Η μεγάλη υπόσχεση του ποδοσφαίρου

Ποδοσφαιρικό θέαμα να σκάσουν από τη ζήλεια τους Ισπανοί και Αγγλοι. Ενα ντέρμπι ζωοδότης του πολύπαθου αθλήματος στη χώρα μας. Ενα παιχνίδι να παρακαλάς να μην τελειώσει. ΑΕΚ και ΠΑΟΚ προσέφεραν τις καλύτερες υπηρεσίες. Μια απόλαυση συναρπαστικότητας, πάθους, συγκινήσεων.

Ενα θερμό μπράβο και στις δύο ομάδες αλλά και στον κόσμο που βρέθηκε χθες στο Ολυμπιακό Στάδιο και εκτίμησε το καλό θέαμα χειροκροτώντας την ΑΕΚ παρά την πίκρα που μπορεί να αφήνει το ισόπαλο 2-2.

Ισως γιατί αντιλήφθηκε πως τελικά η ομάδα του μάλλον πρέπει να είναι ευχαριστημένη που απέφυγε τον διασυρμό στο πρώτο ημίχρονο όταν ο ΠΑΟΚ πετούσε φωτιές χτυπώντας συνεχώς στην πλάτη του ατυχούς 3-5-2 που επέλεξε ο Νίκος Κωστένογλου.

Ευκαιρίες, χαμένο πέναλτι και ένα γκολ του Σφιντέρσκι ύστερα από ασίστ του εκπληκτικού Δημήτρη Λημνιού. Βλέποντας τον ακραίο του ΠΑΟΚ και την προσπάθειά του στη δεύτερη ασίστ που έδωσε στον Σφιντέρσκι στην επανάληψη αναρωτιέσαι «αν ο Ζοάο Φέλιξ και ο Ντεμπελέ κόστισαν ένα φορτηγό λεφτά, πόσα τελικά αξίζει ο νεαρός Βολιώτης»;

Ο ΠΑΟΚ είναι πια μια άλλη ομάδα σε σχέση με αυτή που κυριάρχησε πέρυσι. Μετά την περίοδο προσαρμογής που του στοίχισε την πρόωρη έξοδό του από την Ευρώπη ο Δικέφαλος έχει «απολουτσεκοποιηθεί». Στο DNA του υπάρχουν πια επιθετικά γονίδια που σκότωσαν το ποδόσφαιρο σκοπιμότητας αλλά τον έκαναν ευάλωτο στην άμυνα.

Η ΑΕΚ ξαναβρήκε τη χαμένη της αυτοπεποίθηση μέσα από την ηρεμία και τις ξεκάθαρες ιδέες του προπονητή της Νίκου Κωστένογλου. Ο χθεσινός σχεδιασμός του εξουδετερώθηκε στο πρώτο ημίωρο από τον Φερέιρα αλλά αντέδρασε γρήγορα, άλλαξε το σύστημα και οι αλλαγές του στην επανάληψη βοήθησαν την ομάδα του να ανεβάσει την απόδοσή της.

Θα ήταν κρίμα η χθεσινή διαφήμιση του ελληνικού ποδοσφαίρου να πέσει στην παγίδα της διύλισης του κώνωπα για το τι ήταν φάουλ και τι όχι. Ας κρατήσουμε τη μεγάλη υπόσχεση γι’ αυτά που θα ακολουθήσουν.