Η χαμένη ιεραρχία του ΠΑΟ

Λέμε πολύ συχνά ότι στον ελληνικό αθλητισμό υπάρχει αρκετός παραγοντισμός, ότι δηλαδή οι διοικούντες των ομάδων μετράνε, σε κάποιες περιπτώσεις, περισσότερο από τους προπονητές – μην πω και από τους παίκτες. Εχω κάποιες διαφωνίες για όλα αυτά, αφού πολλές φορές μπερδεύουμε την ουσία των πραγμάτων με το φαίνεσθαι (ή για να το πω διαφορετικά με το παραγοντικό one man show). Ωστόσο για την οικονομία της συζήτησης ας πούμε ότι είναι έτσι. Στην Ελλάδα οι πρόεδροι νιώθουν ότι κάθε Κυριακή παίζουν στο γήπεδο οι ίδιοι, οι περισσότεροι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με την υπερπροβολή, κάποιοι διοικούν αμιγώς προσωποπαγείς εταιρείες. Αλλά τι συμβαίνει όταν υπάρχει μία διοίκηση που δεν παρεμβαίνει κι αφήνει τον προπονητή και τον τεχνικό διευθυντή να κάνουν ό,τι θέλουν παρακολουθώντας τα πράγματα εξ αποστάσεως; Νομίζω ότι σε αυτή την περίπτωση προκύπτει ο εφετινός Παναθηναϊκός.

Παράδειγμα

Στην Ελλάδα όσοι θέλουν να υποστηρίζουν ότι για όλα τα προβλήματα του αθλητισμού υπεύθυνοι είναι οι παράγοντες, χρησιμοποιούν συχνά πυκνά το παράδειγμα των Αγγλων τονίζοντας ότι κανείς δεν γνωρίζει πώς λένε τον πρόεδρο της Λίβερπουλ για παράδειγμα ή τον τζένεραλ μάνατζερ της Αρσεναλ. Η αλήθεια είναι πως τα τελευταία χρόνια και η Πρέμιερ Λιγκ έχει αποκτήσει τους δικούς της «παράγοντες σταρ»: ο Ρόμαν Αμπράμοβιτς είναι η πιο χαρακτηριστική περίπτωση, άλλα περιθώρια προβολής έχουν υπάρξει και για άλλους. Ακόμα θυμάμαι τον μακαρίτη μεγαλομέτοχο της Λέστερ, τον Ταϊλανδό… να γυρίζει το γήπεδο με την εικόνα του Βούδα όταν ο Κλάουντιο Ρανιέρι και οι παίκτες του κατέκτησαν το πρωτάθλημα! Ωστόσο είμαι πρόθυμος να δεχτώ ότι οι Αγγλοι πραγματικά εκχωρούν διοικητικές εξουσίες σε προπονητές και τεχνικούς διευθυντές. Ομως οι Αγγλοι είναι μία σπάνια περίπτωση: οδηγούν δεξιοτίμονα αυτοκίνητα, πηγαίνουν ανάποδα στον δρόμο, πολλοί περιμένουν πότε επιτέλους θα βγουν από την Ευρωπαϊκή Ενωση και έχουν πρωθυπουργό τον Μπόρις Τζόνσον, το μοναδικό άνθρωπο που νομίζεις ότι έχει γεννηθεί μεθυσμένος. Σε όλες τις άλλες χώρες που γνωρίζω τη διοικητική ευθύνη την αναλαμβάνουν πάντοτε πρόεδροι και μεγαλομέτοχοι.

Πείραμα

Ο Παναθηναϊκός των τελευταίων χρόνων, υπό αυτό το πρίσμα, θα μπορούσε να είναι ένα ενδιαφέρον πείραμα. Ο Γιάννης Αλαφούζος έχοντας να αντιμετωπίσει ένα είδος πολέμου από τους οργανωμένους της εξέδρας έχει καθίσει στην άκρη εκχωρώντας τη διοίκηση της ομάδας στον Νίκο Νταμπίζα και στον Γιώργο Δώνη, δηλαδή στον τεχνικό διευθυντή και τον προπονητή. Ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ τους έχει εξηγήσει πόσα είναι τα χρήματα που πρέπει να ξοδέψουν και αυτοί οφείλουν με βάση αυτά να δημιουργήσουν μία ανταγωνιστική ομάδα. Τα χρήματα δεν είναι πάρα πολλά, καθώς ο Παναθηναϊκός ταλαιπωρείται ακόμα από χρέη, αλλά από την άλλη και οι απαιτήσεις δεν είναι πολύ μεγάλες. Ο Αλαφούζος δεν τους ζήτησε το πρωτάθλημα αλλά να

δημιουργήσουν έναν Παναθηναϊκό αξιοπρεπή και αξιόμαχο.

Πρόβλημα

Πέρσι η σεζόν ξεκίνησε πολύ καλά. Ο Παναθηναϊκός που είχε πρόβλημα περιορισμού μεταγραφών και ξεκίνησε το πρωτάθλημα με -6 βαθμούς γιατί δεν είχε αδειοδοτηθεί, εμφανίστηκε με μία ομάδα η οποία παίζοντας με παιδιά από τις ακαδημίες έκανε πολύ καλά αποτελέσματα στον πρώτο γύρο. Στον δεύτερο γύρο τα αποτελέσματα δεν ήταν εξίσου καλά και η χρονιά τελείωσε με προβλήματα, καθώς το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό για μία φορά ακόμα διακόπηκε εξαιτίας εισβολής των οργανωμένων όταν ο ΠΑΟ βρέθηκε πίσω στο σκορ, αλλά γενικά δεν υπήρξαν παράπονα. Φέτος ο Παναθηναϊκός εξασφάλισε άδεια συμμετοχής στο πρωτάθλημα και μπορούσε να κάνει όποια μεταγραφή ήθελε αλλά έπειτα από τρεις μόλις αγωνιστικές η απογοήτευση που υπάρχει στον κόσμο του είναι χωρίς προηγούμενο! Η ήττα με 4-0 από τον Αρη στο Βικελίδης την περασμένη Κυριακή ήταν η μεγαλύτερή του από την ομάδα της Θεσσαλονίκης τα τελευταία 85 χρόνια.

Αιτία

Μπορεί να πει κανείς πολλά και διάφορα για τα αγωνιστικά του Παναθηναϊκού. Υπάρχει όμως κάτι που αφορά την ίδια τη διοίκησή του και το οποίο κακώς περνάει απαρατήρητο. Πέρσι ο ΠΑΟ εξαιτίας της απαγόρευσης των μεταγραφών βρήκε έναν μπούσουλα για να κινηθεί. Οποιος και να διοικούσε τον Παναθηναϊκό έπρεπε να βρει νέα παιδιά, διότι μεταγραφές η ομάδα δεν μπορούσε να κάνει και το γεγονός ότι δεν υπήρξαν πολλοί νεοφερμένοι στάθηκε αιτία να δημιουργηθεί ένας Παναθηναϊκός που έμοιαζε αρκετά με κολεγιακή ομάδα. Στα κολέγια δεν χρειάζονται διοικούντες, χρειάζονται καθηγητές και τον ρόλο αυτό ο Γιώργος Δώνης τον γνωρίζει πάρα πολύ καλά. Φέτος όμως η ομάδα, χωρίς απαγόρευση μεταγραφών, έπρεπε να ακολουθήσει ένα σχέδιο, να κάνει και προσεκτική χρήση των χρημάτων και να κάνει και επιλογές. Αυτό το γεγονός δημιούργησε μία καινούργια πραγματικότητα: οι νεοφερμένοι παίκτες είναι αρκετοί και πρέπει να προσαρμοστούν, ενώ κάποιοι από τους παλιούς, που περίμεναν ότι θα ανανεωθούν τα συμβόλαιά τους, διαπίστωσαν ότι για την ομάδα υπήρχαν διαφορετικές προτεραιότητες. Μοιραία προέκυψαν παίκτες με διαφορετικές απαιτήσεις και χρειαζόταν κάποιος όλους αυτούς να τους ακούσει, να τους συνετίσει και να τους θυμίζει και τις υποχρεώσεις τους. Φέτος έπρεπε με απλά λόγια ο ΠΑΟ να διοικηθεί κανονικά. Πέρσι έγινε κατά κάποιο τρόπο διαχείριση κρίσης.

Κρίση

Στη διαχείριση των κρίσεων οι άνθρωποι δίνουν συνήθως τον καλύτερο εαυτό τους – γίνονται πολύ προσεκτικοί, προβληματίζονται για όλα, προσέχουν τις κινήσεις τους διότι η περίσταση το απαιτεί. Οταν όμως η κρίση τελειώνει και υπάρχει επιστροφή στην κανονικότητα τότε πρέπει να υπάρχουν εντός της ομάδας και κανονικοί ρόλοι: ο προπονητής πρέπει να είναι προπονητής δηλαδή να αξιοποιήσει αγωνιστικά το υλικό, ο τεχνικός διευθυντής πρέπει να προσέξει να κάνει τις καλύτερες δυνατές επιλογές με βάση τα χρήματα τα οποία έχει για ξόδεμα και ο πρόεδρος πρέπει να θέτει τους πάντες ενώπιον των ευθυνών τους. Στον Παναθηναϊκό ακόμα ο προπονητής αναλαμβάνει μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης από αυτό το πρέπει, ο τεχνικός διευθυντής κάνει πολλά από όσα θα έπρεπε να κάνει ο πρόεδρος και ο μεγαλομέτοχος δυστυχώς για την ομάδα παρακολουθεί τα πάντα εξ αποστάσεως διότι θέλει να φύγει. Εδώ και δύο χρόνια περιμένει κάποιον να αποκτήσει τις μετοχές και δεν εμφανίζεται κανένας.

Mέγεθος

Ο ΠΑΟ αυτή την αγωνιστική αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ. Το μέγεθος του αντιπάλου και η δυσκολία του παιχνιδιού θα υποχρεώσουν τους παίκτες του να δώσουν το κάτι παραπάνω. Απέναντι στον Ολυμπιακό μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα αξιόμαχος, στη συνέχεια όμως πρέπει να βρει μία κανονική ιεραρχία να έχει προπονητή, τεχνικό διευθυντή και μεγαλομέτοχο ικανό να επιβραβεύσει την προσπάθεια όλων αλλά και να τους τρίξει και τα δόντια όποτε αυτό είναι απαραίτητο. Διαφορετικά θα πρέπει όλοι να αρχίσουν να ψάχνουν δεξιοτίμονα αυτοκίνητα και να συζητάνε μεταξύ τους για το Brexit…