Δείπνο {LF}στην όπερα, αμέ;

Με την ξαδέρφη μου τη Μαρία κλείσαμε να πάμε στη Βασιλική Οπερα του Λονδίνου για να παρακολουθήσουμε παράσταση των μπαλέτων Μπολσόι. Η βραδιά μια μαγεία, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Το θέμα μας είναι το δείπνο.

Λέω, που λες, η τρελή στην άλλη την τρελή:

«Να κλείσω να φάμε στο εστιατόριο της όπερας;».

Το οποίο είναι κουκλί ζωγραφιστό, ένας τεράστιος γυάλινος θόλος στην καρδιά του Κόβεντ Γκάρντεν. Αν θέλεις, μπορούν να σου σερβίρουν στο εστιατόριο τη σαλάτα και το κυρίως και στα διαλείμματα της παράστασης το επιδόρπιο και τα τυριά.

Κλείνω τραπέζι από την Ελλάδα δύο μήνες πριν. Ερχεται η επιβεβαίωση στο μέιλ και μου γράφουν ότι λίγο πριν, λέει, θα επικοινωνήσουν μαζί μου για το μενού. Να τους πούμε δηλαδή τι ακριβώς θα φάμε. Ακριβώς όμως. Εγώ τώρα, ως Ελληνίδα, μπαινάκης – βγαινάκης, σημασία δεν έδωσα.

Ελα όμως που έναν μήνα αργότερα το εστιατόριο, ως ψυχοπαθής stalker, αρχίζει να με καταδιώκει, σώνει και καλά, τι θα φάμε. Βροχή τα μέιλ, μια παράνοια. Να αποφασίσω εγώ τώρα, έλληνας άνθρωπος, στις 8 το πρωί με τον καφέ και το βούτημα στο βλέμμα, τι θα φάω σε τρεις εβδομάδες.

Και καλά τι θα φάω εγώ. Τι θα φάει η Μαρία; Που την πετυχαίνω στη Μαδρίτη και κάντε το εικόνα τώρα αυτό. Εκείνη στους πέντε δρόμους και μια παράφρων να τη ρωτάει αν θέλει ψάρι ή ριζότο είκοσι μέρες από τώρα. Για να κλικάρω το ανάλογο κουτάκι, κατάλαβες.

«Ο,τι να ‘ναι» γρύλισε η Μαρία με ένα γρέζι υστερίας στη φωνή. «Ο,τι να ‘ναι».

Κλικάρισα δύο «ό,τι να ‘ναι» – ένα για εκείνη κι ένα για μένα -, μια ό,τι να ‘ναι σαλάτα και το επιδόρπιό τους το ό,τι να ‘ναι το πεντανόστιμο της γιαγιάς τους συνταγή.

Το ρεζουμέ του έργου είναι το εξής. Ορθώς, ορθότατα, το εστιατόριο γίνεται stalker του πελάτη: μόλις φτάσεις εκεί, σε οδηγούν στο τραπέζι που εσύ διάλεξες, σε σερβίρουν αυτό που εσύ διάλεξες και είναι όλα τέλεια οργανωμένα. Σου προσφέρουν δηλαδή ακριβώς το προϊόν που αγόρασες.

Κι όταν είσαι κι από την Ελλάδα, αισθάνεσαι ευγνώμων για το αυτονόητο: πως ορισμένα πράγματα λειτουργούν όπως πρέπει και όταν πρέπει. Κι αυτό από μόνο του είναι μια σπάνια, μια πρωτόγνωρη σχεδόν εμπειρία.