Εξοικονομώντας πόρους στο ΕΣΥ

Η δημοσιονομική κρίση της χώρας μεταξύ άλλων δοκίμασε την ικανότητά μας να κάνουμε περισσότερα με λιγότερα. Η ζητούμενη βέλτιστη αξιοποίηση των δημόσιων δαπανών συμπεριλαμβάνει και την αξιοποίηση του χρόνου (που είναι χρήμα) υψηλής ειδίκευσης δημόσιων λειτουργών όπως οι γιατροί του ΕΣΥ – που, στην κρίση, απέκτησαν σημαντική εμπειρία σε εθνικά συστήματα υγείας όπως το βρετανικό. Η εμπειρία αυτή ανέδειξε εφαρμόσιμες στο ΕΣΥ μεθόδους εξοικονόμησης του χρόνου τους. Ως παράδειγμα, ας δούμε συγκριτικά πώς κλείνονται ραντεβού με ειδικούς γιατρούς, π.χ. έναν καρδιολόγο ή έναν ορθοπεδικό, στα ελληνικά και πώς στα βρετανικά νοσοκομεία.

Είναι αυτονόητα απαραίτητο ο ασθενής που αισθάνεται ότι αντιμετωπίζει ένα έντονο θέμα υγείας να έχει άμεση πρόσβαση στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων. Οταν όμως ο ασθενής οργανώνει από μόνος του την επανεξέτασή του ενώ δεν συντρέχει έκτακτη ανάγκη, όπως κατά κόρον  συμβαίνει στο ΕΣΥ, αυτή η δυνατότητά του ζημιώνει τους ασθενείς που πραγματικά πρέπει να εξεταστούν από ειδικό γιατρό.

Για να αναδείξω τη δυσλειτουργία του ΕΣΥ στο πώς κλείνονται τα ραντεβού θα αναφέρω δύο παραδείγματα. Εξέτασα μια ασθενή στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία δίνοντάς της σαφείς οδηγίες και πλάνο επανεξέτασης σε έναν χρόνο, εφόσον δεν προέκυπτε κάποιο απρόοπτο. Τις συγκεκριμένες οδηγίες και το πλάνο επανεξέτασης τα αποτύπωσα γραπτώς στην κάρτα ασθενούς. Ενα μήνα αργότερα τη συνάντησα στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία. Ευλόγως, τη ρώτησα γιατί έκλεισε το επόμενο ραντεβού της τόσο σύντομα. Δεν πήρα απάντηση.

Στη Βρετανία κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να συμβεί. Για κάθε ομάδα ειδικών γιατρών υπάρχει ένας γραμματέας ο οποίος, μεταξύ άλλων καθηκόντων, οργανώνει τα ραντεβού των επόμενων μηνών. Αν προκύψει η ανάγκη κάποιος ασθενής να εξεταστεί νωρίτερα, ο γενικός γιατρός (GP, το ανάλογο του οικογενειακού γιατρού του ΕΣΥ) επικοινωνεί με τον γραμματέα του ειδικού γιατρού και το θέμα διευθετείται. Κι αν χρειάζεται να δοθούν οδηγίες στο ενδιάμεσο, ο ειδικός γιατρός στέλνει ένα γράμμα στον γενικό γιατρό και τον ασθενή και εξηγεί στον καθένα τι πρέπει να κάνει.

Εξίσου σημαντικό θέμα που αυξάνει την αναμονή στις λίστες των ραντεβού στα δημόσια νοσοκομεία είναι η συνταγογράφηση στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία. Υπάρχουν πολλοί ασθενείς που κλείνουν ραντεβού σε νοσοκομεία μόνο και μόνο για να γίνει η τακτική συνταγογράφησή τους, αφαιρώντας ουσιαστικά το δικαίωμα εξέτασης από κάποιον άλλο ασθενή που το έχει πραγματικά ανάγκη.

Θεωρώ απαράδεκτο το γεγονός ένας ειδικός γιατρός σε δημόσιο νοσοκομείο να αφιερώνει χρόνο στα τακτικά εξωτερικά ιατρεία για να συνταγογραφεί αντί να εξετάζει. Αυτή η δουλειά μπορεί να γίνει από τον οικογενειακό γιατρό σε άλλο χώρο και χρόνο. Θα πείτε: δεν χάνεται το δικαίωμα συνταγογράφησης του ειδικού γιατρού; Κάτι τέτοιο μπορεί να προβλεφθεί και να προληφθεί μέσω των οδηγιών που στέλνει ο θεράπων ειδικός ιατρός στον οικογενειακό γιατρό και τον ασθενή.

Βεβαίως, η υιοθέτηση πρακτικών του βρετανικού συστήματος υγείας, όπως το κλείσιμο ραντεβού με ειδικούς γιατρούς, απαιτεί τεχνοκρατικές διοικήσεις στα νοσοκομεία μας που προϋποθέτει αναβαθμισμένα πληροφορικά συστήματα, διοικητικό προσωπικό κατάλληλα εκπαιδευμένο και την εισαγωγή των σχετικών διοικητικών διαδικασιών. Σε κάθε περίπτωση, το κόστος μιας τέτοιας  διοικητικής αναβάθμισης είναι πολύ μικρότερο από την τωρινή σπατάλη του πολύτιμου για τον έλληνα ασθενή χρόνου των υψηλής εξειδίκευσης ειδικών γιατρών.