Ο νέος πόλεμος των «οκτώ ημερών»

Στο manual του ποδοσφαίρου. Η υποχρέωση κάθε ομάδας να κουβαλά το προηγούμενο αποτέλεσμα, μέχρι το επόμενο. Και μιας και η αίσθηση που υπάρχει από το βράδυ της Κυριακής στο μεγάλο λιμάνι έπειτα από την ισοπαλία με τον Παναθηναϊκό είναι συγκεκριμένη, προφανώς και ο Πέδρο Μαρτίνς και οι ποδοσφαιριστές του αδημονούν. Για το επόμενο.

Για την αναμέτρηση του Σαββάτου με τη Λαμία στο γήπεδο Καραϊσκάκη που θα ανοίξει τον νέο πόλεμο «οκτώ ημερών» σε Ελλάδα και Ευρώπη για τον Ολυμπιακό. Και που κατ’ επέκταση θα πάει την κουβέντα παρακάτω. Οι Πειραιώτες φεύγουν Δευτέρα για το Βελιγράδι, εκεί που την Τρίτη τους περιμένει ο Ερυθρός Αστέρας και η υποχρέωση της δεύτερης αγωνιστικής του Τσάμπιονς Λιγκ.

Επιστρέφουν Τετάρτη και το Σάββατο ξαναφεύγουν για το ματς με τον Αρη στο Κλεάνθης Βικελίδης (6/10). Μια πολύ ενδιαφέρουσα «τριλογία» που επαναλαμβάνουμε πως με έναν τρόπο θα έχει το στίγμα της προηγούμενης (Βόλος, Τότεναμ, Παναθηναϊκός). Από την εμφάνιση και το τελικό αποτέλεσμα κόντρα στους Πράσινους. Από την αίσθηση πως οι Πειραιώτες ξέμειναν από «ενέργεια» λόγω διαχείρισης.

Καταπόνηση και ταξίδια

Ο Πέδρο Μαρτίνς το πήρε το μήνυμα. Φαίνεται έτοιμος να ψάξει στο βάθος των επιλογών του και κατ’ επέκταση να ανοίξει το rotation, προσδοκώντας σε έναν καλύτερο καταμερισμό δυνάμεων. Το έχουμε αναφέρει αρκετές φορές, αλλά έχει τη σημασία του. Αρκετοί προπονητές επιμένουν πως όταν έχεις να διαχειριστείς τρία ματς σε μια εβδομάδα συνήθως πρέπει να κοιτάζεις το… ρολόι. Διότι οι ποδοσφαιριστές δύσκολα ανταπεξέρχονται παραπάνω από 200 λεπτά. Πολλώ δε μάλλον όταν η καταπόνηση έρχεται και μέσα από ταξίδια: Και ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του δύο μαζεμένα. Στην πραγματικότητα αυτό το τρίγωνο που ανοίγεται μπροστά είναι δυσκολότερο από το προηγούμενα.

Σε ένα σύντομο rewind: Στα προηγούμενα τρία ματς ο Ομάρ αγωνίστηκε 280′. Ο Μεριά – που δεν έχει κάνει ημέρα διακοπών ελέω Κόπα Αφρικα – επίσης. Ο Ποντένσε 279′. Ο Γκιγιέρμε 270′. Ο Βαλμπουενά 228΄. Μισή ενδεκάδα. Λογικά λοιπόν αυτό θα αλλάξει. Ο στόχος είναι να μην περάσει κανείς τα 200 λεπτά. Και αν τέλος πάντων συμβεί να πρόκειται για εξαίρεση και όχι για τον κανόνα. Με βάση το πρόγραμμα, το ματς που προσφέρεται για rotation είναι το πρώτο – αν και η Λαμία θυμίζουμε ότι πέρσι σε μια νύχτα rotation απέκλεισε τον Ολυμπιακό από το Κύπελλο Ελλάδας σε ματς μέσα στο Καραϊσκάκη. Μοιάζει περισσότερο «συμβατό». Αρα πάμε για αλλαγές. Και μάλιστα σε όλες τις γραμμές.

Δοκιμή ακόμη δεν έχει γίνει. Οι υποψηφιότητες όμως είναι αρκετές. Το ρόστερ του Ολυμπιακού προσφέρει ένα τέτοιο δικαίωμα στον προπονητή του. Ο Τοροσίδης, ο Κούτρης αλλά και ο Γκασπάρ για τα άκρα της άμυνας. Ο Παπαδόπουλος για τους στόπερ – μιας και ο Σισέ δεν είναι διαθέσιμος – και ίσως και ο Μπα. Ο Μαντί Καμαρά και ο Γιασίν Μπενζιά στη μεσαία γραμμή. Ο Σουντανί και ο Ραντζέλοβιτς για τις πτέρυγες. Ο Ελ Αραμπί για την κορυφή της επίθεσης. Και φυσικά υπάρχει και ο Μάξι Λοβέρα ο οποίος συμπληρώνει πλέον κοντά ένα μήνα στου Ρέντη. Ο Αργεντινός που πραγματικά περιμένει να τον δει «πώς και πώς» το ερυθρόλευκο κοινό. Ενας επιθετικός που μπορεί να παίξει στα άκρα, αλλά που το παιχνίδι του φαίνεται να γίνεται πολύ πιο ουσιαστικό σε θέση δεύτερου φορ. Ενα στιλ περιφερειακού με πολύ υψηλή τεχνική κατάρτιση.

Διάθεση για νέα πρόσωπα

Προφανώς ακόμη δεν είναι σε θέση να γνωρίζει κανείς πόσο βαθιά θα φτάσει η διάθεση του κόουτς για αλλαγές. Του Μαρτίνς που πέρσι τέτοια εποχή στο εκτός έδρας ματς με τη Μίλαν άλλαξε και τους 11 (!) που αγωνίστηκαν λίγες νύχτες πριν στο ματς με τον ΠΑΟΚ – έχοντας κατά νου ότι ακολουθούσε και ένα εκτός έδρας ντέρμπι με την ΑΕΚ. Το μόνο βέβαιο είναι πως υπάρχει διάθεση για νέα πρόσωπα. Για ένα φρεσκάρισμα που θα επιτρέψει στις «βασικές» επιλογές της 11άδας να είναι έτοιμοι για το 100% στο Βελιγράδι και στη Θεσσαλονίκη. Δεν σχηματίζονται τυχαία τα ρόστερ με 30 ποδοσφαιριστές. Ούτε βεβαίως τυχαία η διοίκηση του Ολυμπιακού δεν έκανε κινήσεις ως και την τελευταία ημέρα των μεταγραφών, έπειτα από την πρόκριση των Ερυθρόλευκων στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Χρειάζεται βάθος. Χρειάζονται λύσεις. Και φυσικά χρειάζεται ο προπονητής να καταφέρει να «εφαρμόσει» την πράξη «δύο παίκτες σε κάθε θέση» που είναι απαραίτητη. Πράξη που βεβαίως θέλει χρόνο, αφομοίωση, υπομονή. Γιατί το να δώσεις «ευκαιρίες» είναι η δράση. Το να αρπάξουν τις ευκαιρίες εκείνοι που θα τις πάρουν είναι η… αντίδραση. Με πολύ ενδιαφέρον λοιπόν. Σε αυτή την αντίστροφη μέτρηση. Ως τις επιλογές του Σαββάτου.