσος

Το Σάββατο την Πάτρα επισκέφθηκε ως προπομπός για να συσπειρώσει υποτίθεται τους πρώην πασόκους που την έχουν «κάνει» κανονικά μετά την ήττα της 7ης Ιουλίου, ο Χρηστάρας ο Σπίρτζης. Και μετά έκανε δηλώσεις στους δημοσιογράφους, ότι τάχα μου και καλά τον απασχολεί πολύ η υπογειοποίηση της σιδηροδρομικής γραμμής Ρίου – Πάτρας, που δήθεν και καλά αυτός είχε εξασφαλίσει 135 εκατομμύρια για το έργο, αλλά έλα που αυτό το άτιμο κοστίζει ένα δις, κι άντε να βρεθούν.

Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Για να μου την πει και καλά, επειδή επιμένω να φωνάζω για τις εγκληματικές ενέργειες και παραλείψεις του στον αυτοκινητόδρομο Πάτρας – Πύργου, είπε και τα ακόλουθα, υπέροχα, τα οποία μεταφέρω: «Εχει αποκλειστική ευθύνη η Νέα Δημοκρατία και για την υλοποίηση του έργου από δω και πέρα, αλλά και για τις όποιες καθυστερήσεις υπάρξουν, όπως και για το αν θα κινδυνεύσει η χώρα να χάσει τη χρηματοδότηση του έργου».

Καθυστερήσεις; Τεσσεράμισι χρόνια καθυστερούσε το έργο, επειδή αυτός με δική του ευθύνη το τεμάχισε σε οκτώ κομμάτια τάχα μου για να τελειώσει πιο γρήγορα. Τα τέσσερα τα πήρε ο κουμπάρος πολλών και διαφόρων Χρήστος Καλογρίτσας, μέχρι που τον κατέστρεψε ο έτερος Καππαδόκης Παππάς με τα βοσκοτόπια, και το έργο δεν ξεκίνησε ποτέ. Πώς να τα ξεχάσει κανείς αυτά; Το αστείο είναι ότι ο Χρηστάρας συνέχισε, λέγοντας «εμείς εκτιμούμε ότι είναι μονόδρομος για την κυβέρνηση να ακολουθήσει τον σχεδιασμό και τις διαδικασίες που είχαμε υλοποιήσει»!!!

Δηλαδή να παραμείνουν τα τέσσερα κομμάτια στον χρεοκοπημένο Καλογρίτσα; Πώς ακριβώς; Μας το εξηγεί λιγάκι αυτό; Μα τι θράσος!..

«Νέο εμείς»

Δεν γνωρίζω πώς θα τον διευρύνει τον ΣΥΡΙΖΑ στην Αχαΐα ο Τσίπρας, να τον κάνει δηλαδή «μεγάλη δημοκρατική, προοδευτική, αριστερή παράταξη». Γνωρίζω όμως ότι στην Αθήνα το λαϊκό ρεύμα που έχουν δημιουργήσει σοβαρές προσωπικότητες της ΓΕΦΥΡΑΣ, όπως ο Νίκος Μπίστης, ο Νίκος Μουζέλης, ο Αντώνης Λιάκος, ο Παν-Παν, η Μυρσίνη Ζορμπά, κι άλλοι διάφοροι πασοκοθρεμμένοι (καλά, επί εποχής Κώστα Σημίτη…), είχαν λέει το Σάββατο συνάντηση (που, δεν μας ενημέρωσε το ΑΠΕ, για να μη διαμαρτυρηθούμε προφανώς που δεν κληθήκαμε…) κατά τη διάρκεια της οποίας «τα μέλη (έχει μέλη η ΓΕΦΥΡΑ; Τι είναι σωματείο; Ή σύλλογος κυρίων και κυριών;) και οι φίλοι της πρωτοβουλίας ενημερώθηκαν (από ποιον άραγε; Τι μας κρύβουν;) για την προετοιμασία του επικείμενου συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, τα όργανα που αναμένεται να συγκροτηθούν, καθώς και για τη διαδικασία εγγραφής νέων μελών. Στη συζήτηση που επακολούθησε, εκφράστηκε η διάθεση («εκφράστηκε η διάθεση» – τι επαναστατικότητα αλήθεια εκφράζει αυτή η αναφορά – έχουν «διάθεση» οι άνθρωποι…) της ενεργού συμμετοχής των εκπροσώπων της ΓΕΦΥΡΑΣ στις εκδηλώσεις και συζητήσεις που θα πραγματοποιηθούν ενόψει του συνεδρίου σε όλη την Ελλάδα και περιγράφηκαν οι οργανωτικοί και πολιτικοί στόχοι του εγχειρήματος»!..

Και κάτι ακόμη – πάντα από το ρεπορτάζ του ΑΠΕ: «Στις νέες πολιτικές συνθήκες και ενόψει των προσυνεδριακών διαδικασιών, η ΓΕΦΥΡΑ καλεί τα μέλη και τους φίλους της να συμμετάσχουν στο εγχείρημα ανασύνθεσης του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, θεωρώντας ότι η διαμόρφωση ενός “νέου εμείς” είναι απαραίτητη για την ανασυγκρότηση του προοδευτικού πόλου».

Αυτά είναι. Παλεύουν για το «νέο εμείς» οι άνθρωποι…

Εγκλήματα

Επειδή βλέπω να υπερακοντίζονται οι δηλώσεις του Νίκου Βούτση (του χειρότερου όπως έχουμε ξαναπεί προέδρου του Κοινοβουλίου από τη Μεταπολίτευση και μετά), αλλά και του Στέλιου Κούλογλου, με τις οποίες παραδέχθηκαν ότι ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήξερε την τύφλα του από διακυβέρνηση και δεν είχε προετοιμαστεί καθόλου έριξε την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου το 2014, με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν όσα ακολούθησαν, θα σύστηνα να περιμένουμε ακόμη. Να «λυθούν» και άλλες γλώσσες. Να γίνουν πιο συγκεκριμένες. Να παραδεχθούν τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν. Και να καταλάβει και ο πρόεδρος Κυριάκος ότι έχει χρέος απέναντι στη Δημοκρατία και την Ιστορία να διερευνηθεί όλη η περίοδος διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Οχι στη Λήθη, είναι παραμύθι, Κυριάκο…