Πρώτο «αντάρτικο» κατά {CR}του Τσίπρα

Στον κλοιό των αντιφάσεών του έχει βρεθεί εγκλωβισμένος ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος κατέγραψε την πρώτη εκδήλωση κοινοβουλευτικού «αντάρτικου», με τέσσερις βουλευτές του να μην ακολουθούν την κομματική γραμμή στο θέμα της κύρωσης των συμβάσεων για τα δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων στο Ιόνιο, στη δυτική και νοτιοδυτική Κρήτη. Ενα project το οποίο δρομολογήθηκε επί των ημερών του ΣΥΡΙΖΑ μετά χορών και τυμπάνων, αλλά τώρα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αντιμάχεται, όπως καταδείχθηκε κατά τη χθεσινή ονομαστική ψηφοφορία που προκάλεσε το ΚΚΕ, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε το «παρών»!

Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι Νίκος Φίλης, Σάκης Παπαδόπουλος, Κώστας Ζουράρις και Θανάσης Παπαχριστόπουλος καταψήφισαν παρακάμπτοντας την κατεύθυνση της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, ενέργεια που προκάλεσε εσωκομματικό βραχυκύκλωμα, καθώς ανέδειξε τις αρρυθμίες στο εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας ελλείψει συγκροτημένου και αξιόπιστου αντιπολιτευτικού αφηγήματος. Πρόκειται για τις συμβάσεις εκείνες που ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας ως πρωθυπουργός δέκα ημέρες πριν από τις εκλογές της 7ης Ιουλίου, ανακοίνωνε σε ειδική τελετή στον πολυχώρο «Αθηναΐς», παρουσία του αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ και του τότε υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργου Σταθάκη, διακηρύσσοντας ότι η εξέλιξη αυτή «δίνει άλλον ορίζοντα και άλλο βάρος στον γεωπολιτικό ρόλο της πατρίδας μας, αλλά, ταυτόχρονα, και άλλη αναπτυξιακή και οικονομική προοπτική στην Ελλάδα».

Τι μεσολάβησε έκτοτε για να αλλάξει άρδην θέση ο ΣΥΡΙΖΑ; Ο νυν υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης έκανε ευθέως λόγο για «κωλοτούμπα» και μάλιστα δύσκολα εξηγήσιμη: «Εχουμε δει κυβιστήσεις, έχουμε δει αλλαγές θέσεων από διάφορους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τόσο σύντομη, όμως, και εντυπωσιακή πολιτική κυβίστηση ομολογώ ότι δεν θυμάμαι», είπε χαρακτηριστικά. Ετσι, από την πανηγυρική υπογραφή των εν λόγω συμβάσεων από τον Τσίπρα, φτάσαμε σε αυτό που περιέγραψε ο Χατζηδάκης ως εξής: «Στο να καταγγέλλει ο ΣΥΡΙΖΑ τις δικές του συμβάσεις», προτρέποντας μάλιστα τους βουλευτές του «να τα βρουν με τους εαυτούς τους» και συστήνοντάς τους «πολιτική ψυχοθεραπεία».

Η αναδίπλωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιχειρήθηκε να βασιστεί σε ένα επιχείρημα: στο ότι η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ αναφορικά με την έρευνα και αξιοποίηση των υδρογονανθράκων βασιζόταν στην προϋπόθεση ύπαρξης ενός σοβαρού δημόσιου βραχίονα άσκησης πολιτικής, όπως είναι τα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ), που συμμετέχουν στις συμβάσεις. Σύμφωνα, ωστόσο, με την άποψη που κατατέθηκε από τον εισηγητή του κόμματος Κώστα Ζαχαριάδη, «σήμερα, δυστυχώς, δεν βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο, καθώς η κυβέρνηση έχει ήδη ανακοινώσει την πρόθεσή της να προχωρήσει σε πλήρη απόσυρση του Δημοσίου από τα ΕΛΠΕ». Βεβαίως ήδη επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είχε συμφωνηθεί με το ΤΑΙΠΕΔ «να μελετήσει όλες τις διαθέσιμες επιλογές προς την κατεύθυνση του να προχωρήσει η συναλλαγή, δηλαδή η ιδιωτικοποίηση», όπως υπενθύμισε ο Χατζηδάκης επικαλούμενος την έκθεση ενισχυμένης εποπτείας του Ιουνίου του 2019, πάλι στο παρά πέντε των εθνικών εκλογών! Οπως διευκρίνισε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας σε αυτή ακριβώς τη φάση βρίσκεται το θέμα, μελετώνται, δηλαδή, από το ΤΑΙΠΕΔ οι επιλογές για την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση των ΕΛΠΕ.

Ωστόσο, δήλωσε ότι «εμείς δεν έχουμε πρόθεση το Δημόσιο να αποσυρθεί συνολικά από τα ΕΛΠΕ», αλλά και να είχε, όπως σημείωσε, τα ΕΛΠΕ σε δύο από τις τέσσερις συμβάσεις συμμετέχουν στο 20%, ενώ διαχειριστής είναι μόνο σε μια. Σε κάθε περίπτωση, όσον αφορά τους φόβους του ΣΥΡΙΖΑ ότι το Δημόσιο θα αποσυρθεί από τα ΕΛΠΕ σε σχέση με τις γεωτρήσεις, η απάντηση που δόθηκε ήταν ότι δεν υπάρχει κάποια συμφωνία μετόχων. Το μόνο που υπάρχει, κατά τον Χατζηδάκη, είναι «ένα πλάσμα της φαντασίας σας με βάση το οποίο αυτοφορτίζεστε και αυτοτοποθετείστε», όπως είπε απευθυνόμενος προς την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ.

«ΑΛΛΟΘΙ». Οι συμβάσεις για τους υδρογονάνθρακες έφεραν στην επιφάνεια και τις ενδοκοινοβουλευτικές διαφωνίες, τόσο για τη στάση που τήρησε ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση όσο και για την επιλογή του τώρα να ψηφίσει «παρών». Ο Φίλης, ο οποίος είχε διαφωνήσει από το 2018 με το μοντέλο των εξορύξεων υδρογονανθράκων, δεν δίστασε να επισημάνει ότι η επίκληση εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ του επιχειρήματος περί πλήρους ιδιωτικοποίησης των ΕΛΠΕ αποτελεί «άλλοθι», αφού, κατά την άποψή του, «είναι πραγματικό πρόβλημα το ξεπούλημα που ετοιμάζεται για τα ΕΛΠΕ, αλλά είναι το έλασσον, το μείζον είναι η κλιματική αλλαγή και αυτή υπήρχε και πριν από τις εκλογές». Η κριτική που άσκησε για τις επιλογές που έγιναν επί των ημερών του κόμματός του ήταν σαφής: «Επρεπε να παρουσιάσει ένα τελείως διαφορετικό μοντέλο που να οδηγεί σε μια δίκαιη κατανομή του φυσικού πλούτου και σε ένα άλλο υπόδειγμα ζωής του πολίτη», είπε. Και ναι μεν θεώρησε ότι η μετατόπιση από το (προεκλογικό) «ναι» στο (μετεκλογικό) «παρών» είναι θετική, ωστόσο, υποστήριξε ότι δεν αρκεί: «Αρκεί από το “ναι” το βιαστικό και ακατανόητο την παραμονή των εκλογών να πάμε σήμερα σε ένα “παρών”; Κατά τη γνώμη μου, δεν αρκεί», δήλωσε με έμφαση και καταψήφισε.

Η διαφοροποίηση του Φίλη δεν ήταν, πάντως, μια επιμέρους αποσπασματική ενέργεια, αλλά έστειλε ένα ευρύτερο μήνυμα προς την κομματική ηγεσία και τον Τσίπρα: «Είναι λάθος να μην κάνουμε μια αυτοκριτική μπροστά στην ελληνική κοινωνία και την ελληνική νεολαία. Αυτή είναι η δύναμη της Αριστεράς, να μπορεί να διορθώνει τα λάθη της», είπε χαρακτηριστικά.

Οι συμβάσεις ψηφίστηκαν κατά πλειοψηφία από ΝΔ, ΚΙΝΑΛ και Ελληνική Λύση (ψήφισε μόνο τις δυο συμβάσεις για το Ιόνιο), ενώ καταψήφισαν ΚΚΕ και ΜέΡΑ25.