Η Κίνα προσπερνά τη Σοβιετική Ενωση

Οταν, επτά χρόνια πριν, ο Σι Τζινπίνγκ αναλάμβανε τα ηνία του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας, δήλωνε ότι η ΕΣΣΔ αποσυντέθηκε επειδή οι ηγέτες της άλλαξαν τις ιδέες και τα πιστεύω τους πολύ γρήγορα και πολύ ραγδαία, μιλώντας για «ένα ξεκάθαρο μάθημα προς εμάς» απευθυνόμενος σε στελέχη του Κόμματος. Τώρα, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας φτάνει σε ένα σημείο στο οποίο η Σοβιετική Ενωση δεν κατάφερε να φτάσει ποτέ. Κλείνει 70 χρόνια ζωής, έναν χρόνο παραπάνω από όσα τελικά έφτασαν οι Σοβιετικοί.

«Ξεπερνούν πλέον τη Σοβιετική Ενωση και αυτό είναι που γι’ αυτούς έχει τη μεγαλύτερη σημασία» αναφέρει ο Ράνταλ Φίλιπς, πρώην σταθμάρχης της CIA στο Πεκίνο, προσθέτοντας: «Ηταν παρανοϊκοί με αυτό, ήδη από τη στιγμή της πτώσης της Σοβιετικής Ενωσης, οπότε το ότι άντεξαν μέχρι εδώ σημαίνει πολλά για αυτούς».

Αιχμή του δόρατος των 70ών γενεθλίων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας θα είναι η στρατιωτική παρέλαση, κατά τη διάρκεια της οποίας τα βλέμματα θα προσελκύσει εύλογα ο πυρηνικός διηπειρωτικός βαλλιστικός πύραυλος Dongfeng-41, που πιθανολογείται ότι έχει τη δυνατότητα να φέρει πολλαπλές πυρηνικές κεφαλές αλλά και ότι μπορεί να πλήξει στόχο που βρίσκεται σε αμερικανικό έδαφος. Συνολικά στην παρέλαση αναμένεται να συμμετάσχουν 15.000 στρατιώτες και ναύτες, 160 αεροσκάφη και 580 άρματα μάχης και άλλα οχήματα, ενώ ο ουρανός του Πεκίνου θα «σκεπαστεί» από 70.000 περιστέρια που θα απελευθερωθούν, την κατάλληλη στιγμή.

Οπως αναφέρει η «Washington Post», o Σι οδήγησε το ΚΚΚ ως εδώ, όντας αυτό ακριβώς που περιγράφει ο συγγραφέας Ρίτσαρντ ΜακΓκρέγκορ σε σχετικό του βιβλίο: «ο πιο κόκκινος ηγέτης της γενιάς του». Ο Σι είναι ένας σκληροτράχηλος, πιστός ακόλουθος του Μάο Τσετούνγκ, του Κομμουνιστικού Κόμματος και του κομμουνιστικού κανόνα και «αληθινός οπαδός» του δικαιώματος του κόμματος να εξουσιάζει την Κίνα, δηλώνει ο ΜακΓκρέγκορ.

Οταν στα τέλη του 2012 ο Σι Τζινπίνγκ έγινε ο απόλυτος ηγέτης της Κίνας, πολλοί αναλυτές και κυβερνήσεις της Δύσης πίστεψαν ότι θα ήταν ένας ρεφορμιστής όπως ο πατέρας του, ο Σι Τζονγκσούν. Αντιθέτως όμως, o Σι Τζινπίνγκ αποδείχθηκε οπαδός του Μάο, και άρα οπαδός του εμπνευστή του Μάο, Ιωσήφ Στάλιν, και όχι οπαδός της προσέγγισης του πατέρα του.

Κι όμως, τα παιδικά χρόνια του Σι στιγματίστηκαν από την Πολιτιστική Επανάσταση του Μάο. Ο πατέρας του καθαιρέθηκε και ο Σι στάλθηκε στην επαρχία για καταναγκαστική εργασία. Οπως όμως έχει δηλώσει ο ίδιος, αντί όλα αυτά να τον στρέψουν ενάντια στον Μάο, όλες αυτές οι εμπειρίες τον διαμόρφωσαν σε πιστό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Ο Μάο ήταν «70% σωστός και 30% λάθος» στον τρόπο που κυβέρνησε, έχει δηλώσει ο Σι.

«Η επέτειος αυτή είναι η πρώτη ευκαιρία που παρουσιάζεται στον Σι για να συνδέσει με κάθε τρόπο και σαφήνεια τον εαυτό του με την κληρονομιά του Κομμουνιστικού Κόμματος της Λαϊκής Δημοκρατίας» αναφέρει o Ράνα Μίτερ, καθηγητής Κινεζικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Προκειμένου μάλιστα να επιτύχει το όραμά του για μια ισχυρή και γεμάτη αυτοπεποίθηση Κίνα, ανύψωσε τον εαυτό του στο ίδιο επίπεδο με τον Μάο και τον Ντενγκ Σιαοπίνγκ, προσθέτοντας το όνομά του στο Σύνταγμα της χώρας και αφαιρώντας τους περιορισμούς προεδρικής θητείας ώστε, θεωρητικά τουλάχιστον, να μπορεί να κυβερνήσει επ’ αόριστον.

«H ιστορία του ΚΚΚ είναι μια ιστορία φιλοδοξιών, καταστροφών, αυτοπεποίθησης και αγωνίας» δηλώνει ο Κλάους Μίλχαν, καθηγητής Κινεζικής Ιστορίας του Ελεύθερου Πανεπιστημίου στο Βερολίνο, και προσθέτει: «Ο φόβος της απώλειας της εξουσίας μέσα από εξελίξεις παρόμοιες με αυτές που συντελέστηκαν στη Σοβιετική Ενωση διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό την πολιτική και τον τρόπο σκέψης».

Ολα αυτά όμως μπορούν για λίγο να περιμένουν. Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας αυτές τις ημέρες προσπερνά τη Σοβιετική Ενωση.