Η μακρά ελληνική αμφιταλάντευση
Διαδηλωτές κάτω από μία μεγάλη σημαία της Ε.Ε., συμμετέχουν στη συγκέντρωση υπέρ του "ΝΑΙ" στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, που διοργάνωσε η πρωτοβουλία «Μένουμε Ευρώπη», στο Παναθηναϊκό Στάδιο, Αθήνα Παρασκευή 3 Ιουλίου 2015. Με αυτή τη συγκέντρωση , κλείνει την αυλαία των κινητοποιήσεων πριν από το καθοριστικό δημοψήφισμα, η πρωτοβουλία πολιτών «Μένουμε Ευρώπη», με κεντρικό σύνθημα «ΝΑΙ στην Ελλάδα, ΝΑΙ στο Ευρώ» .ΑΠΕ-ΜΠΕ/ ΑΠΕ-ΜΠΕ/ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ (File: 15507760.JPG )
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Το βιβλίο του Γιάννη Βούλγαρη «Ελλάδα: μια χώρα παραδόξως νεωτερική» είναι προοίμιο σε μια μεγάλη άσκηση εθνικής αυτογνωσίας που πρέπει να διεξαχθεί με την ευκαιρία του εορτασμού των διακοσίων ετών από την Παλιγγενεσία. Το στοίχημα του διεθνοπολιτικού προσανατολισμού και της ταυτότητας της χώρας, από τα θέματα που τίθενται στο βιβλίο, τέθηκε πολλές φορές με οξύτητα στη διαδρομή των διακοσίων αυτών ετών και απαντήθηκε όλες τις φορές υπέρ της Δύσης, με ένα μεγάλο όμως μέρος της κοινωνίας να ρέπει προς την αναπόληση ή τη φαντασίωση της Ανατολής. Οχι μόνο της «καθ’ ημάς» αλλά και αυτής που συγκροτούσε τον αντίπαλο της Δύσης την περίοδο του ψυχρού πολέμου.
Ολα τα στοιχεία αυτής της «μακράς ελληνικής αμφιταλάντευσης» δοκιμάστηκαν τη δεκαετία της κρίσης ( 2008 – 2019 ). Ακόμη όμως και τώρα, ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας δεν έχει κατανοήσει ούτε τα ενδογενή αίτια της κρίσης, ούτε το μέγεθος της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, ούτε τη σημασία της δημοσιονομικής και διαρθρωτικής προσαρμογής.
Το επίκαιρο συνεπώς ερώτημα είναι αν η χώρα έχει όντως εισέλθει σε «κατάσταση κανονικότητας». Αν έδωσε επιτέλους οριστικές απαντήσεις στα ερωτήματα ταυτότητας ή αν εξακολουθεί να διστάζει και να παλινδρομεί.
Πρακτικά, το ερώτημα αυτό έχει μια ποσοτική διάσταση: πόσα είναι σήμερα τα ποσοστά των «αντισυστημικών» δυνάμεων;
Εχει και μια στρατηγική στόχευση: να αρθούν αντιφάσεις που είναι έκδηλες στην κοινωνία των πολιτών, το πολιτικό σύστημα, αλλά βεβαίως και στη συγκρότηση της οικονομίας.
Google news
