Το πλάνο είναι «ζωντανό»;

Ηταν, όντως, μια απολογιστική συνέντευξη Τύπου. Για να ειπωθεί σωστότερα, με διάθεση απολογίας. Εξηγήσεων προς όλους και για όλα. Γιατί μετά τις δύο σφαλιάρες στις ισάριθμες πρώτες αγωνιστικές, η κεφαλή του (αγωνιστικού) Παναθηναϊκού, ο Νίκος Νταμπίζας, έδειξε διάθεση να απαντήσει αναφορικά με τα «πώς και τα γιατί».

Υπήρξε φανερή διάθεση για παιχνίδι άμυνας στα περισσότερα θέματα – άλλωστε αυτή ήταν η θέση του το διάστημα που αγωνιζόταν. Το κυρίως θέμα θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είχε να κάνει με το περιλάλητο πλάνο ελληνοποίησης που «έτρεξε» την περασμένη σεζόν, αλλά τούτη την ώρα φαίνεται να εγκαταλείπεται. Ο Νταμπίζας το αρνήθηκε, υπεραμύνθηκε των επιλογών του ίδιου και των συνεργατών του, αναφέροντας αριθμούς στο ρόστερ και έχοντας ως ασπίδα το μότο «20 οι Ελληνες από τους 30 του ρόστερ». Εδώ, αξίζει να γίνει μια υπενθύμιση. Το ζήτημα δεν είναι πόσοι είναι στο δυναμικό μιας ομάδας, αλλά αν αυτοί έχουν ενεργό ρόλο ή όχι. Διότι αν λογίζονται ως συμπληρωματικοί, είναι αντιληπτό πως το καράβι αρχίζει να έχει διαφορετική ρότα και να πορεύεται αλλού. Επιπρόσθετα και επειδή ειπώθηκε πως χρειάζεται πάντα η στήριξη του κόσμου, ας γίνει κατανοητό από τον τεχνικό διευθυντή και τους συν αυτώ, πως πέρυσι οι οπαδοί ζεστάθηκαν και έσπευσαν κοντά στην ομάδα, πολύ απλά γιατί ταυτίστηκαν με ορισμένα παιδιά που βγήκαν από τα σπλάχνα της. Εβλεπαν νέους και ασφαλώς ταλαντούχους να μεγαλώνουν φορώντας τη φανέλα με το τριφύλλι και ενθουσιάστηκαν. Διαπίστωσαν ότι όλοι μπορεί να έχουν μια ευκαιρία να εκπληρώσουν το όνειρό  τους. Ηταν κάτι νέο, σαν αλκυονίδες ημέρες σε χειμωνιάτικο καιρό. Τώρα, ανεξάρτητα με όσα υποστηρίζει ο Νταμπίζας για πλάνο που είναι «ζωντανό», στον Παναθηναϊκό οι νέοι παίζουν λιγότερο και στη θέση τους ο κόσμος παρακολουθεί ξένους που δεν του γεμίζουν το μάτι ή επιλογές αρκετά συζητήσιμες. Αυτό είναι το πρόβλημα, όχι κατ’ ανάγκη τα αποτελέσματα. Γιατί αυτά μπορεί να αλλάξουν στην πορεία και η ομάδα να βελτιωθεί. Οι ικανότητες δεν της λείπουν – το είδαμε και στα φιλικά του καλοκαιριού, εκεί που έγινε το μεγαλύτερο κακό στον Παναθηναϊκό. Διότι οι επιτυχίες και η εξαιρετική απόδοση έμοιαζαν με το χαλί που έκρυψε ανοιχτά θέματα στη στελέχωση του ρόστερ. Οποιος δεν τα είδε, αναγκάζεται τώρα να τρέχει έχοντας αντίπαλο τον χρόνο. Και να ψάχνει μεταγραφές της υστάτης ώρας με απώτερο στόχο να καλύψει κενά που δεν διαπιστώθηκαν εγκαίρως. Ανεξάρτητα με το μπάτζετ ή την πολιτική που ακολουθεί ο Παναθηναϊκός. Αυτό είναι το ζήτημα.