Ο μεγάλος κατακτητής

Πάνω στα αμερικάνικα δολάρια υπάρχει τυπωμένη η φράση «Ιn God We Trust», την οποία εκτός από τους υπηκόους του Ντόναλντ Τραμπ μπορούν κάλλιστα να την υιοθετήσουν ως μότο του έθνους τους και οι Ισπανοί…

Με μια παραποίηση, βεβαίως, διότι οι νεόκοποι, αλλά… παλιοί πρωταθλητές κόσμου νομιμοποιούνται, ου μην και υποχρεούνται πλέον να εμπιστεύονται έναν προπονητή, που δεν είναι βεβαίως θεός, αλλά υποδύεται αυτό τον ρόλο με πολύ μεγάλη επιτυχία!

Είναι γέννημα θρέμμα Ιταλός (από την Μπρέσια), αλλά είκοσι δύο χρόνια μετά την πρώτη απόβασή του στην Ισπανία, ων παντρεμένος με Ισπανίδα και ηθικός αυτουργός των απανωτών θριάμβων της Εθνικής Ισπανίας, προφανώς εκτός από το Σέρτζιο ακούει και απαντά και στο Σέρχιο!

Το εάν ο Σκαριόλο είναι (που ασφαλώς είναι, διάβολε) καλός προπονητής ωχριά μπροστά σε μια άλλη ικανότητά του, σε ένα ταλέντο που τον καθιστά χαρισματικό…

Ο τύπος είναι μανούλα στη διαχείριση καταστάσεων και ανθρωπίνου δυναμικού!

«Αυτό να λέγεται» υπερθεμάτισε προχθές το βράδυ στο Πεκίνο ο Ρίκι Ρούμπιο. Λίγα λεπτά μετά τον θρίαμβο της «Roja» στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, κόντρα στην Αργεντινή, ο Καταλανός MVP δεν είχε λόγο να μην αποδώσει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Σκαριόλο τω Σκαριόλο…

«Σε κάθε ομάδα – και η δική μας δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα -υπάρχουν διαφορετικές προσωπικότητες και αλληλοσυγκρουόμενοι εγωισμοί, που κάποιος πρέπει να τους συνταιριάξει. Γι’ αυτόν τον λόγο λοιπόν αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον κόουτς Σκαριόλο με τον οποίο συνεργαζόμαστε από το 2009 και δεν θα βρισκόμαστε εδώ χωρίς εκείνον»!

Ο Σκαριόλο ήταν δίπλα του. Δεν πρόσεξα εάν εκείνη την ώρα κοκκίνισε από ντροπή, δεν θα φαινόταν κιόλας αυτή η απόχρωση στο πάντοτε μαυρισμένο δέρμα του!

Ο Ρούμπιο δεν του έκανε χάρη. Είπε αυτό που πιστεύει. Βασικά είπε αυτό που ισχύει και δεν αμφισβητείται από κανέναν…

Αυτό ακριβώς είναι το ταλέντο του 58χρονου ιταλού προπονητή: διαχειρίζεται αριστοτεχνικά τις προσωπικότητες, συνταιριάζει τους εγωισμούς, φτιάχνει την ψυχολογία της ομάδας και την οδηγεί σε διθυραμβικές επιτυχίες.

Σπολλάτη του!

Μετά τη θητεία του στην Ταού Βιτόρια (δυο φορές), στη Ρεάλ Μαδρίτης και στην Ουνικάχα Μάλαγα, ο Σκαριόλο βάδισε κόντρα στο κύμα της κατά το μάλλον ή ήττον ξενοφοβίας των Ισπανών, που δεν εμπιστεύονταν ούτε τον… Χριστό τον ίδιο στους πάγκους των ομάδων τους, εάν δεν αποτελούσε σάρκα εκ της σαρκός τους.

Ο Σκαριόλο ανέτρεψε αυτή τη λογική και ανέλαβε τη θέση του προπονητή το 2009 διαδεχόμενος τον Αΐτο Ρενέσες, ο οποίους λίγους μήνες πριν είχε οδηγήσει τους Ισπανούς στην κατάκτηση του ασημένιου ολυμπιακού μεταλλίου. Και πού; Στην ίδια πόλη στην οποία ύστερα από έντεκα χρόνια τους περίμενε ένας χρυσοποίκιλτος θρόνος!

Δεν είναι αυτή η μοναδική σύμπτωση στην ιστορία, καθότι πολυτιμότερος παίκτης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2019 αναδείχθηκε ο Ρούμπιο, ο οποίος το μακρινό 2008, στην τρυφερή ηλικία των (ασυμπλήρωτων) 18 ετών είχε ντεμπουτάρει με την Εθνική και μάλιστα ο Αΐτο τον έβαλε στη βασική πεντάδα στον τελικό απέναντι στην αγριεμένη «Redeem Team» του ΝΒΑ!

Δεν κώλωσε τότε το μειράκιον της Τζουβεντούτ Μπανταλόνα απέναντι στον ΛεΜπρoν και στον Κόμπε ο νυν γκαρντ των Φοίνιξ Σανς, σιγά που θα σκιαζόταν τώρα κόντρα στον Καμπάσο και στον Λαπροβίτολα…

Τίτλοι, τίτλοι, τίτλοι

Επιστροφή στον αστερισμό του Σκαριόλο, ο οποίος έχει de facto et de jure (κατά πως έλεγαν και οι λατίνοι πρόγονοί του) να συστήνεται ως ο άρχοντας των δαχτυλιδιών σε επίπεδο εθνικών ομάδων.

Του ρίχνει βεβαίως δυο χρυσά μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες και άλλο ένα στο Παγκόσμιο Κύπελλο ο Μάικ Σιζέφσκι, αλλά και η περιουσία του Σκαριόλο είναι όντως ανεκτίμητη!

Στις δυο θητείες του στην Εθνική Ισπανίας (2009-2012 και από το 2015 και εντεύθεν), ο λεγάμενος έχει βάλει στο παλμαρέ του επτά μετάλλια σε οκτώ διοργανώσεις!

Το μόνο μετάλλιο που του ξέφυγε ήταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 στην Κωνσταντινούπολη κι αυτό από σπόντα ή – για την ακρίβεια – από το τρομακτικό τρίποντο buzzer beater του Μίλος Τεόντοσιτς στον προημιτελικό με τη Σερβία, καθότι η εντολή του για φάουλ στην τελευταία φάση αποδείχθηκε φωνή βοώντος εν τη ερήμω!

Με τον Σκαριόλο στον πάγκο η Ισπανία κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο και το χάλκινο ύστερα από τέσσερα χρόνια στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ενώ επιφυλάσσεται δια τα περαιτέρω του χρόνου στο Τόκιο.

Μαζί του οι Conquistadores του μπάσκετ, ιστάμενοι πάνω στο βάθρο του Παγκοσμίου Κυπέλλου άκουσαν προχθές το «Marcha Real» να ανακρούεται για πάρτη τους, όπως είχε συμβεί άλλες τρεις φορές σε Ευρωμπάσκετ: το 2009 στο Κατοβίτσε, το 2011 στο Κάουνας και το 2015 στη Λιλ, συν ένα χάλκινο μετάλλιο το 2017 στην Κωνσταντινούπολη.

Προφεσόρ

Ε, όλα αυτά δεν είναι ούτε λίγα, ούτε ευκαταφρόνητα για έναν προπονητή, που εδώ στην Ελλάδα ημείς οι ξερόλες και τιμητές των πάντων τον θεωρούμε «μυρωδιά» και «άσχετο», τον λογαριάζουμε σαν κομψευόμενο δανδή και δεν συμμαζεύεται…

Προχθές ο Σκαριόλο στέφθηκε πρωταθλητής κόσμου και απέδειξε δια μίαν εισέτι φοράν το αυτονόητο: είναι ένας εξαιρετικός προπονητής, μα περισσότερο ένας προφεσόρος στη διαχείριση προσωπικοτήτων και εγωισμών.

Στο τέλος της ημέρας, αποδεικνύεται ότι το δεύτερο ταλέντο του είναι πιο σπουδαίο από το πρώτο…