Λέμε πολύ συχνά ότι στον ελληνικό αθλητισμό υπάρχει αρκετός παραγοντισμός, ότι δηλαδή οι διοικούντες των ομάδων μετράνε, σε κάποιες περιπτώσεις, περισσότερο από τους προπονητές – μην πω και από τους παίκτες. Εχω κάποιες διαφωνίες για όλα αυτά, αφού πολλές φορές μπερδεύουμε την ουσία των πραγμάτων με το φαίνεσθαι (ή για να το πω διαφορετικά με το παραγοντικό one man show). Ωστόσο για την οικονομία της συζήτησης ας πούμε ότι είναι έτσι. Στην Ελλάδα οι πρόεδροι νιώθουν ότι κάθε Κυριακή παίζουν στο γήπεδο οι ίδιοι, οι περισσότεροι δεν έχουν κανένα πρόβλημα με την υπερπροβολή, κάποιοι διοικούν αμιγώς προσωποπαγείς εταιρείες. Αλλά τι συμβαίνει όταν υπάρχει μία διοίκηση που δεν παρεμβαίνει κι αφήνει τον προπονητή και τον τεχνικό διευθυντή να κάνουν ό,τι θέλουν παρακολουθώντας τα πράγματα εξ αποστάσεως; Νομίζω ότι σε αυτή την περίπτωση προκύπτει ο εφετινός Παναθηναϊκός.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
- Απίθανη γκάφα από τερματοφύλακα και έξαλλοι πανηγυρισμοί σε αγώνα τέταρτης κατηγορίας της Τουρκίας
- Μητσοτάκης για επίθεση στο δείπνο των ανταποκριτών του Λευκού Οίκου: Η βία δεν έχει θέση στη δημοκρατία
- Το «Fujian» φέρνει την ανατροπή: Tο μεγαλύτερο και τεχνολογικά πιο προηγμένο σκάφος που έχει κατασκευάσει ποτέ η Κίνα
