Λειτουργοί βαλτοί {LF}να με ταλαιπωρούν

Επειδή παραμένω αισιόδοξος, θα σας περιγράψω την εμπειρία μου μήπως κάποιος «αρμόδιος» φιλοτιμηθεί και διορθώσει ένα μέρος έστω των όσων μου συνέβησαν και συμβαίνουν ασφαλώς και σε πολλούς άλλους πολίτες.

Την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου, το μεσημέρι, μου έφερε ο ταχυδρόμος συστημένη επιστολή. Στο σπίτι μου. Επρεπε να υπογράψω για την παραλαβή της σε ένα πινακίδιο δίπλα στο ονοματεπώνυμό μου και για μεγαλύτερη ασφάλεια – όπως μου εξήγησε ο ταχυδρόμος – χρειάστηκε να ξαναγράψω το ονοματεπώνυμό μου. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, μου παρέδωσε έναν φάκελο.

Τον άνοιξα και βρήκα μια ειδοποίηση που μου έκανε γνωστό ότι την 1η Οκτωβρίου, το πρωί, η δικαστική επιμελήτρια ΜΚΠ είχε θυροκολλήσει στο σπίτι μου αντίγραφο απόφασης της Εφορίας και ότι αντίγραφο του σχετικού εγγράφου επεδόθη αυθημερόν στον αξιωματικό υπηρεσίας του Αστυνομικού Τμήματος Κηφισιάς, από όπου θα μπορούσα να το παραλάβω.

Στο σημείο αυτό, δύο παρατηρήσεις: α) όλη την Τρίτη 1η Οκτωβρίου ήμουν στο σπίτι μου και θα μπορούσα να παραλάβω οποιοδήποτε έγγραφο, β) αφού χρησιμοποιήθηκε ταχυδρόμος για να μου επιδώσει τη συστημένη επιστολή, γιατί δεν μπορούσε να μου επιδώσει και αντίγραφο της απόφασης της Εφορίας, αντί να πρέπει να μετακινηθώ 6 χλμ. στην Κηφισιά για να την παραλάβω;

Την επομένη της παραλαβής της επιστολής αποφάσισα να πάω στο Αστυνομικό Τμήμα Κηφισιάς, που εδρεύει στην οδό Οθωνος, για να παραλάβω το αντίγραφο της μυστηριώδους (μυστηριώδους, διότι στην ειδοποίηση δεν υπήρχαν διευκρινίσεις για το περιεχόμενό της) απόφασης. Ενώ η απόσταση από το σπίτι μου, 6 χλμ., δεν είναι μεγάλη, η χρονοαπόσταση είναι πολύ μεγάλη. Διότι στην Κηφισιά και στη Νέα Ερυθραία, επί της Λεωφόρου Κηφισίας, έχει καταλυθεί κάθε έννοια σεβασμού της τήρησης των κανόνων στάθμευσης. Παρά το γεγονός ότι απαγορεύεται αυστηρώς ακόμη και η στάση, τα αυτοκίνητα είναι σταθμευμένα μονίμως και στις δύο πλευρές της λεωφόρου εμποδίζοντας τη ροή των υπολοίπων. Ο Πρωθυπουργός και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη είχαν δεσμευθεί ότι θα επιδείκνυαν μηδενική ανοχή στην παραβατικότητα. Είναι φανερό ότι τη μηδενική ανοχή την εννοούσαν à la carte.

Τέλος πάντων, έφθασα στο Αστυνομικό Τμήμα Κηφισιάς στις 13.30 με την ειδοποίηση ανά χείρας. Ο αστυνομικός στην είσοδο με οδήγησε στην αξιωματικό υπηρεσίας, η οποία εκείνη τη στιγμή είχε μια συνεργασία με έναν νεαρό αστυνομικό. Μελέτησε την ειδοποίηση και μου είπε ότι το έγγραφο που ζητούσα θα έπρεπε να το παραλάβω από τη Γραμματεία του ΑΤ τη Δευτέρα. Σήμερα είναι Σάββατο, μου εξήγησε, και η Γραμματεία κλείνει στις 12.30. Ελάτε τη Δευτέρα. Τη ρώτησα αν θα ήταν δυνατόν να ανοίξουν τη Γραμματεία και να μου δώσουν το έγγραφο, αλλά μου είπε ότι αυτά δεν γίνονται. Οπότε παρενέβη ο νεότερος αστυνομικός – για να ενισχύσει, φαντάζομαι, το επιχείρημα «αυτά δεν γίνονται» – λέγοντας «εδώ, κύριε, δεν έχουμε κλητήρα!». Μετά το καταλυτικό αυτό επιχείρημα εγκατέλειψα κάθε προσπάθεια και επέστρεψα στο σπίτι μου άπρακτος. Είχα χάσει δύο ώρες. Θα επανέλθω τη Δευτέρα. Ελπίζω να τα καταφέρω.