Μωρομάνες

Ο Δημήτρης Τζανακόπουλος το τερμάτισε όταν πήρε τον λόγο στη Βουλή, όπου συζητιόταν η καθυστέρηση προσαρμογής της Ελλάδας στο ενωσιακό δίκαιο σε ζητήματα Προστασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (ΠΔΠΧ ή GDPR), για να κατηγορήσει την κυβέρνηση διότι η Αστυνομία εκκένωσε κατειλημμένα σπίτια στα Εξάρχεια. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ με ύφος τεθλιμμένου συγγενούς ανέφερε πολλές φορές ότι από τα κατειλημμένα απομακρύνθηκαν μωρομάνες.

Οντως, εκκενώθηκαν κατειλημμένα σπίτια στα Εξάρχεια, έπειτα από αιτήματα των ιδιοκτητών τους. Αφού η ιδιοκτησία δεν είναι κλοπή, ορθώς έπραξε η Αστυνομία. Στα κατειλημμένα ζούσαν περισσότεροι από 130 πρόσφυγες ή μετανάστες χωρίς χαρτιά. 130 σε δυο σπίτια! Ανάμεσά τους και μητέρες με τα παιδιά τους. Σε τι συνθήκες;

Ο Τζανακόπουλος έπραξε συριζαϊκά, ως συνήθως – είναι η μέθοδος της Υπατίας. Οι πρόσφυγες κι οι μετανάστες είναι αριστερό εργαλείο φτηνού ανθρωπισμού και ανέξοδης επίδειξης δήθεν αντιαυταρχισμού. Αλλά το Προσφυγικό είναι ακόμα ένα τεράστιο θέμα που λιμνάζει. Ο,τι κι αν λένε όσοι μονοπωλούν τον ανθρωπισμό, είναι αποκλειστικά έργο ΣΥΡΙΖΑ.

Στην αγορά των αριστερών κλισέ, υπάρχει υλικό για όλα τα θέματα. Δεν είναι τυχαίο ότι το νομοσχέδιο για την Προστασία Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα η αξιωματική αντιπολίτευση το προβάλλει ως συστηματική προσπάθεια για να φακελώνονται οι πολίτες. Δεν είναι και πολύ δύσκολο να φτιάξεις μια θεωρία συνωμοσίας. Η Αριστερά έχει πολλή προϋπηρεσία σε τέτοια γκρίνια. Ποιος δεν θυμάται, π.χ., τις «προοδευτικές» αντιδράσεις εναντίον της Συμφωνίας Σένγκεν, χάρη στην οποία εξασφαλίστηκε ο ενιαίος ευρωπαϊκός χώρος και πάψαμε να είμαστε αθεράπευτη επαρχία.

Τι συνέβαινε ως σήμερα με τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών, ιδίως στο Διαδίκτυο; Στην ουσία, όλοι ήμασταν ανυπεράσπιστοι, αφού τα δεδομένα μας ήταν προσιτά στα σάιτ που χρησιμοποιούμε και συχνά έχουν γίνει αντικείμενο συλλογής και επεξεργασίας χωρίς τη συγκατάθεσή μας. Στο εξής, η ανεξέλεγκτη αυτή δυνατότητα εμπορικής (αλλά όχι μόνο) χρήσης των δεδομένων μας περιορίζεται. Μπαίνουν κανόνες. Και τους κανόνες τούς θέτει το ευρωπαϊκό πλαίσιο, προς το οποίο η Ελλάδα καλείται να προσαρμοστεί.

Η Ελλάδα υποχρεώνεται να προσαρμόσει το εθνικό της δίκαιο στο ευρωπαϊκό, το οποίο ως γνωστόν υπερέχει. Η προηγούμενη κυβέρνηση είχε δεσμευτεί να ενσωματώσει την οδηγία 680/2016. Δεν το έπραξε όμως, γι’ αυτό υπάρχει για αρχή ένα γερό κατ’ αποκοπήν πρόστιμο ύψους περίπου 1 εκατομμυρίου 300 χιλιάδων ευρώ, που αυξάνεται με κάθε ημέρα καθυστέρησης. Λεφτά για πέταμα.

Συμπέρασμα; Η συριζαίικη γκρίνια ως αντιπολίτευση έχει αρχίσει. Είναι συνωμοσιολογική, αισθηματολογική, έχει μπόλικη εχθροπάθεια και πολλή δήθεν ανθρωπιστική κλάψα, πολύ μελό. Εχει δηλαδή φόβο και κλάμα. Την παλιά δοκιμασμένη συνταγή. Αλλά δεν τσιμπάμε πια.