Να μην ξεχνάμε τους εμβολιασμούς

Με την περίοδο του αντιγριπικού εμβολιασμού να έχει ξεκινήσει, εκτός από τα πάντα χρήσιμα δημοσιεύματα για το κόστος και τη διαθεσιμότητα του φετινού εμβολίου, καλό θα ήταν να μάθουμε αν υπάρχει και κάποιος πιο επιθετικός σχεδιασμός από την πολιτεία για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη κάλυψη του πληθυσμού όχι μόνο για τη γρίπη αλλά και για το σύνολο των υποχρεωτικών εμβολίων. Το αντιγριπικό βέβαια δεν ανήκει σε αυτά αλλά ο ΠΟΥ έχει αναβαθμίσει τις οδηγίες του και τα τελευταία χρόνια το συστήνει σε όλο τον πληθυσμό από 6 μηνών και πάνω, πέρα από τις ομάδες που πρέπει να εμβολιάζονται. Σε αυτές, παρεμπιπτόντως, σύμφωνα με τον ΠΟΥ, δεν συμπεριλαμβάνονται μονάχα ηλικιωμένοι και ασθενείς όπως λανθασμένα αναφέρεται ακόμη, αλλά και όσοι εργάζονται με και γύρω από αυτούς, εκπαιδευτικό και σχολικό προσωπικό κ.ά.

Το θέμα είναι επείγον να αντιμετωπιστεί θεσμικά γιατί τα περσινά και προπέρσινα δεδομένα απλώς δεν πρέπει να επαναληφθούν. Το 2018, 20 από τις 27 χώρες της ΕΕ ήταν εκτός του στόχου εμβολιαστικής κάλυψης για ανοσία αγέλης. Μεταξύ αυτών η Ελλάδα όπου κάθε εβδομάδα μετρούσαμε νεκρούς από γρίπη και ιλαρά. Σημειώθηκε επίσης ελλιπής κάλυψη ακόμη και σε ομάδες υψηλού κινδύνου, σε γιατρούς, νοσηλευτές και πάσχοντες από χρόνια νοσήματα. Επιπλέον, άρχισαν να πληθαίνουν οι καταγγελίες για τους αντιεμβολιαστές, στα social media ξεφύτρωσαν ένα κάρο σελίδες με τίτλους όπως «Εμβόλια = Θάνατος» και φτάσαμε να δούμε συνέντευξη αντιεμβολιαστή στην κρατική τηλεόραση.

Τη συγκεκριμένη εντελώς αβάσιμη κι επικίνδυνη «άποψη» στην Ελλάδα την αγνοήσαμε και την αφήναμε να εκκολάπτεται για χρόνια. Σε πρόσφατη έρευνα της εταιρείας about people το 15,8% απαντά ότι πιστεύει ότι τα εμβόλια προκαλούν αυτισμό ενώ εξίσου τρομακτικό είναι ότι το 17,8% δεν θέλησε να απαντήσει ή δήλωσε ότι δεν γνωρίζει. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ και με δεκάδες ερευνητές, ο κίνδυνος δεν είναι μόνο η αντιεμβολιαστική «βεβαιότητα» αλλά και η όλη αμφισβήτηση των επιτευγμάτων της επιστήμης, που δυστυχώς καλπάζει υποβοηθούμενη από τη χαλαρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται από ΜΜΕ και κρατικές αρχές. Τα εργαλεία, πάντως, νομικά, θεσμικά, επικοινωνιακά υπάρχουν, για να μη βρεθούμε πάλι να πέφτουμε από τα σύννεφα από έρευνες και αριθμούς. Απομένει μόνο η αποφασιστικότητα.