Χειροκροτήματα

Χθες το πρωί έκανα κάτι αντιδημοσιογραφικό. Ακούγοντας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την Καρόλα Ρακέτε να απαντά σε όσους την εξύβριζαν («Η θέση σου είναι στη φυλακή», «Δεν διαφέρεις σε τίποτα από τους διακινητές», «Αν θέλεις να βοηθήσεις τους πρόσφυγες πήγαινε στην Αφρική») και να τονίζει ότι η διάσωση ανθρώπων σε κίνδυνο αποτελεί διεθνή υποχρέωση, δεν μπόρεσα παρά να χειροκροτήσω. Μαζί με τη μισή αίθουσα (η άλλη μισή χειροκροτούσε νωρίτερα τους υβριστές). Λίγη ώρα αργότερα, ο Σαλβίνι δήλωσε στη Ρώμη ότι νιώθει ντροπή για λογαριασμό μας.

Γενναία γυναίκα η καπετάνισσα του Sea – Watch 3, που έγινε γνωστή τον περασμένο Ιούνιο όταν εισήλθε χωρίς άδεια στη Λαμπεντούζα για να αποβιβάσει τους 40 πρόσφυγες που είχε περισυλλέξει. Μικροσκοπική, σεμνή, λιτή, δέχθηκε σφοδρή επίθεση από ευρωβουλευτές της Λέγκας και λοιπούς ακροδεξιούς επειδή τρεις από τους ανθρώπους που έσωσε με το πλοίο της κατηγορούνται για βασανισμούς και βιασμούς στη Συρία. Την κατήγγειλαν επίσης ότι εκτός από πρόσφυγες σώζει και μετανάστες. «Οταν εντοπίζω κάποιον να πνίγεται, δεν ρωτάω το ιστορικό του», απάντησε. «Η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων που ανεβαίνουν στο πλοίο, πάντως, είναι θύματα κακοποίησης».

Η συζήτηση που έγινε στην Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, με τη συμμετοχή αξιωματούχων της Κομισιόν και της Frontex, είχε σκοπό την ενημέρωση για τις επιχειρήσεις Αναζήτησης και Διάσωσης στη Μεσόγειο. Σύντομα όμως εξελίχθηκε σε μια αντιπαράθεση για το αν αυτό ακριβώς το έργο, η Αναζήτηση και Διάσωση, πρέπει να ποινικοποιηθεί. Με άλλα λόγια, αν το πρόβλημα δεν είναι οι διακινητές και όσοι καλλιεργούν έναν λόγο μίσους, αλλά οι πρόσφυγες και όσοι τους προστατεύουν.

Χάρις στην ψυχραιμία της νεαρής Γερμανίδας, και την επιμονή του ισπανού προέδρου της Επιτροπής (και πρώην υπουργού Δικαιοσύνης) Χουάν Φερνάντο Λόπεθ Αγκιλάρ ότι η ελευθερία του λόγου δεν καλύπτει τη δυσφήμηση των προσκεκλημένων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, οι εξτρεμιστές απομονώθηκαν. Και η φωνή της Καρόλα ακούστηκε καθαρή και δυνατή: «Ποτέ στο παρελθόν δεν είχα ζήσει κάτι τόσο απογοητευτικό, όσο το να είμαι παγιδευμένη για 17 ημέρες στη θάλασσα και να προσπαθώ να εξηγήσω στους επιζήσαντες που είχα περισυλλέξει ότι μια χώρα σε κατάσταση ειρήνης δεν τους ήθελε, ότι η Ευρώπη, το λεγόμενο λίκνο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, δεν θεωρούσε χρήσιμο να τους δεχθεί».

Παράλληλα με το γενικότερο δράμα, ζήσαμε κι ένα ελληνικό. Στους τριάντα ευρωβουλευτές που είχαν γραφτεί για να κάνουν ερώτηση, περιλαμβανόταν και ο Κώστας Αρβανίτης. Επειδή όμως η ώρα είχε περάσει και οι διερμηνείς είχαν φύγει, ο πρόεδρος ζήτησε η συζήτηση να συνεχιστεί στα αγγλικά. Οταν ήρθε η σειρά του έλληνα ευρωβουλευτή, επικράτησε ένα μικρό σούσουρο. «Ο κ. Αρβανίτης αποσύρεται», είπε ο πρόεδρος, «γιατί μιλάει μόνο ελληνικά».

Αλλη μια στιγμή δόξας για τον ελληνισμό.