Στο κλίμα δεν χωράνε μικροπολιτικές σκοπιμότητες

Το φετινό καλοκαίρι αποτελεί δυστυχώς την οριστική απόδειξη ότι η κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί μια επιστημονική πρόβλεψη ή μια κινδυνολογία, αλλά είναι εδώ. Οι πάγοι που λιώνουν με μεγάλη ταχύτητα στη Γροιλανδία, οι ανεξέλεγκτες πυρκαγιές που κατακαίνε ασταμάτητα τα δάση της Σιβηρίας και της Αλάσκας απελευθερώνοντας τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα, επιβεβαιώνουν τους χειρότερους φόβους όλων: ότι ο χρόνος του πλανήτη μας μετράει αντίστροφα.

Και εδώ στη χώρα μας, οι μεγάλες πυρκαγιές πέρυσι στην Αττική και τώρα στον τόπο μου, την Εύβοια, οι πλημμύρες και οι μεγάλες καταστροφές στην Κρήτη και σε άλλα μέρη, αποτυπώνουν μια κατάσταση που απαιτεί άμεσα την ενεργοποίηση όλων. Αρχικά σε εθνικό επίπεδο, οφείλουμε με ευρύτερη συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων της χώρας μας, να ενσωματώσουμε και να επιβάλλουμε «πράσινες» πολιτικές σε όλο το φάσμα λειτουργίας τόσο του κράτους όσο και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Ο οδικός χάρτης άλλωστε υπάρχει, αφού έχει τεθεί από τον ίδιο τον ΟΗΕ και τους Παγκόσμιους Στόχους για την Αειφορία και τη Συνοχή. Παράλληλα, σε επίπεδο πολιτικής προστασίας, να βάλουμε ένα οριστικό τέλος στην εργαλειοποίηση και την μικροπολιτική εκμετάλλευση των φυσικών καταστροφών και να συμφωνήσουμε όλα τα κόμματα σε ένα εθνικό σχέδιο για την πρόληψη και την αποτελεσματική αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων.

Δεν νοείται σε περίοδο που ως πλανήτης βιώνουμε τις ακραίες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, στην Ελλάδα να δείχνουμε με το δάκτυλο ευθύνες προσπαθώντας απλά να πλήξουμε τους πολιτικούς μας αντιπάλους. Παράλληλα, το σχέδιο θα πρέπει να περιλαμβάνει και την άμεση επίλυση γραφειοκρατιών και καθυστερήσεων που προκύπτουν οριζόντια στη λειτουργία του κράτους και σχετίζονται με τη δημιουργία δομών για την αντιμετώπιση ακραίων καταστροφών. Ως δήμαρχος Σκύρου, βρέθηκα, για παράδειγμα, αντιμέτωπος με τη γραφειοκρατία που συναντά η υλοποίηση αντιπυρικών δομών σε δασικές εκτάσεις, με αποτέλεσμα τις πολύμηνες καθυστερήσεις που πολλές φορές υπερβαίνουν και την επικίνδυνη θερινή περίοδο.

Την ίδια στιγμή, σε επίπεδο ΕΕ θα πρέπει να γίνουν γενναίες τομές τόσο σε επίπεδο «πράσινων» πολιτικών όσο και στην πολιτική προστασία. Απαιτείται από τα ίδια τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα ένας «πράσινος» ακτιβισμός που θα υπερβεί γραφειοκρατικά κεκτημένα και θα τοποθετήσει την ήπειρό μας στην πρωτοπορία αυτής της παγκόσμιας κινητοποίησης για την κλιματική αλλαγή. Σε ό,τι αφορά την πολιτική προστασία, οι προσπάθειες της ΕΕ με προγράμματα, όπως το RescEU, είναι μεν σημαντικές, αλλά αποτελούν μόνο την αρχή μιας προσπάθειας που απαιτεί ευρύτερο συντονισμό και ίσως επαναπροσδιορισμό του προϋπολογισμού της ΕΕ ώστε οι ευρωπαϊκές χώρες να έχουν περισσότερα εφόδια και εργαλεία ώστε να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τις πολύ συχνές, πλέον, φυσικές καταστροφές.

Είμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Ειδικά για μια αριστερή και προοδευτική παράταξη όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής πρέπει να  είναι στην κορυφή της πολιτικής ατζέντας και η προστασία του περιβαλλοντος πολιτικό μας πρόταγμα.

Και οφείλουμε πρωτίστως όσοι υπηρετούμε από θέσεις ευθύνης τους συμπολίτες μας, να λειτουργούμε με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, χωρίς να πέφτουμε στην εύκολη παγίδα του καταλογισμού ευθυνών για πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη. Αλλωστε, η αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής είναι στην ουσία η μεγάλη μάχη της γενιάς μας. Και σε αυτή τη μάχη θα πρέπει να βάλουμε όλες μας τις δυνάμεις, να δώσουμε όλοι μας τον καλύτερό μας εαυτό.

Ο Μίλτος Χατζηγιαννάκης είναι βουλευτής Ευβοίας, ΣΥΡΙΖΑ