Κάτι τρέχει με τη Ρένα…

Αν έπρεπε κανείς να χωρίσει τους συριζαίους σε κατηγορίες, θα έλεγε πως πλέον υπάρχουν δυο: τα στελέχη της παλαιάς φρουράς – που έρχονται από τα χρόνια του 4% και θέλουν το κόμμα να μη χάσει την αριστερή ψυχή του -, και εκείνα που ανέδειξε ο Αλέξης Τσίπρας με τα οποία οι προεδρικοί θέλουν να πετύχουν τον περιλάλητο μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιοι, βέβαια, σαν τη Ρένα Δούρου δεν εμπίπτουν σε καμιά από τις παραπάνω κατηγορίες. Ισως έτσι εξηγείται κι η ανάγκη της να υπενθυμίσει την παρουσία της. Να την υπενθυμίσει προκειμένου να ενταχθεί κι εκείνη κάπου τώρα που ξεκινά η εσωκομματική μάχη για τη νέα ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ.

Η απερχόμενη περιφερειάρχης Αττικής ανέβασε την προηγούμενη Παρασκευή μια φωτογραφία της στο Ιnstagram και τη συνόδευσε με την εξής λεζάντα: «Οπως έχει πει κι ο @priince.fy: Δε με θέλουν με Balmain/ Δε με θέλουν στα top ten/ Δε με θέλουν με Givenchy / Εχω το νερό στη ζέστη/ Εχω αλήθεια για τον ψεύτη». Η ανάρτηση – με καθυστέρηση μερικών ημερών ομολογουμένως – εξελήφθη ως αινιγματική και οι παροικούντες το πολιτικό σύστημα προσπαθούσαν να κατανοήσουν τι εννοεί και κυρίως σε ποιον απευθύνεται. Κατά μια εκδοχή, μάλιστα, το ραπάρισμά της ήταν μήνυμα στο εσωτερικό του κόμματός της, μιας και σήμερα ξεκινά κι επισήμως ο διάλογος στα όργανα της Κουμουνδούρου για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ με την πρώτη για τη νέα σεζόν συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας.

Σύμφωνοι. Μόνο που στην πολιτική, όπως και στη συγγραφή, πρέπει κανείς να είναι δυσνόητος με σαφήνεια. Το μοναδικό σαφές στη δυσνόητη δουρική ανάρτηση είναι η υπαρξιακή αγωνία για την επόμενη ημέρα. Μια αγωνία που για να είμαστε δίκαιοι δεν βιώνει μόνο αυτή, πολλοί από τον ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει να αγωνιούν τόσο για το δικό τους ρόλο όσο και για τη φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ.

Η ΣΤΗΡΙΞΗ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑ. Θεωρητικά η Δούρου δεν θα έπρεπε να ανησυχεί. Το κόμμα τη στήριξε παρά το γεγονός πως δέχθηκε συχνά επικρίσεις για την απόδοσή της ως μικρή πρωθυπουργός της Αττικής. Από τις φωτιές της Ανατολικής Αττικής το καλοκαίρι του 2017, που έβγαινε σε ζωντανή σύνδεση από την Πέντελη, ενώ το πύρινο μέτωπο βρισκόταν σε Κάλαμο, Βαρνάβα και Καπανδρίτι, μέχρι το Μάτι, όταν το χαρακτήριζε μια στραβή που έκατσε στη βάρδιά της.

Η τρανταχτή απόδειξη της στήριξης των συντρόφων ήταν η εκ νέου υποψηφιότητά της στις περιφερειακές εκλογές του Μαΐου. Τον Απρίλιο του 2019, στην εκδήλωση για την παρουσίαση του συνδυασμού της στο ΣΕΦ, στο βήμα ανέβηκε ο Αλέξης Τσίπρας. Ο τότε πρωθυπουργός τάχθηκε ευθέως στο πλευρό της. Δεν της έδωσε απλά το χρίσμα, της είπε ενώπιον όλων «Ρένα, η διαρκής στοχοποίηση δεν είναι κατηγορία, είναι τίτλος τιμής για σένα». Κι όλα αυτά παρότι στα χρόνια της πρώτη φορά Αριστεράς εκείνη φάνηκε να βρίσκεται σε μιντιακή αγρανάπαυση. Ή για να το πούμε πιο ωμά, απέφευγε να στηρίξει τις κυβερνητικές πολιτικές διαφυλάσσοντας το πολιτικό της κεφάλαιο διά της απουσίας από την κεντρική σκηνή. Τι κι αν το προφίλ του δελφίνου που τόσο προσεκτικά έχτιζε κάηκε πέρυσι το καλοκαίρι;

ΜΙΑ ΜΑΚΙΑΒΕΛΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ. Βέβαια, υπάρχει και η ανάποδη ανάγνωση. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, το OK για την κάθοδό της στις πρόσφατες περιφερειακές εκλογές ήταν μια κάπως μακιαβελική κίνηση. Αυτό που εννοούν όσοι το διατείνονται είναι ότι εφόσον η ήττα της ήταν μαθηματικά βέβαιη μετά το Μάτι, η ηγετική ομάδα τής στέρησε με αυτόν τον τρόπο τη δυνατότητα να κατέβει για βουλευτής στις επόμενες εκλογές – τις προγραμματισμένες για το 2023 – και της άφησε μόνο τη θέση της στα κομματικά όργανα. Με απώτερο στόχο να αποδυναμωθεί τελείως η όποια φιλοδοξία της. Οπως και να ‘χει, η Δούρου υπογραμμίζει ότι τα ενδοσυριζαϊκά τεκταινόμενα θα έχουν σίγουρα ενδιαφέρον από εδώ και πέρα.