Ευκαιρίες…υψηλής τάσης για νοικοκυριά και επαγγελματίες

Σημαντικές ευκαιρίες εξοικονόμησης δαπανών για την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας μπορούν να εντοπίσουν στους ιδιώτες προμηθευτές ρεύματος νοικοκυριά, επαγγελματίες και μικροί επιχειρηματίες μετά τις αυξήσεις των τιμολογίων της ΔΕΗ. Στα οικιακά τιμολόγια χαμηλής τάσης οι ανταγωνιστικές χρεώσεις των ιδιωτικών εταιρειών είναι χαμηλότερες έως και 20% και στα επαγγελματικά χαμηλής τάσης το όφελος φτάνει μέχρι και 27%.

Το νέο τοπίο στα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος μετά τις αυξήσεις της δημόσιας εταιρείας ηλεκτρισμού αποκαλύπτει έρευνα της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας, η οποία παρουσιάστηκε στη διάρκεια εκδήλωσης της Αρχής στο πλαίσιο της 84ης Διεθνούς Εκθεσης της Θεσσαλονίκης.

Η ΡΑΕ μέσα από καταγραφή των τιμών που έκανε τον Σεπτέμβριο ανάμεσα στη δημόσια εταιρεία ηλεκτρισμού (δεσπόζων παίκτης) και των υπολοίπων ανεξάρτητων προμηθευτών ρεύματος αναδεικνύει το εύρος των επιλογών που έχουν τα νοικοκυριά και οι μικρές επιχειρήσεις και επαγγελματίες που ηλεκτροδοτούνται από τη χαμηλή τάση.

Οπως προκύπτει από τη σύγκριση των ανταγωνιστικών χρεώσεων (χωρίς δηλαδή τις ρυθμιζόμενες π.χ. ΕΤΜΕΑΡ, ΥΚΩ κ.λπ.) οι διαφορές στα οικιακά τιμολόγια των ιδιωτικών εταιρειών σε σχέση με τη ΔΕΗ φτάνει και το 20%. Πιο συγκεκριμένα η Αρχή επέλεξε την κλίμακα κατανάλωσης από 0 έως 2.000 kWh (κιλοβατώρες) ανά τετράμηνο και συνυπολόγισε τη χρέωση ανά μεγαβατώρα (MWh) με την έκπτωση συνέπειας που εφαρμόζει η κάθε εταιρεία. Ετσι, η ΔΕΗ έχει χρέωση 89,87 ευρώ ανά μεγαβατώρα (1.000 κιλοβατώρες ισούνται με μία μεγαβατώρα), ενώ η χαμηλότερη της αγοράς είναι στα 72,80 ευρώ.

Αξίζει να σημειωθεί πως με βάση τη σύγκριση που κάνει η ΡΑΕ ανάμεσα στους ανταγωνιστές της δημόσιας εταιρείας προκύπτουν τέσσερις κατηγορίες χρεώσεων. Οι προμηθευτές εκείνοι που τιμολογούν από 83,97 ευρώ ανά μεγαβατώρα στο τετράμηνο μέχρι 85,81 ευρώ, αυτοί που κινούνται με ανταγωνιστικές χρεώσεις άνω οριακά άνω των 81 ευρώ (από 81,45 μέχρι 81,90 ευρώ ανά μεγαβατώρα), εκείνοι με χρεώσεις της τάξης των 77 με 78 ευρώ κι ένας πάροχος με χρέωση στα 72,80 ευρώ.

Εξάλλου, η Αρχή συνέκρινε και τις ανταγωνιστικές χρεώσεις της ΔΕΗ με τους άλλους παρόχους και για τα επαγγελματικά τιμολόγια χαμηλής τάσης με εγκατεστημένη ισχύ έως 25 kVA. Ο μήνας της έρευνας αφορούσε τον Σεπτέμβριο και, όπως φαίνεται από τον διπλανό πίνακα, οι ανταγωνιστές της δημόσιας επιχείρησης έχουν χαμηλότερα τιμολόγια ρεύματος έως και 27%. Η υψηλότερη είναι της ΔΕΗ στα 96,45 ευρώ ανά μεγαβατώρα και η χαμηλότερη στα 69,75 ευρώ.

Προσαρμογή λιανικής στη χονδρική τιμή. Η παρουσίαση της ΡΑΕ περιλαμβάνει και την καταγραφή συμπερασμάτων για το επίπεδο του ανταγωνισμού στη λιανική αγορά ρεύματος. Σύμφωνα με αυτά, την περίοδο 2014-2016 υπήρξε περιορισμένη προσαρμογή των τιμολογίων λιανικής στις πτωτικές τάσεις των τιμών στη χονδρεμπορική αγορά. Η σύγκριση γίνεται ανάμεσα στον δεσπόζοντα προμηθευτή (ΔΕH) με τη χονδρεμπορική τιμή. Ετσι τότε η μεσοσταθμική τιμή αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στη χονδρεμπορική αγορά έπεσε το 2014 από τα 75,48 ευρώ ανά μεγαβατώρα στα 50,17 ευρώ (1η Ιουλίου 2016), χωρίς η ΔΕH να ρίχνει τις τιμές λιανικής. Διατηρήθηκαν στα 94,60 ευρώ ανά μεγαβατώρα. Το 2016, η δημόσια εταιρεία εφάρμοσε την έκπτωση συνέπειας, με αποτέλεσμα η τιμή προς τα νοικοκυριά να πέσει στα 80,41 ευρώ ανά μεγαβατώρα, αλλά τότε ξεκίνησεη αύξηση των τιμών χονδρικής στα 68,41 ευρώ ανά μεγαβατώρα το 2017, στα 70,82 ευρώ το 2018 και στα 73,81 ευρώ ανά μεγαβατώρα τον Ιούλιο του 2019.

Τα μερίδια. Πάντως, από την ίδια την παρουσίαση της Αρχής προκύπτει πως παρά την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρισμού, από το 2008, εντούτοις η ΔΕΗ συνεχίζει να χάνει με το σταγονόμετρο… μερίδιο στην προμήθεια. Σήμερα 11 χρονιά μετά το ποσοστό της κινείται στα επίπεδα του 80%. Για την ακρίβεια η δημόσια εταιρεία εκπροσωπεί το 73,52% της συνολικής κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας στη χαμηλή και μέση τάση αλλά έχει το 88,25% του συνολικού αριθμού των παροχών. Την ίδια περίοδο οι προμηθευτές εκτινάχθηκαν στους 25, ενώ χαμηλά είναι τα ποσοστά κινητικότητας, δηλαδή του αριθμού των πελατών που μετακινούνται από προμηθευτή σε προμηθευτή. Σύμφωνα με στοιχεία της ΡΑΕ για το πρώτο εξάμηνο του 2019, στο σύνολο των καταναλωτών της χαμηλής και μέσης τάσης (6.756.881) του διασυνδεδεμένου δικτύου (εκτός νησιών) μόλις 226.779 άλλαξαν προμηθευτή. Ετσι το ποσοστό κινητικότητας, ήταν μόλις 3,35%. Σύμφωνα πάντα με τη ΡΑΕ, στα νησιά, μη διασυνδεδεμένο δίκτυο, από τους συνολικούς 792.605 καταναλωτές χαμηλής και μέσης τάσης, μόλις 19.590 μετακινήθηκαν από πάροχο σε πάροχο, ήτοι το 2,47%.  Σημειώνεται ότι η κινητικότητα υπολογίζει την εναλλαγή προμηθευτών και όχι το πόσος είναι ο συνολικός αριθμός των πελατών των εναλλακτικών παρόχων ρεύματος.

Ληξιπρόθεσμες οφειλές. Στις παρεμβάσεις της ΡΑΕ περιλαμβάνεται και η παρακολούθηση ληξιπρόθεσμων οφειλών εντός της ενεργειακής αλυσίδας

Ι. Παρακολούθηση και αυστηρός ρυθμιστικός έλεγχος αναφορικά με την ομαλή έκβαση των διενεργούμενων οικονομικών συναλλαγών των προμηθευτών ηλεκτρικής ενέργειας ως προς την τήρηση των καταβολών των ρυθμιζόμενων χρεώσεων έναντι των αρμόδιων διαχειριστών ΑΔΜΗΕ Α.Ε. και ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε.

ΙΙ. Αντιμετώπιση καταχρηστικών συμπεριφορών σε παροχές με ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Η ΡΑΕ προέκρινε την ορθή ερμηνεία και εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 42 παρ. 1 του Κώδικα Προμήθειας Ηλεκτρικής Ενέργειας και θεμελίωσε το δικαίωμα του παλαιού προμηθευτή να ζητήσει απενεργοποίηση της παροχής πελάτη με ληξιπρόθεσμες οφειλές στην περίπτωση που δεν επιτευχθεί διακανονισμός μεταξύ παλαιού προμηθευτή και πελάτη με ληξιπρόθεσμες οφειλές, και να υποβάλει στον διαχειριστή εντολή απενεργοποίησης των επίμαχων παροχών λόγω των σχετικών ληξιπρόθεσμων οφειλών, ακόμα και στην περίπτωση που έχει προηγηθεί από τον παλαιό προμηθευτή καταγγελία της σύμβασης προμήθειας λόγω ληξιπρόθεσμων οφειλών αλλά και έχει συναφθεί σύμβαση προμήθειας του πελάτη με νέο προμηθευτή.

ΙΙΙ. Εισήγηση της ΡΑΕ (προς ΥΠΕΝ) για τη σκοπιμότητα ενίσχυσης του νομικού πλαισίου που διέπει την παροχή των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας «Προμηθευτής Καθολικής Υπηρεσίας Ηλεκτρικής Ενέργειας».

Προτάθηκε η εισαγωγή ενός χρονικού περιορισμού μέγιστης παραμονής στο συγκεκριμένο καθεστώς για τους «εμπορικούς καταναλωτές χαμηλής τάσης», της τάξεως των τριών μηνών, προκειμένου να δοθεί κατάλληλος χρόνος στους πελάτες να διαπραγματευθούν νέα σύμβαση με τον προμηθευτή της επιλογής τους, αλλά και να κατασταλούν φαινόμενα συσσώρευσης ληξιπρόθεσμων οφειλών και καταχρηστικών συμπεριφορών καταναλωτών στο εν λόγω καθεστώς.