«Πατριώτης, αθεράπευτα ρομαντικός και ταυτόχρονα πρακτικός»

Εφυγε από κοντά μας ο άνθρωπος που σημάδεψε με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο μια ολόκληρη εποχή. Ο άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στον Ανδρέα. Ο συνεργάτης των δύσκολων αποστολών. Ο εχέμυθος σύμβουλος. Ο παραστάτης της διπλανής πόρτας.

Είναι εκπληκτικό πώς ένας πολιτικός που επέλεξε να ζει στην αφάνεια, που αφιέρωσε τη ζωή του σε μια παράταξη και έναν ηγέτη, που του άρεσε κυριολεκτικά να ζει στη σκιά του ηγέτη, δημιούργησε έναν μύθο και απέκτησε ένα τεράστιο ανάστημα. Πόσοι μετέπειτα πρωθυπουργοί δεν αναλογίστηκαν και κάποιοι από αυτούς μας εκμυστηρεύτηκαν «να ‘χαμε έναν Λιβάνη».

Δημοκράτης, πατριώτης, αθεράπευτα ρομαντικός και ταυτόχρονα πρακτικός, αγωνιστής στη ζωή, στην πολιτική, στη δουλειά του, εύκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο άνθρωπος της Μεταπολίτευσης. Αεικίνητος, βαθύς γνώστης της Ιστορίας και της νεότερης πολιτικής ζωής, ένας αθεράπευτος Ελληνας. Φιλικός με όλους μας, σύμβουλος για όλους μας (ακόμα ηχούν στα αυτιά μου οι συμβουλές του όταν ο Ανδρέας, όντας νεαρός μου ανέθεσε το υπουργείο Εσωτερικών), πρόθυμος να δίνει λύσεις σε κάθε πρόβλημα σε κάθε στιγμή. Είναι περιττό να πω ότι θα μας λείψει. Με την απώλεια του Αντώνη Λιβάνη χάσαμε ένα κομμάτι της ζωής, της δημοκρατικής παράταξης και της διαδρομής μας.