Γενναιότητα

Οι «New York Times» δημοσίευσαν προχθές ένα συγκλονιστικό κείμενο. Το υπογράφει μια 40χρονη συγγραφέας που λέγεται Τζόσι Ρούμπιο και διηγείται πώς πέρυσι, όταν ο καρκίνος της χειροτέρεψε και ο φίλος που είχε τα τελευταία 12 χρόνια «επανασυνδέθηκε» με μια παλιά του σχέση και ακούστηκε να λέει ότι κουράστηκε πια να σκέφτεται για καρκίνους, αποφάσισε να τον χωρίσει και να γραφτεί στο Tinder. «Εχω καρκίνο, οπότε αν ενδιαφέρεστε βιαστείτε!» έγραψε στο προφίλ της.

Ο τίτλος του άρθρου, «Dating while dying», έχει μια μακάβρια ποιητικότητα που μάλλον θα χαθεί στη μετάφραση. Η Τζόσι πάντως περνάει ωραία. Στην αρχή την πείραζε που έχει να προσφέρει μόνο το παρόν, και όχι ένα ελπιδοφόρο μέλλον, αλλά το ξεπέρασε. «Τι θέλει κάποιος με καρκίνο στο τελευταίο στάδιο από ένα ραντεβού; Ο,τι θέλουν όλοι, φαντάζομαι. Θέλω κάποιον που να περνάω καλά μαζί του. Που να μου λέει ότι είμαι όμορφη. Δεν περιμένω να μείνει δίπλα μου όταν πέσω ξανά. Η τελευταία μου σχέση με έκανε να νιώσω σαν βαρίδι. Ηταν τυχερός όμως που ήταν μαζί μου. Τώρα το ξέρω».

Μεγάλη υπόθεση να μην τα παρατάς. Κι αντί να καταφεύγεις στον Θεό, ή εν πάση περιπτώσει μόνο στον Θεό, να πεισμώνεις και να συνεχίζεις να κάνεις τα πράγματα που σε γεμίζουν. Να διατηρείς το χιούμορ σου: «Γιατί σε όποιον λέω ότι θα πεθάνω από καρκίνο, απαντά “ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί να σε πατήσει λεωφορείο”;» αναρωτιέται παιχνιδιάρικα η Τζόσι. Να κοιτάς κατάματα τον εαυτό σου, τους άλλους ανθρώπους και εν τέλει τον θάνατο. Να του λες «περίμενε» κι ας ξέρεις, όπως σ’ εκείνη τη σκηνή της Εβδομης σφραγίδας, πως θα σου απαντήσει «όλοι το ίδιο λένε».

Εκεί κρίνεται η γενναιότητα ενός ανθρώπου. Πάρτε τον Ντέιβιντ Μπλατ, που ευτυχώς δεν είναι σε τόσο σοβαρή κατάσταση, η σκλήρυνση κατά πλάκας αντιμετωπίζεται. Διαβάζουμε στην Ομάδα πως για έναν χρόνο ο προπονητής του Ολυμπιακού δεν μπορούσε να μιλήσει στους παίκτες για το πρόβλημα της υγείας του. Αλλά τα κατάφερε. Το έβγαλε από μέσα του. Δεν έπεσε σε κατάθλιψη. Και συνεχίζει. Οπως λέει, «έχω μια δουλειά να κάνω, κι αυτή θα κάνω».

Η πάρτε τον Σίνισα Μιχαΐλοβιτς, που είναι αρκετά χειρότερα. Ο σέρβος τεχνικός διαγνώστηκε με λευχαιμία, υποβλήθηκε σε χημειοθεραπείες, έμεινε έξι εβδομάδες στο νοσοκομείο και μόλις στάθηκε στα πόδια του φόρεσε το κασκέτο του κι έτρεξε στο γήπεδο να κοουτσάρει την ομάδα του, την Μπολόνια. Το χάρηκε πολύ, κι ας μην την είδε να νικάει. Δέκα λεπτά πριν τελειώσει ο αγώνας, έφυγε ξανά για το νοσοκομείο, ο οργανισμός του ήταν πολύ ευάλωτος.

Δεν ζητούν συμπόνια η Τζόσι, ο Ντέιβιντ, ο Σίνισα. Να τους κοιτάξουμε στα μάτια θέλουν, τα μάτια τα λένε όλα. Και να συνεχίσουμε, μαζί, και, μοιραία, μόνοι.